Ang Pagmamahal Ay นิยาย & เรื่องราว

Mahal niya si Rafael. At ang pagmamahal na iyon ay dalisay—hindi dapat nasusukat sa pera, hindi dapat nilalagyan ng kapalit, at lalong hindi dapat ginagawang isang kasunduan na may tubo. Para sa kanya, ang pag-ibig ay hindi transaksiyon. Hindi iyon negosasyon. Hindi iyon isang bagay na maaaring ipagpalit sa seguridad o kapakinabangan. Kung magmamahal siya, iyon ay buong-buo. Walang kondisyon. Walang presyo.

Ang pagmamahal niya kay Yuan ay kasing lalim ng pagmamahal nito kay Casey—matindi, walang humpay, at masakit. Kapag umabot ka sa puntong mahal mo na ang isang tao nang ganoon kalalim, natutunan mong hindi ito tungkol sa pag-angkin. Hindi ito tungkol sa panalo o talo. Ang pagmamahal na tunay ay ang kaligayahan ng taong mahal mo, kahit hindi ikaw ang dahilan nito. At dahil doon, kahit alam niyang hindi siya kailanman magugustuhan ni Yuan, hindi siya nakaramdam ng galit kay Casey. Wala siyang kahit anong inggit o sama ng loob.

Sabi naman nang puso ko. Sana kayanin ko dahil kapag Hindi Wala na talagang pag-asa Kaya dapat go Lang nang go Self Kaya natin 'to para sa pagmamahal mo at minamahal mo "Titigan mo Lang ba ako o magsasalita ka?" Tanong nito "Ahh."

tawag nya. Naka ngiting tumingin si Erwin sa kanya. "para sa'yo ano ang pag mamahal?" Nagulat si Erwin sa tanong nito. "Bakit mo po natanong?" kunot nuong balik na tanong nya. Imbes na sagutin ay iba ang sinabi nang matanda. "Kung ako tatanungin mo, para sa akin ang pag mamahal ay hindi na tatapos. Mamahalin mo ang Isang tao gaano man ito kahirap mahalin, intindihin, at pakisamahan. Malalaman mong mahal mo ang isang tao kapag nagawa mo syang mahalin sa gitna nang kahirapan, maunawaan sa hindi pag kaka intindihan, at pakisamahan sa tuwing gusto nang pag iisa ang isa sa inyong dalawa at hindi kailanman lilingon sa iba."

“Para maramdaman ko man lang na hindi ka manyak.” “F*ck.” Mahina niyang mura na di ko na lang din pinansin. Sa natutuwa akong napipikon siya. Heto na nga lang kuya Ano ang kaligayahan ko. Pagkatapos ng ilang araw… Papasok na ako sa mundo ng may-asawa. Mundo na hindi ko aakalain, na papasukin ko na hindi ko man lang pinaghandaan at wala akong nararamdaman sa mapapangasawa ko. Ang sabi… Ang pagmamahal daw, napag-aaralan na lang yan. Talaga lang?

Maling-mali ako, I was so obsessed of assessing her feelings for me to the point na sinabak ko siya sa iba't ibang pagsubok na sa huli ay ako rin ang magsisisi. Love is not a game na kailangan pang subukin ang pagmamahal sa iyo ng tao. Kung mahal mo hayaan mong umusbong ang pagmamahal sa iyo ng bukal sa puso at kung nakamtan muna ito, hindi ka gagawa ng anumang hakbang na ikakawasak ng taong mahal mo.

O baka. Ang simula ng isang pagmamahalang may kapalit na dugo ay hindi nagsisimula sa halik o matamis na salita. Nagsisimula ito sa isang tingin na hindi dapat tumagal, sa isang sandaling hindi dapat pinansin, ngunit hindi na maibabalik kapag nangyari na. Sa mundong puno ng kapangyarihan, kasinungalingan, at mga alyansang nakatali sa baril at pangalan, ang pag-ibig ay hindi kailanman ligtas—palaging may kapalit, at kadalasan, dugo ang bayad.

—tinatanggap niya nang buo ang kanyang pagkakamali at ang epekto nito sa aming dalawa. “Dati,” sabi niya habang nakayuko nang bahagya, “akala ko ang pagmamahal ay pag-aari. Akala ko kapag mahal mo ang isang tao, pag-aari mo na siya, at may karapatan kang utusan, diktahan, o kontrolin siya ayon sa gusto mo. Pero ngayon… naiintindihan ko na ang tunay na kahulugan nito. Ang tunay na pagmamahal ay pagbibigay ng kalayaan. Ibinibigay mo ang lahat ng meron ka, pero hindi mo hinihinging ibalik nila ang pagmamahal nila kung hindi pa sila handa. Iginagalang mo sila bilang sarili nilang tao—hindi bilang bahagi mo lang, hindi bilang pag-aari mo.”

and then he kissed her. Ang pag-ibig na tunay hindi madali. Maraming balakid, maraming pagsubok. Pero ang taong umiibig ng tunay at wagas, kahit kailan hindi sumusuko. Dahil ang isang tunay at wagas na pagmamahal, walang expiration date ang kontrata. Dahil ang isang tunay at wagas na pagmamahal ay palaging nasa puso ang nag-aalab na init nito, magpakailanman.

Subalit, marahil doon nakasalalay ang mahika ng kapalaran. “Jin, lagi kong pakiramdam na ang pagmamahal ay karangyaan pagkatapos ko makalabas ng kulungan. Hindi ko inakala na magmamahal ako ulit, pero ngayon ay talagang sobrang saya ko na nakilala kita at nahulog ang loob ko sayo. Minsan, pakiramdam ko na ikaw ang tagapagligtas ko na galing sa Diyos.”