Novel & Cerita Ang Nabawing Rosas

Walang kaba. Pagkapasok ng mga rosas sa mga braso niya, agad niya itong ibinato sa pinakamalapit na basurahan. Tumama ito nang may tunog, parang narinig pa ang pagkapunit ng ilang petals.

Narinig na niya noon ang mga rosas na nagkakahalaga ng tatlo hanggang apat na raang dolyar. Nakarinig rin siya ng tungkol sa mga bouquet ng rosas na aabot sa apat na raang dolyar, ito ang unang pagkakataon na may mga rosas na nagkakahalaga ng higit sa one thousand dollars! Gulat na gulat si Finn. "Anong problema mo, Finn? Nirereserba nila ito lalo para sa mga asawa ng maraming pinuno ng mga bansa. Ang mga petals ng mga rosas na ito ay napakalaki ng malambot at silky, propesyonal na nalinang bago sila itinanim. Kapag aalagaan ito nang maayos, ang mga rosas na ito ay maaaring mabuhay ng higit sa tatlong buwan nang hindi nalalanta. Naniniwala akong nagkakahalaga ito ng hindi bababa sa ten hangg

pangmumungkahi sa akin ng tindera. Kay gandang pagmasdan ng mga ito, lalo na kapag silang nagsama-sama sa iisang lalagyan lamang, ngunit hindi maipagkakailang, ang rosas ang pinakanakaaakit sa lahat ng aking nakita. Nakita ng tindera na nakatingin ako sa isang boquet ng rosas sa gilid. “Ah! Yang rose po ba nag kukunin niyo,sir? Maganda po ‘yan para sa mga mahal niyo sa buhay,”anito,

At mula roon ay lumabas si Mateo na may hawak-hawak na pumpon ng bulaklak. Kulay pulang mga rosas ang mga ito— simbolo ng pag-ibig. “Ang ganda,” nakangiting ani Irene matapos niyang tanggapin ang bouquet. Ipinulupot niya ang kaniyang braso sa braso ng binata.

May kausap ito sa telepono habang naghahanap ng tatanggap. Kapansin-pansin at napakaganda ng mga asul na rosas. Hindi napigilan ng ilang babae ang mapasinghap. “Wow, ang ganda ng mga rosas na ’yan. Siguradong mahal.” “Nakita ko na ’yang variety na ’yan abroad. Isang stem pa lang mahigit isang libong piso na. Eh ang laki ng bouquet na ’yan, lampas isang daang rosas siguro.”

Sayang at inalagaan ko pa naman ito ng ilang araw, kinuha ko ang mga rosas at inalis ang mga bubog na kumapit doon. "Why are you displaying here a d*mn roses!?" galit na tanong niya habang nakaturo sa mga rosas na hawak ko. "Ah, ito po kasi yung tinanim ko sa hardin at mabango naman po at maganda rin i-display sa loob ng baha--"

I’ll be back’ Napangiti na lamang ako at saka kinuha ang bouquet na punong-puno ng pulang rosas. Pinagmasdan ko ito saglit at saka inamoy. Bumilis ang tibok ng puso ko at kinikilig ako.

Umupo siya at dumampot ng isang rosas. Napangiwi siya nang makaramdam ng malapot at nakaamoy din siya nang malansa. Dali-dali niyang binitiwan ang hawak na bulaklak— Hindi ito kulay pula! Kundi nababalot ito nang dugo.

saway niya. Crixzus chuckled. “Ano ka ba? Rosas lang ito, hindi magagalit si Aling Martha dahil lang dito. Si Mang Efren lang ang may kakayahang galitin siya.” Sinundan nito iyon ng tawa na nakadadala, kaya natawa na rin siya. “Salamat,” sagot niya, napangiti. Kinuha ang rosas mula sa lalaki. “Ang ganda ng mga bulaklak rito,” aniya. Bukod sa mga rosas, may lilies din na iba't ibang kulay, daisies, at mga orchids.

Mayroong libu-libong mga rosas sa kanyang opisina. Napuno ng malalaking bouquets ng rosas ang bawat sulok ng kanyang opisina. Magaganda ang bawat rosas, kumikinang pa ang mga ito na may mga patak ng tubig. Mukhang pinadala sila kaninang umaga. Gayunpaman, ang Banyan City ay hindi isang lungsod na gumagawa ng mga rosas nang sagana.