Ang Pagmamahal Ay の小説・ストーリー

Ramdam ko ang tibok ng puso ko na parang may sariling mundo. “Wifey,” mahina pero buo niyang sabi. May halong ngiti, pero may lalim din. “Isang bagay na natutunan ko kay Mommy, mayaman man o mahirap, pareho lang ‘yan pagdating sa pagbibigay sa taong mahal nila. Magkaiba lang ng halaga sa materyal, pero ‘yung bigat ng pagmamahal, pareho lang. Walang bawas.”

"Hindi 'yan eme, Rave. Umiiyak ka dahil nasasaktan ka na talaga. At nasasaktan ka dahil alam mo na mali ang pagmamahal mo. Hindi naman dapat masakit ang magmahal kung sa tamang tao ito naibibigay. Masaya dapat ang nagmamahal at hindi naiiwan na luhaan." I don't agree with what she said, of course. Walang tama na pagmamahal dahil sa isang tao na nagmamahal, kahit ano na mali ay pipiliin niya na maging tama para mabigyan katuparan ang nararamdaman nila. At hindi kailanman naging masama ang magmahal. My love for Tyrone may have come at the wrong time, but this is not the wrong kind of love, and that’s what I’ll continue to believe in.

Tumingin siya sa kanila nang diretso, puno ng katiyakan ang kanyang mga mata. “Ang pagmamahal ay hindi nasusukat sa yaman, sa katayuan sa lipunan, o sa pakinabang na makukuha natin sa isang tao. Ang tunay na pagmamahal ay nakikita sa puso, sa kabutihan ng kalooban, at sa kakayahang magbigay ng tunay na kapayapaan sa kaluluwa. Si Lyka ay hindi mayaman, hindi galing sa angkan na kauri natin, ngunit siya ang nagturo sa akin kung ano ang tunay na halaga ng buhay. Siya ang nagparamdam sa akin ng kaligayahang hindi kayang ibigay ng anumang negosyo o ari-arian.”

Pero doon lang ba nasusukat ang totoong pagmamahal? True love is a deep, enduring, and selfless affection for another person, characterized by unwavering commitment, mutual respect, and a desire for their well-being. It involves accepting the other person with all their flaws, supporting their dreams, and prioritizing their happiness. True love is not solely based on romantic feelings but also on trust, honesty, and a desire to build a strong, lasting connection.

Nagpahid siya ng luha sa mga mata niya pero patuloy pa rin ang pagtulo. Ang sabi nga nila, minsan ang pagmamahal ay nakakabaliw at nakakamatay. Sa oras na magmahal ka, may magagawa kang bagay na hindi mo aasahan na magagawa mo sa tanang buhay mo, mahalin ka lang ng taong mahal mo, mabuti man ito o masama.

para sayo ano ba ang pag-ibig? isang bagay na mahirap maipaliwanag pero puno ng sakit at pighati na mararamdaman molang kapag nasa isang relasyon kana at nangyare na sayo ang bagay nayun, isang bagay na mararamdaman mo nalang sa isang tao nakadalasan susugal ka pero sa huli masasaktan ka o matatalo ka sa pagmamahal nayun na akala mo nung una panalo kana pero hindi pala, ano nga ba talaga ang pag-ibig para sayo? at kung paano matatagpuan muna yung lalaking mamahalin mo paano mo ma e-express yung love mo para sakanya?

kami sa pagmamahal o kung hindi naman kaya, sadyang hindi lang kami kamahal-mahal. Pero naisip ko rin, baka wala talagang pagmamahal. Baka hindi talaga totoong ang isang tao ay kayang manatili sa isang tao.” Humugot siya ng hangin bago nagpatuloy sa pagsasalita. “They say love is being able to give everything you have for that one special person. Pero ‘di ba, ang nagmamahal, dapat nagiging masaya. Dapat hindi nasasaktan. Dapat hindi nadudurog. Kasi kapag daw nasasaktan ka at kapag nadudurog ka dahil sa pagmamahal ay hindi iyon maituturing na pagmamahal. May pagmamahal bang hindi nakakapanakit? Wala naman ‘di ba? Kaya nasaan ang pagmamahal? Tingin ko, isa lang ‘yong konsepto. Isang bagay na

mahinang sabi ng ina, halos pakiusap na, “ginagawa ko lang ’to dahil mahal kita. Dahil ayokong masaktan ka ulit.” “Hindi ganon ang pagmamahal, Mama.” Lumapit si Darius, halos magtama ang kanilang mga mukha. Ang boses niya ay hindi na galit, kundi puno ng pagod. “Ang pagmamahal, hindi sinusukat sa dami ng taong napasunod mo. Sinusukat ’yan sa kakayahan mong tanggapin na hindi mo hawak ang lahat. Kahit ang puso ng anak mo.”

Madami man kaming pinag daanang dalawa, pero tunay ngang kapag wagas ang pagmamahal ay nagtatagal. Wakas

pinipigilan ko na huwag umiyak. “Ganun nalang talaga pagnagmahal tayo apo lahat ng pagmamahal ay kakambal ng sakit. Kapag mahal natin bibitawan natin dahil alam natin na hindi natin kaya ibigay ang pagmamahal na gusto niya pero kasamaan palad nagpalaya ka pero hinayaan ng taong minahal ng mahal mo ay pabayaan at saktan ito.