Mayari Philippine Mythology Novels & Stories

Iyon ay si Mariel. Nasa kaniyang apatnapu't na taon na, pinapanatili pa rin ni Mariel ang kaniyang magandang pigura, bagaman ang makapal na make-up sa paligid ng kaniyang mga mata ay hindi ganap na makapagtago ng mga pinong linya doon. Ilang babae na karaniwang sumusunod sa kaniya ang nakatayo sa malapit na nakahalukipkip ang mga kamay, lahat ay nakatitig kay Amara na may mapang-uyam na ngiti.

Inaabangan ng lahat mula sa panganganak ni Teacher Badette at ngayon naman ay ni Elizabeth. Bakit nga ba may mga tsismoso at tsismosa sa mundo, naitanong ni Oliver sa sarili. At lalo na dito sa Pilipias. Panahon pa ng mga Espanyol, ay may mga marites at maricon na. Alam nila kung sino ang mga babaeng dinadala ng palihim sa kuwarto ni Padre Damaso at kung sino ang kabit ng gobernador heneral. Ayon sa mga pag-aaral ang tsimis ay bahagi na ng buhay. Ang mga tsismosa at tsismoso ay mga mababang uri ng nilalang. At ang pagkakalat ng tsismis ay paraan nila upang palakasin ang kanilang pride. Iniisip nilang mas superior sila sa kanilang itinitsimis. Napagtatakpan nito ang mga nagawa nilang kakulang

“Salamat sa’yo, Mariz. Dahil natutunan kong magpatawad.” “Hindi kita tinuruan, Gabriel” ngiti ni Mariz. “Tinuruan tayo ng panahon.” Sa mga sandaling iyon, isang malakas na sigaw ang umalingawngaw. “Mommy! Daddy! Look oh! Rainbow!” sigaw ni Mariella anak nila. Paglingon nila, may bahagharing mabagal na lumilitaw sa langit , makulay, banayad, at tila handog ng Diyos sa kanila.

Sa sandaling ito, nagbago ang anyo ng halimaw, naging isa pang halimaw, at isa pa, at isa pa… Ipinaliwanag ni Mia mula sa likuran, na nagsasabing, "Ito ay isang halimaw na gawa sa Demonic Energy. Sa loob ng Mount Nothingness, mayroong walang katapusang dami ng Demonic Energy, kaya ang mga halimaw ng uri ay medyo karaniwan. Gayunpaman, ang kanilang kapangyarihan ay lubhang nakakatakot. Ang ilan sa kanila ay mga Ancestral Gods at mahirap patayin."

Nakita niya ang sikat ng araw na tumatama sa Taal, isang tanawin ng kapayapaan sa gitna ng isang digmaang hindi matapos-tapos. "Hindi ako sasama sa inyo," bulong ni Mariel. At bago pa sila makakilos, tumalon si Mariel sa bangin—hindi para magpakamatay, kundi para sa isang huling blueprint na siya lang ang nakakaalam.

Kabanata 22 Kabanata 22: 'Mayari' Bigla akong hindi makahinga sa nakikita ko. Parang nabubuhay siya, sa pamamagitan ng nilalang na nasa harapan ko ngayon. Ang matagal kong pangungulila ay biglang natunaw at nawala, mula sa kanyang malambot na ekspresyon, hanggang sa kanyang maamong mukha...parehas sila. Ano pa nga bang aasahan ko, kakambal niya ang aking Ina. Ngunit, biglang nagbago ang aking nadaramang emosyon na maalala ko kung sino siya? Parang halos ng sakit at pagdurusa sa buong pagkatao ko bigla na lang ulit nabuo at gustong kumawala. Panandalian lang ata ang binigay na saya sa kaibuturan ng puso ko, ngunit hito ako ngayon bigla na lang hindi maipaliwanag ang aking nadarama.

Tumayo na rin ako kagaya niya. Tinaasan niya kami ng kilay habang nakapamaywang siya sa harapan naming dalawa. Naiiritang tingnan ang babaeng 'to. Kung makaasta siya ay para bang siya ang amo namin. Kagaya rin namin siyang kasambahay. Kung hindi lang talaga ako nagpipigil ng aking sarili ay baka kalbuhin ko na siya, eh. Sinamaan ko nga rin siya ng tingin.

Bakit kailangan mong gumawa ng kasinungalingan na ang iyong anak na babae ay nasa panganib na mamatay? "Lahat ay dapat gawin sa pamamagitan ng patakaran. Tumigil ka na sa pagtawad." Kasabay nito, narinig ko na sinabi ni Justin ng may magaan na loob, "Nagland na ng matagumpay ang Flight C1876! Wala nang problema." Ang flight C1876 ay ang flight na sinasakyan ng soulmate ni Justin na si Kelly Freeman. Tanong ng katrabaho, "Maghahanda na ba tayo ngayon sa landing ni Captain Davis? Siya na ngayon."

Samira POV Pagkarating namin sa private island, agad akong napanganga. Para itong maliit na Boracay, isang magandang paraiso sa gitna ng dagat. Puti at pino ang buhangin, malinaw ang tubig at napapalibutan ito ng matatayog na puno ng niyog. Hindi ako makapaniwala na si Miro ang may-ari nito. Talaga namang grabeng yaman ang iniwan sa kaniya ng mama niyang mafia boss din dati.

Dito sa baryo San Lazaro, may paniniwala sila na nagmula pa sa mga yumaong matatanda, na ang manananggal daw ay hindi naman talaga mukhang nakakatakot sa umaga. Sila raw ‘yung mga babaeng may mala-porselanang balat, mahabang buhok na kasing-itim ng gabi, at katawang sobrang sexy. Sa madaling salita, ubod ng ganda. At sa madaling salita ulit, ang babaeng tulad ni Marikit ay isang manananggal.