Ang Pagmamahal Ay の小説・ストーリー

Rhiann Pov. Required ba talaga na kapag nagmahal ka, masasaktan ka? Gano'n ba talaga kapag nagmahal, kailangan mong pagdaanan ang lahat ng sakit para makita mo ang totoong pagmamahal? Kapag ba 'di ako magmahal, 'di ako masasaktan? Dahil tuwing magmamahal ang tao laging nasasaktan.

Tumikhim muna siya pagkatapos sumagot, "Nasasaktan ang isang tao dahil nagmamahal siya. Dahil pag nagmahal ka ka-akibat na nito ang pighati at saya." Ramdam ko nanaman ang luha sa pisngi ko, na patuloy parin dumadaloy na parang bang wala ng katapusan. "Pero kuya, hindi ba puwedeng magmahal lang? Iyong wala ng sakit na mararamdaman?" Pumiyok na tanong ko dito. Patuloy lang ang pag-agos ng luha ko na parang wala ng katapusan. "Malabo, dahil kahit gaano mo siya kamahal, kung hindi ka naman talaga minahal ng taong mahal mo... masasaktan ka lang."

– Max "Ang tunay na pagmamahal ay hindi sa perpektong relasyon, kundi sa kakayahang magpatawad at magsakripisyo para sa isa't isa. Walang laban na hindi kayang lampasan basta't magkasama kayo." Their love story could end with a commitment to always choose each other, despite the world’s unpredictability. Wakas.

At doon ko napatunayan na ang pagmamahal ay hindi lang puro saya, dumarating din talaga ang oras ng pagsasakripisyo, ng pagluha, ng pagsuko kahit pa gaano katindi ang nararamdamang pagmamahal Kung nasanay tayong binigyan ng sapat na oras ay ninanais nating mas higit pang panahon ang ibibigay sa atin. Kung hindi man higit pa roon sa dati, gusto natin na sana walang magbago. Kung nakaramdam tayo ng pagmamahal, gusto nating manatili ang init ng pagmamahal na iyon sa bawat sandali hanggang sa tayo ay nabubuhay. Kadalasan ay naghahanap pa tayo ng higit pa sa dati niyang ipinaparamdam. Tama ngang walang tayong kakuntentuhan. Hindi tayo marunong makuntento sa kung an

"Basta nakaramdam na lang ako ng pagseselos tuwing nakikipag-date ka sa mga naging boyfriend mo noon. No’ng una akala ko ay baliwala lang 'yon, pero no’ng araw na ibalita mo sa akin na ikakasal ka na pakiramdam ko ay biglang gumunaw ang mundo ko, hanggang sa hindi ko na natiis at gumawa na ako ng hakbang para mapasaakin ka, at lubos akong nagpapasalamat dahil naging akin ka na nga talaga." Ang pagsimangot ko ay napalitan ng malapad na ngiti. "Well, ang totoong pagmamahal ay hindi mo alam ang dahilan kung bakit mahal mo ang isang tao, dahil kapag minahal mo lang dahil sa may dahilan ka para mahalin siya, 'yon ay hindi totoong pagmamahal, kundi 'yon ay pagkagusto lamang sa dahilang nakita mo s

Ang puso niya—durog, pagod, at tila hindi na muling mabubuo. Sa mga gabing ganito, napatunayan niya: hindi lahat ng pagmamahal ay nagtatapos sa happily ever after. Minsan, ang pagmamahal ay simula lamang ng pinakamalupit na sakit. At sa kwento ng puso niya, tila siya lamang ang tunay na umibig.

Na sana ay hindi ko na lang kinamulatan? Hindi ko naranasang mahalin, hindi ko rin naranasan magkaroon ng masaya at buong pamilya, hindi ko alam kung ano ba ang pakiramdam ng init ng pagmamahal. Dahil dito, naging desperado akong hanapin 'yon sa kung kani-kaninong tao... but I failed and it always turned out to be an obsession. Paano ba ang magmahal ng tama? Hindi ko alam dahil ni minsan hindi ko pa naranasang mahalin, walang nagturo at nagparamdam sa 'kin kung paano ba.

Kadalasan ng mga nagmamahal ay sa sobrang pagdedicate ng pagmamahal sa iba napapabayaan na ang sarili. Madalas guilty kung tatanggi sa mga alok, nagiging people pleaser. Kahit hindi na nila naeenjoy ang moment mananatili pa rin. Mananatili kahit nasasaktan dahil sa pagmamahal. Sa kadahilanang kung pagmamahal ito ay normal na masakit. Pero sa paniniwala ko, love shouldn't hurt. Love is patient and if your not comfortable doing it. You're in the wrong place. Get out.

"Kapag nagmahal ka ba, nanaisin mong magdusa siya sa sakit dahil lamang nais mong manatili ang pagmamahal niya sa iyo gayong wala ka na?" Umiling ako. "Ngunit mahal niyo pa po siya. Bakit sumubok kayong maghanap ng iba?" "Kung totoo ang iyong pagmamahal, hindi na iyan kukupas pa. Buong buhay mo na siyang mamahalin. Buong buhay kang maghihintay na mawala ang pagmamahal mo sa kanya. Ngunit hindi ibig sabihin nun ay hindi ka na maaaring magmahal pa ng iba. Maaari kang makatagpo ng pag-ibig na higit pa sa naramdaman mo noon. At sa aking kalagayan, hindi na ako nakatagpo pa."

Ito ay pagmamahal na ibinibigay nang buong-buo, walang pag-aalinlangan, at walang katapusan. At habang nananatili kaming magkayakap sa ilalim ng mainit na sikat ng araw, alam kong ang bawat umaga sa hinaharap ay magiging ganito pa rin—puno ng init, puno ng sarap, at puno ng pagmamahal na magpapatibay sa aming pagsasama habambuhay.