Angst Meaning In Au Novels & Stories

The language is like those spoken by the Chinese in the china town. “Stop! “Angelo said with authoritative voice. “Are you planning to kill him?” Angelo had already gained respect from other inmates. His words is lethal and can subdued even the most hardened criminal. “He is so arrogant and never answered us." One inmate aswered back. Angelo punch the one who answered back in the stomach. The man lurked in pain. “Stupid! He answered back. Problem was you are all stupid and could not understand what he was saying.”

nag-aatubiling tanong nito na para bang inaasahan na may nagawa na naman itong mali. "Yeah everything is ok may kailangan lang akong tignan." pagsisinungaling ko ulit dahil mukhang hindi ko na macocontact si Ang and for some reason nandoon na naman ang panghihinayang na hindi ko maintindihan. I tried to shrug off that feeling since it doesn't make sense at all lalo na't kakakilala ko lang iyong tao. I tried to retrace my way to Ang's place ngunit dahil hindi ko naman nabigyan nang atensyon ang lugar at dahil hindi naman pamilyar pa sa akin ang pasikot sikot sa Australia ay hindi ko pa din iyon mahanap.

Ang kaninang nagsasakit-sakitan ay biglang tumayo mula sa kama at lumapit sa kanya. “Wag mo akong subukan, Angus! Alam mong may hawak din akong baraha laban sa’yo,” dagdag nito habang dinuduro siya. Biglang kinabahan si Angus dahil alam niya ang ibig sabihin ni Amber. Napangisi ito nang makita ang reaksyon niya. “Oh, bakit ka natahimik? You know what I mean, right? Hahaha…” “D-Don’t you dare, Amber!” sagot ni Angus, nanginginig.

Hanggang ngayon ba ay sinusundan pa rin ako ng kamalasan? Marahan akong napahinga ng malalim at sumadal. I crossed my arms and closed my eyes. "Don't you dare tell anyone where I'm going." Saglit syang natahimik pero muli rin syang nagsalita matapos ang ilang minuto. "You're going to Australia to move on? Don't worry, wala akong pagsasabihan. Lalong lalo na si Storm. Sirang sira na ang pagkakaibigan namin dahil sa ginawa nya sa'yo at kay Angel." I can hear bitterness in his voice. Mukhang nasasaktan pa rin sya ngayon dahil sa nangyari. I know that he waited for Angel for a long time, at talagang masasaktan sya dahil noong nagkaroon na sya ng lakas ng loob na sabihin ang lahat ng nararamdaman

“I don’t give a f uck!” Interns inside the office jumped on their seats. Walang nagawa ang ginang nang marahas na binuksan nito ang salaming pinto. Tila agila sa talas ng mata na inilibot nito ang paningin. Nang makita ang hinanahanap ay halos liparin nito ang distansya. Sigawan ang mga empleyado nang daklutin ni Angus ang leeg ng babaeng intern. “Who the f uck do you think you are?!” galit na galit na bulyaw ni Angus rito.

Galit na bulong pa nito. Naging t'yak ang sumunod na pagkilos nito. Muli nitong pinaandar ang sasakyan. Habang inilalagay ang earphone sa kanyang tainga. "Russel, umuwi na tayo sa Australia, ayoko na dito!" "Ha! Sigurado ka na ba d'yan Boss?!" Si Angela na hindi na nagawang makapasok ng araw na iyon. Nagkulong na lang s'ya sa apartment ng buong araw.

Ang totoo niyan, naloko na siya ng mga magulang ng mga ito noon, ayaw lang niyang sabihin na isa iyon sa mga rason kung bakit siya natakot. "Hmm, gets ko na. So Ang Austin Cu-Ero, abbreviation ng Ace?" Tumango, siya. Bumulong ito, "Not bad." "So hindi ka galit?" tanong niya rito. Natawa ito. "Bakit naman ako magagalit? Ano ako isip bata?" "Malay ko ba, mamaya nagtatampo ka diyan." Tumawa lang ito. Maya-maya tumingin ito sa labas at biglang huminto sa tapat ng burger shop. "Sandali lang."

sa wakas, malamig na tanong ni Austin. “Hahaha! Madali lang ‘yan, madali lang!” tuwang-tuwang sagot ni Anthony. “May nakita akong magandang investment dito sa Australia, pero medyo gipit ako sa pera. Paano ba ‘yan, baka puwede mo akong tulungan?” “Kung talagang maganda ang project, baka pag-isipan ko.” “Baka? Ano’ng ibig mong sabihin?”

Sagot ni Angus, “Burning Angel ang pangalan nila. Karamihan sa kanila ay mga African-American at may ilang Latino mula sa Brooklyn at downtown. Sinasabi na mga Italian ang sumusuporta sa kanila. Ngayon kasi, unti-unti nang umaatras ang mga Italian para umiwas sa gulo, pero ayaw nilang bitawan ang kita, kaya kumuha sila ng grupo ng mga walang-awang African-American para buuin ang gang na ito…” Tinanong ni Janus, “Binugbog ka ba nila? Kaya ganyan ang itsura ng mukha mo?” Pagod na sagot ni Angus, “Oo. Dumating sila para maningil ng protection money, pero dahil hindi ko mabayaran, binugbog nila ako. Binigyan nila ako ng palugit hanggang mamayang gabi. Kapag hindi ko pa rin sila nabayaran, sisira

"Huwag ka ngang maniwala sa mga kuwentong-barbero ng probinsyanang iyan! Binibilog lang niya ang ulo mo gamit ang mga walang kuwentang pamahiin!" "Angelo, manahimik ka nga," saway sa kaniya ng kaniyang ina, hindi inaalis ang tingin sa akin. "Napakaganda ng kuwento ni Jamilla. May kultura at may lalim. At saka, bakit ba defensive ka? Kung hindi ka natatakot, bakit parang pinagpapawisan ka d'yan?" "I'm not scared!" giit ni Angelo, sabay pinalis ang totoong butil ng pawis na namumuo sa kaniyang noo. Ang kaniyang mga mata ay tila ba gustong pumatay habang nakatitig sa akin.