Picture Of A Rose Novels & Stories

Kung hindi lang siya dinala ni Xenon sa rose garden na iyon, hinding-hindi malalaman ni Avrielle na mayroon palang napakalaking garden na punong-puno ng mga rosas ang nag eexist sa Manila. Ang lugar na iyon ay pag-aari lahat ni Xenon. Nagkalat ang mga Damascus roses sa buong flower fields. Sa ilalim ng papalubog na araw na kasing ganda ng isang oil painting, naroon ang mga pink roses na nagkalat sa lugar. Ang tanawing iyon ay lubhang nakakuha ng atensyon ni Avrielle.

At ngayon, sila ang sumira sa plano ko? "Sigurado ka ba?" tanong ko, pilit pinapanatili ang kalmado kong boses. "Positive, boss. May nakitang insignia sa isang sasakyan na umalis sa lugar. Pulang rosas, nakaukit sa emblem." Madiin kong isinandal ang likod sa upuan at mariing pumikit. Kung Red Roses ang gumagalaw, ibig sabihin mas malaki ang koneksyon ni Mila kaysa sa inakala ko.

They’re all she have. “Ate, bili na po kayong bulaklak. Bente na lang po sa ‘yo.” Dumapo ang kanyang paningin sa batang lumapit sa kanya. May hawak itong isang tangkay ng rosas na napapalibutan ng newspaper bilang cover nito. Agad siyang ngumiti rito at hinugot ang kanyang maliit ng wallet para sa kanyang mga coins.

Si saeng pwede pa. " ang ganda naman.." napapangiting sabi ko. ibat ibang uri at kulay ng bulaklak ang makikita dito pero ang nakakakuha ng atensyon ko ay itim na rosas. " grabe.. may black rose pala talaga?" Sabi ko ng makalapit doon at hinawakan to. " sumisimbolo ang black rose sa walang hanggang pagluluksa. "

Makikita ko ata siya sa harapan na ng altar mismo. Matapos ko maligo. Medyo nagbago lang dahil may pa-petals sa tubig. Royal Blue na petals ng bulaklak na rosas. Chemistry nga naman ngayon, marami na ang nagagawa. Di natural na kulay ngunit rose parin yun. At matapos ko maligo, di ko na magawang sumilip man lang sa bintana. Tumampad sa akin ang isang wedding gown na…

GABBY POINT OF VIEW Pagkabukas ko ng pinto, bumungad sa akin ang isang bouquet ng mga rosas. Hindi ‘yung pangkaraniwang klase. Hindi kagaya ng dinadala ng mga admirer ni Seraphina dati o ‘yung binibili ng mga lalaking guilty sa panloloko. Hindi. Ang mga rosas na ‘to, pula. Malalim na pula. Halos itim. At may tumatagas na likido mula sa mga talulot. Dugo.

Agad ko iyong binawi at binigyan siya ng nagtatakang tingin. "I... I'm sorry. I've just want to put this on your hand." Nilabas niya ang kulay pula na rosas. "It is the best rose from my garden, Yenah." Mukhang nailang pa siya dahil sa nangyari. Akmang itatago niya na iyon pero pinigilan ko. Kahit papaano ay malapit talaga sa puso ko ang mga bulaklak. "P-Pwede bang akin na lang?"nahihiyang tanong ko.

When I turned to my right, Kanji was standing there, holding three pink roses. "I'm sorry if I didn't answer your calls," sabi niya habang lumalapit.Inabot niya sa akin ang tatlong bulaklak. "Kahit may pollen allergy ka pa, may bulaklak pa rin na babagay sa ganda mo." I stared into Kanji's blue manolid eyes. It was pure and sincere. I shifted my gaze to the flower he was holding. He wanted to hand me a real rose. Real roses!

Biglang napatili sa tuwa si Nemia nang makita niya ang isang napakalawak na bed of roses sa ilalim ng isang malaking bintana sa gilid ng mansyon. Dahil laging inaalagaan, punong-puno ng mga pulang bulaklak ang garden. Sumasayaw ang mga ito sa hangin, napakaganda at napakabango. Gayunpaman, ang pagiging romantiko ng mga roses ay parang hindi nababagay sa malamig, madilim at seryosong aura ng buong mansyon ng mga Montenegro. Nang tingnan ni Morgan ang mga roses, isang napakalalim, puno ng pangungulila at malambing na tingin ang dumaan sa mga mata niya.

It was like the world inside the mirror bloomed dramatically after our first time together. Biglang nagkaroon ng buhay ang buong paligid ng mansyon. Pagkagising ko kasi kinaumagahan ay nagulat ako nang makita ang lively atmosphere ng mansyon. May naamoy pa ako na bango ng bulaklak kaya sinundan ko ang pinanggalingan 'nun. Animo itinulos ako sa kinatatayuan ko pagkakita sa hardin. Ang mga bulaklak na nakikita ko ay puro rosas at namumukadkad pa. The conspicuous things I instantly saw were the thorns and petals of the rose. The petals were crimson red like blood and the thorns were not the normal thorns of a rose.