Novel & Cerita Ang Nabawing Rosas

And here I am, planning to give the woman whom I hated and cursed before. "Yes, sige po sir. Pasok po kayo sa loob." Anito kaya tumungo ako kaagad. There were lots of different flowers inside pero natuon ang mga mata ko sa mga pulang Rosas. Bigla ko lang naalala ang mga labi ni Amari sa tuwing pula ang lipstick na ginagamit niyon. Mga labing nakakatuksong halikan. "Best seller po sa amin ang bouquet ng red Roses sir. Fresh na fresh po ang mga ito, kakadeliver lang kaninang hapon." Pahayag nito kaya di na ako nagdalawang isip pa.

Pero bago pa kami makarating doon, pareho kaming napatigil. Sa gitna ng puti naming unan, may nakapatong na isang bagay na hindi dapat nandoon. Isang black rose. Sariwa pa ito, may mga tinik na matatalim, at may malapot na itim na likido sa mga petals nito. Walang sulat. Walang card. Pero sapat na ang presensya nito para mabasag ang katahimikan ng gabi. Dahan-dahang lumapit si Kalix, ang kanyang kamay ay agad na napunta sa baril sa kanyang bewang. Tinitigan niya ang rosas, ang kanyang panga ay nag-igting sa galit.

sabi ko habang kinukuha ang hose. "Wait," pigil niya. Lumakad siya patungo sa isang tago at espesyal na sulok ng garden na matagal na niyang binabantayan tuwing madaling araw. May kinuha siyang gunting at dahan-dahang pinutol ang isang nag-iisang bulaklak na bagong buka pa lang. Isang Blue Moon Rose. Isang bihirang klase ng rosas na may kulay na lavender-silver. Sa mundo ng mga bulaklak, sumisimbolo ito sa enchantment at love at first sight.

Aniya ng binata. Humarap si Rhea sa kanya at binigyan siya ng nakakamatay na tingin habang nakacrossed arms na halos malibing na ang kanyang mga daliri sa kanyang braso dahil sa pang-gigil sa kanya. “Nanliligaw ka ba o nakikiramay sa burol?” Sarkastikong sumbat ng dalaga. Kunot ang noo na nagtatakang nakatitig ang binata sa mata ng dalaga, “Rosas ang binigay ko. Pulang rosas. Hindi puting chrysanthemum.” Pagdidiin niya.

sabi ko. Tumigil siya sa pagsusulat. Dahan-dahan siyang nag-angat ng tingin, ang kaniyang mga mata ay dumapo sa mga puting rosas bago lumipat sa akin. Isang mapait na ngisi ang gumuhit sa kaniyang labi. “White roses. Victor Santillan loves to play the saint,” aniya, ang boses ay puno ng poot. “At ikaw, Rosita... bakit tila ba nanginginig ang mga kamay mo?”

Dahil lagi iyong nagwawala kapag ginagawa niya iyon. Sabi ko hindi ako masaya pero kapag kasama ko siya, nakakalimutan ko lahat ng mga pinagdadaanan ko at nakakaramdam ng kaunting gaan sa dibdib kahit pansamantala lang. Suminghal din siya bago may inabot na naman siyang pink na rosas. Gusto kong matawa dahil hindi ko man lang napansin na may rosas siyang dala. Saan niya iyon itinago? Tila hindi siya nauubusan ng supply sa mga rosas.

Kasabay noon ay iniabot niya ang mga rosas kay Inara. "Wow!" sigaw at masiglang palakpakan ng mga tao sa paligid. Hindi pa rin nakakibo si Inara. Nakatayo lang siya roon habang nakatitig kay Kaizan, na para bang naiwan ang kaluluwa niya sa ibang lugar. Nag-alala na si Liora kaya siniko niya itong muli. "Inara, ano ka ba? Kunin mo na ang rosas!"

Ang lahat ng bisita ay tila nag-aabang kung sino ang magbibigay ng pang-18th rose. Nasa gitna na ng bulwagan si Marina, ang mga mata’y puno ng kislap ng saya. Si Sebastian naman ay unti-unting lumapit, hawak ang isang pulang rosas. Napakasuave ng kanyang galaw, na para bang siya ang prinsipe ng gabing iyon.

"Ang bango pa ng bulaklak. Ngayon ko lang nalaman na may mababangong rosas pala." Lalong kinabahan si Maverick nang makita ang laman ng basket ni Reinella. Hindi lang British Rose ang napitas niya. Kasama rin ang Julia Rose, Grasshopper Rose, Madame Caroline Testout, Bourbon Rose, at blue rose. Ito ang mga paboritong rosas ni Cresia. Mga bihira at mahal ang mga ito. "Ang gaganda, 'di ba?" sabi ni Reinella na may ngiti habang amoy-amoy ang rosas.

"Wow! Ang gaganda! Imported pa ang mga rosas na ito, at sigurado akong mahal. Siguro mga tatlumpung bulaklak ang nandito." "Kung gusto mo, pwede mong ilagay sa vase sa desk mo," sagot ni Rosa na hindi napigilan ang pagtingin sa mga bulaklak. "Talaga? Puwede ko bang kunin ang dalawa?" tanong ni Vrest na kitang-kita ang pagkagulat sa kanyang mukha. "Oo, pwede mong itago ang mga 'yan nang ilang araw. Kung may gustong kumuha, huwag mag-atubiling ibahagi. Basta't ilabas mo lang," sagot ni Rosa.