Novel & Cerita Ang Nabawing Rosas

Hinaharangan pa ng mga ito ang mga bulaklak sa hardin. "Boss, welcome back," kabadong bigkas ni Gambo. Tumikwas ang kilay ni Rowan, namulsa at naglipat-lipat ang tingin sa dalawa. "Nasaan ang mga pinalagay kong rosas?" Napalunok si Barako at mas hinarangan ng katawan niya ang mga nasirang rosas. Napakamot sa ulo si Gambo, "Boss.... ano—"

*** Kinabukasan, buong araw siyang abala. Galing siya sa meeting sa labas. Habang papunta siya para sunduin si Cassandra, may nadaanan siyang flower shop. Hindi niya alam kung bakit napahinto siya. Lalong hindi niya alam kung bakit, makalipas ang ilang minuto, hawak niya ang napakalaking bouquet ng rosas. “This is stupid,” bulong niya habang nakatitig sa pulang rosas. Wala pa siyang binibigyan ng bulaklak sa buong buhay niya.

aniya at hinagilap ang kamay ko at hinawakan iyon nang marahan palapit sa lamesa. My gaze silently roamed around the decorated place. Hindi man ganoon kalaki pero hindi iyon naging hadlang dahil sa elegante ng pagkakayos. The surrounding is filled with roses mixed with red and white. Mayroon ding maliklit na baloons na gold. Napakagat labi ako nang lingunin siya. "Sobra na 'to."

Walang kaba. Pagkapasok ng mga rosas sa mga braso niya, agad niya itong ibinato sa pinakamalapit na basurahan. Tumama ito nang may tunog, parang narinig pa ang pagkapunit ng ilang petals.

Narinig na niya noon ang mga rosas na nagkakahalaga ng tatlo hanggang apat na raang dolyar. Nakarinig rin siya ng tungkol sa mga bouquet ng rosas na aabot sa apat na raang dolyar, ito ang unang pagkakataon na may mga rosas na nagkakahalaga ng higit sa one thousand dollars! Gulat na gulat si Finn. "Anong problema mo, Finn? Nirereserba nila ito lalo para sa mga asawa ng maraming pinuno ng mga bansa. Ang mga petals ng mga rosas na ito ay napakalaki ng malambot at silky, propesyonal na nalinang bago sila itinanim. Kapag aalagaan ito nang maayos, ang mga rosas na ito ay maaaring mabuhay ng higit sa tatlong buwan nang hindi nalalanta. Naniniwala akong nagkakahalaga ito ng hindi bababa sa ten hangg

pangmumungkahi sa akin ng tindera. Kay gandang pagmasdan ng mga ito, lalo na kapag silang nagsama-sama sa iisang lalagyan lamang, ngunit hindi maipagkakailang, ang rosas ang pinakanakaaakit sa lahat ng aking nakita. Nakita ng tindera na nakatingin ako sa isang boquet ng rosas sa gilid. “Ah! Yang rose po ba nag kukunin niyo,sir? Maganda po ‘yan para sa mga mahal niyo sa buhay,”anito,

At mula roon ay lumabas si Mateo na may hawak-hawak na pumpon ng bulaklak. Kulay pulang mga rosas ang mga ito— simbolo ng pag-ibig. “Ang ganda,” nakangiting ani Irene matapos niyang tanggapin ang bouquet. Ipinulupot niya ang kaniyang braso sa braso ng binata.

May kausap ito sa telepono habang naghahanap ng tatanggap. Kapansin-pansin at napakaganda ng mga asul na rosas. Hindi napigilan ng ilang babae ang mapasinghap. “Wow, ang ganda ng mga rosas na ’yan. Siguradong mahal.” “Nakita ko na ’yang variety na ’yan abroad. Isang stem pa lang mahigit isang libong piso na. Eh ang laki ng bouquet na ’yan, lampas isang daang rosas siguro.”

Sayang at inalagaan ko pa naman ito ng ilang araw, kinuha ko ang mga rosas at inalis ang mga bubog na kumapit doon. "Why are you displaying here a d*mn roses!?" galit na tanong niya habang nakaturo sa mga rosas na hawak ko. "Ah, ito po kasi yung tinanim ko sa hardin at mabango naman po at maganda rin i-display sa loob ng baha--"

I’ll be back’ Napangiti na lamang ako at saka kinuha ang bouquet na punong-puno ng pulang rosas. Pinagmasdan ko ito saglit at saka inamoy. Bumilis ang tibok ng puso ko at kinikilig ako.