Alamat Ng Rosas Novels & Stories

“Akalain mo nga naman, sino ang magsasabing ang nakatira rito ay matandang dalaga?” “Naku, sinabi mo pa, Mam Meldy. Ang ganda ng kulay, eh. Mapusyaw na rosas. Ang gaan sa mata. At lumuwag ang bahay, ano? Palibahasa eh maraming idinispat’sang gamit si Andeng.” sabi naman ni Aling Adel. “Hindi ko naman kasi kailangan ang maraming gamit, Aling Adel. Kaysa nandito lang at ‘di magagamit, pakinabangan na lang ng iba.”

Aliw na aliw ito kaya natawa na lang din ako. Tuwang-tuwa ang manang Rosa. Katunayan maluluha pa sa katatawa sa ‘bakla’ sinabi ko sa alaga niya. Nagpunas pa ang Manang Rosa sa matang luhaan gamit ang laylayan ng suot n'yang t-shirt.

Narinig na niya noon ang mga rosas na nagkakahalaga ng tatlo hanggang apat na raang dolyar. Nakarinig rin siya ng tungkol sa mga bouquet ng rosas na aabot sa apat na raang dolyar, ito ang unang pagkakataon na may mga rosas na nagkakahalaga ng higit sa one thousand dollars! Gulat na gulat si Finn. "Anong problema mo, Finn? Nirereserba nila ito lalo para sa mga asawa ng maraming pinuno ng mga bansa. Ang mga petals ng mga rosas na ito ay napakalaki ng malambot at silky, propesyonal na nalinang bago sila itinanim. Kapag aalagaan ito nang maayos, ang mga rosas na ito ay maaaring mabuhay ng higit sa tatlong buwan nang hindi nalalanta. Naniniwala akong nagkakahalaga ito ng hindi bababa sa ten hangg

Ngumiti lang din ako pabalik. Isa sa mga paborito ko ang rosas. Kung bakit paborito ko ito? Iyan ay dahil ang mga rosas ay may taglay na kagandahang hindi ka magsasawa. Nakakaakit ang simpleng kulay nila dahilan para magustuhan mo ng kusa. Bukod pa riyan, ang mga rosas ay mapanlinlang. Sa likod kasi ng ganda nito ay kayang-kaya kang saktan kapag marahas mo silang hahawakan. Kumbaga, ang mga rosas ay may kakahayang protektahan ang sarili nila. Kaya naman gustong-gusto ko ito.

si Bianca at napakamot pa nga sa ulo. "Hindi ko talaga alam, hija. May pang internet naman kayo kaya i-search niyo nalang," pag-uulit ni Manang at tuluyan na nga siyang umalis sa harapan namin. "Sa tingin mo ba Mia, totoo ang sinabi ni Manang tungkol sa lila rosas?" Nagkibit-balikat lang ako. "Sa pagkakaalam ko, wala pa namang may nagbigay sa akin na kulay lila rosas."

Impit siyang tumawa habang hinahabilinan ako. Bago ang flight ko pabalik ng Maynila gusto ko munang mapuntahan ang pamosong 10,000 Roses Café na matatagpuan sa Day-as, Cordova, Cebu. Sikat sila sa pagkakaroon ng libo-libong artificial led light roses. Hapon na nang makarating ako rito. Pakay ko talaga ang pamamasyal dito pagsapit ng gabi. Mas kitang-kita kasi sa gabi ang puting liwanag na hatid ng libo-libong mga rosas.

Hindi mayaman ang lugar — simple lang, ngunit may kumportableng pakiramdam. Si Aling Rosa ay nakatira pa rin sa isang kwarto sa apartment. Hindi na siya pwedeng mag-isa dahil sa kanyang edad. Tuwing umaga, siya ang nagluluto ng almusal para sa aming tatlo. "Weiwei," sabi ni Aling Rosa isang umaga. "Sa wakas, may babaeng nagmamahal na sa aking inaanak." "Inaanak po ninyo si Wei Long?"

Ang apat na salitang iyon ay tila milyon-milyong karayom na tumusok sa mga mata ni Alejandro, bumaon hanggang sa kanyang mga ugat, at nagpasidhi sa pintig ng kanyang dugo. Sa kabilang banda, isang maringal na hardin ng mga rosas, nagaganap ang pagtitipon ng mga ginang mula sa mga kilalang angkan ng Valencia. Ang hangin ay may halimuyak ng bagong putol na bulaklak, at sa gitna ng mga mesa na may porselanang tasa ng tsaa at mga mamahaling matatamis, maririnig ang mahihinang tawanan at bulungan ng mga bisita.

It was classy as fine wine. Sa pagbukas ng pinto, ay sumalubong ang hindi ordinaryong eksena sa gabi, ngunit sa pamamagitan ng isang trail ng pinong mga talulot ng rosas na humahantong sa isang nag-aanyayang higaan. A bed full of roses. Ang malambot na kamang nagsasabing doon sila gagawa ng kababalaghan at nakapaligid na musika ay lumulutang sa hangin, na lumilikha ng kaakit-akit na backdrop para sa sorpresang naghihintay. Alejandro starts to reveal it. "We're here..." Saad pa niya.

aniya. Kumunot ang noo ko sa sinabi kaya kaagad akong bumangon mula s pagkakahiga at nagtungo sa glass window. Napanganga ako ng makita ang mga rosas sa bukaran. Iba’t-iba ang kulay ‘non kaya namangha ako. Malawak ang ngiti sa labi ko ng yakapin ako ni Ares mula sa aking likuran. “You like it?”tanong n’ya.