Ang Nabawing Rosas Novels & Stories

GABBY POINT OF VIEW Pagkabukas ko ng pinto, bumungad sa akin ang isang bouquet ng mga rosas. Hindi ‘yung pangkaraniwang klase. Hindi kagaya ng dinadala ng mga admirer ni Seraphina dati o ‘yung binibili ng mga lalaking guilty sa panloloko. Hindi. Ang mga rosas na ‘to, pula. Malalim na pula. Halos itim. At may tumatagas na likido mula sa mga talulot. Dugo.

Ang kanyang mga mata ay nasa malayong parte kung nasaan nakatanim ang mga inaalagaang rosas. Iyon ay isang klase ng rosas na galing pa sa bansang Pransiya, ang rosas ay isang bihirang kulay itim na lila na mayroong napakagandang disenyong talaga namang mabibighani ang sinumang makakita lalo na sa tuwing ito'y aamuyin. Ang mga rosas na iyon ay si Thessa pa ang personal na nagtanim ilang araw bago ang kanilang kasal. Sa paglipas ng mga taon heto at masagana na itong namumukadkad.

Nag-iba ang buong lugar, at tila naging mas maganda pa ito kaysa sa paraiso. Ang dating mga halaman ay nagkaroon ng mga makukulay na bulaklak. Sa kabilang dako ay ang iba’t ibang kulang ng mga rosas. Ngunit ang pinaka naka kuha ng kaniyang atensyon ang ang nagmumukad tangi na rosas na nasa kaniyang harapan. Ang putting rosas na namukadkad sa kaniyang harapan. “It must be nice if I had a niece that was as white as you.” All of a sudden, he whispered to himself.

Nagdadalawang-isip man sila, napangiti na lang din pabalik sa akin. “Maari bang makahingi ng isang tangkay nito?” Lapit ko sa may hawak ng maraming bulaklak. Malalaki at iba’t-ibang kulay ng rosas. Masaya naman silang napatango sa akin, at kinuha ko nga yung kulay orange na rosas… Napakaganda nito, at hindi ko napigilan na amuyin yun. “Maraming salamat.”

CHAPTER 99 Nakita niya ang mga rosas malapit kay Irish. Mabilis siyang kumuha ng tatlo. Lumapit siya. Hinawakan niya ang bisig ni Irish saka niya ipinahawak dito ang tatlong pulang rosas, bumaba ang hawak niya hanggang sa nagtagpo ang kanilang palad. "Akin na ba talaga ito?" tanong ni Irish.

Nagpaubaya na lang ako sa kanya at hinayaan siyang magdesisyon. Ilang oras lang ay nakarating kami sa isang malawak na hardin. Simple lang 'yon pero hindi ko maiwasang mamangha dahil sa iba't ibang bulaklak na nandoon lalo na ang mga pulang rosas. I unconsciously smiled when a bunch of roses blocked my sight. Styx was hiding his grin while handling the flowers. "Thank you," saad ko sa maliit na boses. Mas lalo namang lumawak ang ngiti niya at hinalikan ang sentido ko.

Malapit na malapit sa kanya ang karagatan dahil naging parte na ito ng kanyang kabataan at mapahanggang ngayon. "Here are the roses," napatingin siya sa mga sariwang puting roses na dala ng nobyo. Matapos niyang alisin ang sapin sa paa ay kinuha niya iyon kasama ang urn at naglakad papalapit sa mga alon.

takang tanong kong ikinahinga nito ng malalim at may iniabot sa'kin na ecobag. Pagkasilip ko ay mga damit lang naman ang laman. "Magbihis ka na..Gayahin mo ang ayos ko nang 'di ka mapaghinalaan sa nayon. Ihahatid ka ni Rosas sa bahay. Ako ng bahala pumuslit ng sarili ko. Kabisado ko naman ang pasikot-sikot ng nayon namin," pagpapaliwanag nito. "Bakit ako?" mahinang asik ni Rose dito na pinandidilatan ito ng mga mata.

Hindi ako bumahing! Sa dami ng rosas sa buong mundo, sa dami mg rosas na ibinigay saakin, ito lang yung natatanging rosas na naamoy ko at hindi ako nabahing! Parang kinurot ang puso ko sa saya! Noon paman, hopeless talaga ako kapag nakakakita ako ng rosas. Akala ko wala ng para saakin. Tinitigan ko si Kanji na may luha sa mga mata. "Thank you, Love. Bakit walang pollen ang mga rosas na'to? Hindi ako nabahing."

May espesyal na okasyon ba ngayon? Nang makarating na sila sa rooftop ay bumangad sa kaniya ang itsura nito ngayon. Puno ito ng mga silver na palamuti at may mga nakakalat na mga petal ng rosas sa sahig. Mas nakaagaw ng pansin niya ay ang nakaayos na mesa sa gitna ng rooftop at nakatayo doon si Trevor habang may hawak na isang bouquet ng rosas. Pilit na tinatago niya ang kaniyang mga ngiti na nais lumabas dati sa nakita.