Novel & Cerita One At A Time

Para kasing hindi safe! Pero seryoso na, kung totoo man na dumating ang pagkakataon na mangyari iyon, kakayanin ko kaya? Hmmm. Siguro, konting practice muna. Baby steps, sabi nga nila. Siguro, magsimula muna kami sa simpleng halikan, dahan-dahan, at unti-unti. Ganun naman dapat, ‘di ba? Hindi naman ito marathon na kelangan ng madalian. Pacing lang, girl, pacing.

Nakikipagtitigan siya sa kabayong sasakyan niya. Bakit sa tingin niya tinataasan siya ng kilay at iniirapan ng kabayo? "Miss, nagsisimula na po ang oras," Untag sa kanya ng may hawak ng Timer. Bawat isang kabayo ay may nakabantay na isang tao para sa oras ng bawat level.

THE ONE-YEAR CONTRACT CHAPTER 14 APPLE'S POV "Tik-tak-tik-tak-tik-tak-tik-tok-tuk-tak-tek-tik-tok-tuk." "Alelelele heyyuu! Aleleleleheyuu!" "I don't wannnaa, talk about ittt, how you brrokkeee my heart? Uh! Ang sakit! Huhu! Nalimutan ko kasunod. Ano na ngang kasunod doon?"

Tumingin ako bawat isa sa kanila. Si Sais napatingin kay Fourth, nilalaro ang garter ng basa niyang trunks gamit ang hinlalaki niya. Si Fourth naman ay nakatingala sa kaniya. Si Dos, tumango-tango. Huminga nang malalim si Uno at sinabing, "Okay, I'm convinced. But why 30? I still don't understand. It's impossible that you don't know what's beautiful." Inabot niya ang bote ng alak habang nagtatanong sa lahat, "Check, boys?" Pumitik ng daliri lang si Dos bilang tugon, tumawa nang mahina lang si Fourth.

saad ko pero hindi parin niya ko pinapansin. Ano bang trip niya? Pinag-apply ako tapos susungitan ako ng gan'to. "I won't sign, unless..." muli siyang tumingin sakin. "One sign, one kiss."

Ngunit saktong pagtalikod ko ay nakita ko ang isang taong paparating. Naka jacket ito na makapal habang may dalang basket na may lamang strawberry naglalakad siya palapit sa gawi ko. Paa! Maglakad kana!. Ayaw gumalaw ng paa ko. Napahinto rin ito ng makita ako. Nanlaki ang mata nito, nabitawan pa ang hawak na basket at nagkalat ang mga strawberry na laman.

sagot ng bata na kung mag-isip ay akalain mo na matured na. Inakbayan n'ya ito at masaya s'ya na sa simula pa lang ay magkasundo na sila. "One step at a time, Xian" pabulong na sabi n'ya sarili.

Isang structural malfunction kumbaga. Pero kahit anong pilit ni Lauren na i-rationalize ang nangyari, naroon pa rin ang matinding inis sa dibdib niya. Kung hindi naman pala seryoso ang propesor, bakit kailangan pa nitong umabot sa ganoong klaseng paghahamon o paglalaro sa loob ng opisina? Inaamin naman niyang naging mapaghamon at mapaglaro rin siya, pero hanggang asaran at patalasan lang ng isip ang kaya niya. Hindi niya binalak na umabot sila sa isang halik. At hindi lang basta halik—dahil unang halik niya iyon. Ang unang halik na tila madali lang itinapon ni Anne pagkatapos.

(aww) And the first time you touched me, I felt love (aww) And after all this time You're Still The One Mmm yeah Hindi ko alam kung kikiligin ba ako o matatawa sa mga pinaggagawa nila habang binabasa ang nasa kanta at may palagay pa sa dibdib at ginagaya ang mga babae na kunwari hinahampas ang katabi pag kinikilig. Looks like we made it Look how far we've come my baby We mighta talk the long way We knew we'd get there someday

“What do you think it is?” Sa ganda nito ay halatang mamahalin na hindi mo aakalain na isang alam. “This is made for you.” I look at my wrist. I smile as I saw it suit to me. “How do I use this?” Hinawakan niya ang pulsuhan ko. “Press here.” May pinindot siya sa may pendant nito dahilan para kumislap ang green diamond. He look at me. “There's a microphone inside with gps tracking.” Our eyes meet. “No matter where you are, I'll be there immediately.”