Ang Nabawing Rosas นิยาย & เรื่องราว

The after shave and musk is a perfect combination. "Happy birthday, to my beautiful baby." He kissed my forehad at inabot ang rosas sa akin, nawala ang mga tao kanina na nag lagay ng bulaklak sa living room ko. Kami nalang ang tao sa condo unit ko ngayon. Hawak nito ang kamay ko habang nag lalakad kami papunta sa balcony ko at ngayon ko lang napansin na puno din ng rosas ito at may naka set up nang lamesa doon at mga pagkain at wine.

Inamoy ko ulit ang rosas. "Bukod pa riyan, nakakahalina ang mga rosas. Ngunit sa kabila ng kagandahang taglay nito, nagagawa ka nitong saktan sa pamamagitan ng kaniyang mga tinik. Hindi ba't naiiba ito sa lahat ng mga bulaklak?"

It was classy as fine wine. Sa pagbukas ng pinto, ay sumalubong ang hindi ordinaryong eksena sa gabi, ngunit sa pamamagitan ng isang trail ng pinong mga talulot ng rosas na humahantong sa isang nag-aanyayang higaan. A bed full of roses. Ang malambot na kamang nagsasabing doon sila gagawa ng kababalaghan at nakapaligid na musika ay lumulutang sa hangin, na lumilikha ng kaakit-akit na backdrop para sa sorpresang naghihintay. Alejandro starts to reveal it. "We're here..." Saad pa niya.

Ngumiti ito ng mapait at patuloy parin sa pag halik sa kamay nang dalaga. (Hevean POV) Nakapa ganda talaga ng mga rosas. Parang mas gusto ko sa lugar na ito, lahat ng nakikita ko ay bulaklak at lahat sila'y magaganda. Wala akong ibang nakikita kundi iba't ibang bulaklak lamang. Nasaan kaya si Xyrus? Nandito rin kaya siya?

Tapos, may dinampi ang kamay ni Sunshine sa sheet, parang nagkalat na bulaklak. Habang naaamoy niya ang bango ng mas malalim, ang halimuyak ng mga rosas ay nalalanghap ng kanyang pang-amoy. Sa malas, maraming mga talulot ng rosas ang nagwiwisik sa kama. No wonder napakabango ng kwartong ito. Hindi alam kung ano ang magandang kapaligiran sa kanyang bridal room, nahulaan lamang ni Sunshine sa kanyang imahinasyon.

Bumaba sa akin ang kaniyang tingin pagkatapos ay inilahad mula sa likuran ang isang pumpon ng mga pulang rosas. Uminit ang pisngi ko kasabay ng pag-awang ng bibig ko. The roses were not arranged in a fancy boquet. Nakatali lamang iyon gamit ang isang pulang laso ngunit napakagandang tignan. It was how I wanted it to be. Simple and genuine. Not in any fancy arrangement. It was more me. Plain and more natural. "Zeph.." I was out of words. Tinanggap ko ang mga rosas. Nagpabalik pabalik sa kaniya at sa mga rosas ang tingin ko. Zephaniah's silky dark lashes rested low as his eyes watched me gently.

Hindi dahil sa sigaw, kundi dahil sa tanawing unti-unting bumungad sa harap nila. Mga pulang rosas. Napakaraming pulang rosas na tila umaagos papasok sa set, bitbit ng ilang tao. Isa-isa, kahon-kahon, hanggang sa halos matabunan ng matingkad na pula ang buong lugar. Sa gitna ng tag-init na araw, parang lalo pang uminit ang paligid dahil sa kulay na iyon.

Martinez sa ka-date nito, kaya kumuha siya ng craft paper na kulay light pink at matingkad na pink na ribbon at siya niyang inilagay sa tatlong malalaking roses. Nasiyahan siya ng makita ang kinalabasan nito kaya di niya mapigilan ilapit ito sa sariling ilong at amuyin iyon, napapapikit pa siya ng bahagya na tila sinasamyo ang halimuyak ng hawak niyang mga rosas.

Ang mga rosas ng lola niya ay mabilis na lumago ng uminit ang panahon; gamit ang balag, pwede na itong gumapang at bumuo ng isang pader ng mga rosas. Nakarolyo ang manggas ni Noah hanggang siko at puno ng putik ang kanyang pantalon at sapatos. Nakatayo na ang balag at maingat nitong tinali ang mga sanga ng rosas para kay lola. Matindi pa rin ang sikat ng araw ng alas-kwatro; basang-basa ng pawis ang buhok ni Noah at magulong nakalaylay sa noo niya.

Napako ang tingin ni Rosie sa isang babae at lalaki na bigla na lamang lumabas mula sa pintuan. Pareho silang may bitbit na basket na maliit at kada hakbang nila ay isinasaboy nila ang kulay pulang mga petals ng rosas. Kasabay nito ay ang pagkalat ng tila mga bubbles na nagmula sa kung saan. Kahit sinong makakakita ng senaryong ito ay aakalain na may magpopropose ng kasal sa nobya niya.