Angia Na Medyo นิยาย & เรื่องราว

wika ko Sobrang bilis nilang tumatakbo patungo sa pinto umiling naman kami ni Angela habang natatawa sa apat na Yun para kasing mga timang. " I wonder kung ganito Rin ba Ang trato nila sakin, Lage Kasi nila akong pinapagalitan" wika ni Angela habang naka pout sakin.

“Medyo sumasakit ang likod ko. Siguro magpapahinga na lang muna ako ngayon.” Napansin agad ni Angela ang kanyang kilos. Hindi pa man ito nabubuntis, alam niyang hindi biro ang pagdadalang-tao para sa isang babae. “Pagod po ba kayo sa biyahe?” “Siguro nga.” “Kung ganoon, magpahinga na kayo agad. Sabihin n'yo lang kung may kailangan kayo. Huwag kayong mahihiya sa akin.”

Nagtatakang tanong ni Angela. " Mamaya pag naligo ka magbabad ka sa mejo mainit na tubig, para gumaan yung pakiramdam mo.. " bilin ni justine sa kanya.. Hindi ito ang unang beses nya,kung kaya't mas kabisado nya na kung anong mararamdaman ng kapareha. " Siguro kaya alam na alam mo kasi lagi mong ginagawa to no?" Konklusyon ni Angela.

"She's a fine woman, maganda po siya at halatang matalino." "She's a military doctor. Pinuri niya ang treatment menu na ginawa mo. Kilala mo ba si Angela Armadda? Kaibigan niya iyon at ka-batch niya roon sa Texas. Pero parehas daw nilang hindi naisip ang treatment method na ginawa mo."

Medyo nahihilo na rin ako dahil sa alak na kanina ko pa iniinom. Malapit na ako sa may bandang CR nang makita ko si Angelo na lumabas mula doon. Wala na itong maskara sa mata, siguro ay tinanggal nang mag-CR siya. Maya-maya ay may babaeng nagsalita mula sa aking tabi, "Brian?" sambit nito na wari'y hindi sigurado dahil sa tono nito. Maganda, matangkad at sopistikada ang babae. Mukhang anak mayaman sa tindig pa lamang.

Tas kung makasugod ka sa sumabog na building eh wagas? "I can only heal you.Pero hindi naman sa point na kada madidisgrasya ka ay kaya kitang I-heal.Minor lang kaya ko." Mahabang paliwanag n'ya kaya napatango na lang ako.Kaya pala nawala bigla yung sakit nung likod ko na nadali sa door knob that time. "Nga pala, Anghel--" "Don't call me Angel.." Bulong n'ya sa'kin kaya napatikom ako ng bibig 'ko.Bakit naman??Tayo lang naman yung nasa loob ng bahay na 'to ah.

sita sa'kin ni Angela nang mapansin na bigla akong natigilan. "Wala. May bigla lang akong naisip. Eh, bakit nga ba parang good mood ka yata ngayon?" Pag-iiba ko ng usapan. "Well, may ka-date lang naman akong guwapo at hunk na papa kagabi." Maarteng wika ni Angela. Nagkatinginan naman kami ni Beatrice at pareho pa ang naging reaksiyon namin. "OMG! Seriously, friendship?"

Tignan niyo ang lalandi talaga. “Ay nabingi na? Hay naku. Iba talaga kapag nakakita ng pogi. Nabibingi na pero ayos narin yun sana nga forever and ever na. Matuluyan to be exact.” bulalas ko ulit. Sarap kase nilang awayin lalo na si Medusa. Umuusok ilong eh.

"Laide, sumobra ka na! Paano mo nagawang saktan… ah!" Muling sampal, at sa pagkakataong ito, tumama sa mukha ni Angela. "Naku, Ann-ann, hindi ko sinasadya!" sabi ni Adelaide, nagkunwaring aksidente lang. "Ikaw..." Tinakpan ni Angela ang kanyang mukha. Ang sampal ay medyo malakas, nag-iinit ang pisngi sa sakit. Ngunit upang mapanatili ang kanyang imahe bilang mabuting kaibigan, nag-ngingitngit lang siya at pinilit na ngumiti.

“Hindi. Let me do it again. I need to make it perfect.” “Angel, you’ve been doing this non-stop for two hours. Your calves are shaking. Rest.” This time, medyo may diin na ang bawat salita nto. “Just one more!” medyo tumaas ang boses ko. Tinalikuran ko siya at bumalik sa starting line. Nagsimula ulit akong maglakad, pero sa pangatlong hakbang ko, biglang bumigay ang kanang bukong-bukong ko.