Ang Pagmamahal Ay Mga Nobela at Kwento

umiiyak niyang tanong sa ginang. "Hija, ang tunay na pagmamahal ay walang pinipili. Ngunit mapaglaro ang tadhana, madalas ay walang katugon ang pagmamahal natin sa isang tao. Ganoon pa man ay huwag tayo mawalan ng pag asa. Bawat isa sa atin ay may nakalaan na tamang tao na makakasama natin habambuhay."

Makasariling pagmamahal. Hindi ko alam kung pagmamahal, pag-ibig pa rin ba ang tawag do'n. Ang alam ko kasi, ang pagmamahal hindi dapat makasarili. Hindi dapat pinipilit. Nagawa man niya na humingi ng tawad. Pero hindi kasi simple ang nagawang pinsala niya sa buhay namin. Sa buhay naming lahat. Hindi ko masasabi na napatawad ko na siya. Tanging panahon lamang ang makapagsabi no'n.

Napabuntunghininga siya. "Mahal mo ba ako talaga?" Sarkastikong tanong nito. "Hindi lang naman sa sex napapatunayan ang pagmamahal. Mas napapatunayan ang pagmamahal kung hindi mo na daragdagan ang kasalanan sa minamahal mo. Kapag ipinadama mo sa kanya na sa kabila ng mga pangyayari sa buhay mo, wala pa rin siyang gusto kundi ang babaeng mahal na mahal niya. Ganoon ang pagmamahal ko sa'yo."

"Alam mo, anak, minsan ang totoong pagmamahal, hindi sa pagiging magkasama sinusukat. Minsan, ang pagmamahal ay ’yung pagbibigay-daan sa tamang katahimikan. Sa kapayapaan. Sa respeto." "Hindi ko man kasama si Daddy ninyo sa bahay, pero magkasama tayo sa puso. At kung yan ang paraan para maging mas mabuting ina ako, mas mabuting ama siya, at mas masaya kayo… yun ang pipiliin ko araw-araw."

It was all perfect. Maganda. Sobrang ganda. Pero... Maganda na sana kung may isang bagay pa. Perpekto na sana kung mayroong pagmamahal. Only if there were affections, only if there were sentiments, but there were none. Maganda na sana kung mahal ko ang taong papakasalan ko pero hindi, hindi ko siya mahal. Pero mahal ko ang pamilya ko kahit alam kong hindi ganoon katindi ang binibigay nilang pagmamahal sa akin.

Dahil maraming kahulugan ang salitang 'pagmamahal'. Nginitian niya ang asawa at ginantihan naman ito ng mahigpit na yakap. Ngayon lang siya nakaramdam ng ganitong kakontentuhan sa tanang ng buhay niya. At masarap at magaan sa pakiramdam iyon. Hinaplos haplos lang nito ang buhok niya at idinantay ang ulo niy sa balikat nito. Ngunit hindi pa nagtatagal ang

Napatitig ako sa kisame. Ano ang pagmamahal? Ganito ba talaga 'yon? Sa una mayro'n pa siya pero kapag tumagal nawawala? Ano ang relasiyon? Hindi ba talaga nagtatagal ito? Pansamantala rin ba kahit ang pagmamahal sa isang relasiyon?

Ano pa ba ang kayang gawin para sa pagmamahal sa isang tao? May karapatan din ba akong mag mahal kahit pa duwag akong ipaglaban ang pag ibig sa puso ko? Totoo nga na ang hangganan ng pag ibig ay kamatayan, at ang labis na pagmamahal ay nag dudulot din ng kamatayan sa puso. " Tulong! Tulungan niyo ko! Yung anak ko pakawalan niyo na parang awa niyo na po!" Sigaw ng babae habang basa ng luha ang kaniyang pisngi.

Mahirap man sila ngunit pinuno naman s'ya ng mga ito ng pagmamahal at inaruga ng maayos. Walang labis at walang kulang na pagmamahal ng mga ito sa kan'ya kaya kahit kailan ay hindi n'ya naisip at hindi s'ya pumatol sa usap-usapan ng mga kapitbahay nila na isa lamang s'yang ampon ng kan'yang mga magulang.

Madali ba talagang makuha ang pag-mamahal ng isang tao? Kailangan niya ng tagapagmana… Tsk. Ni isa nga sa dalawa niyang ama-amahan ay walang mga asawa dahil mas pinili nito na magbigay ng serbisyo kesa magkaroon ng sariling pamilya. At hindi lang iyon ang dahilan nila… Alam niyang nahihirapan ang mga ito magmahal ng babae. Walang kasiguraduhan kung pagmamahal ba talaga ang makukuha sa isang tao. Kasi ang pagmamahal isang pribiheliyo upang maging masaya ang isang tao. Kung gagawa siya ng isang pamilya… Kung wala namang pagmamahal… Masasabi ba niyang kaligayahan iyon?