Burat Ng Ama Novels & Stories

Iyong batang babae na parang nakita sa kanya ang sagot sa matagal na nitong hinahanap at ang ama nito na kahit nakakakaba ay may kakaibang dating. Nagulat siya nang biglang may humawak sa braso niya. Mabilis siyang humarap at handa na sanang ipagtanggol ang sarili pero isang lalaking matangkad at maskulado ang bumungad sa kanya. Matikas ang mukha nito at malamig ang mga mata. Tinawag ito ni Amora kanina na Bruce. Ito rin iyong nanutok ng baril sa batok niya kanina. "Kailangan mong sumama sa akin," malamig na sabi nito habang mahigpit ang hawak sa kanya.

"Matagal ng naninilbihan sa pamilya Burton ang iyung ama. At palipat-lipat siya ng madadapuang amo. Kung kani-kanino siya sumusunod. Basta malaki ang bayad, susunod siya na parang aso." Muling kinalabit ng gwardiya ang kaniyang b4ril. Kung saan saan niya iyun pinaputok hanggang sa mawalan siya ng b4la. "Inidolo mo ang iyung ama?" Tuluyan ng nagpakita si Kazumi. Mula sa kadiliman ay unti-unti niyang ipinakita ang kaniyang ibabang bahagi ng katawan.

Oh buraot na Ama. Iniangat ni Bella ang kanyang ulo, medyo nalungkot. Hindi niya gusto ang buraot nitong Ama, at ang tanging gusto lang ng kanyang Ina ay ang dalawa niyang kapatid. Naisip ng bata kung ano ang dapat niyang gawin? Mahal niya ang kanyang Ina at Kailangan niyang tulungan ito, tanging paraan lamang ay paalisin si Carlo, at panatilihin ang dalawang bata.

Hindi natuloy ni Mama ang sasabihin ng mag salita ang ama ni Axcel. "I'll be straightforward Hija... h'wag na h'wag ka munang mag dadala ng Bata." Naguluhan si Carmela sa sinabi ni Papa Murphy. Anong hindi mag dadala ng Bata? "H'wag ka munang mag papa buntis kay Axcel."

Kunot-noo niyang sinabi sa mga bata, "Sumiksik kayo sa likod at huwag lalabas. Bababa lang si Mommy para tingnan kung ano 'to." Bumaba si Amara at agad na lumapit si Nardo. Nakita niya ang pag-aalala sa mukha nito at bigla siyang hinawakan sa pulso. "Amara, saan ka ba nanggaling? Maghapon na kitang hinahanap!" mariing sabi nito.

Gwapo ang lalaki at katulad kay Ammiry ang mga mata, parang mga mata ng Mommy niya. Shit. Bakit bigla niyang naalala ang mga mata na iyon? Iyo ang hindi niya matukoy noon, Na parang may kahawig ang mga mata ng bata. It was his mother. “Wolverine Zubiri. He is an actor. May family business. Ayan na ang karibal mo sa mag-ina.” Posible talaga na ito ang ama ng bata. Kahit siya ay nakikita niya ang similarities ng dalawa.

giit ng ama. "Forget about it dad. By the way may gusto akong itanong sayo," tanong n'ya. Umangat ulit ito ng tingin sa kan'ya at seryosong sinalubong ang kan'yang mga mata. "What is it?" seryosong tanong ng ama sa kan'ya. "Who are we? Aside from being a royalty of Mountbatten, sino at ano ang pamilya natin? I need an honest answer dad, please don't hide anything from me!" pakiusap n'ya rito.

Nakakainis pero hindi ko sila masita, baka makurot na naman ako ni Mama. “Pumasok na nga kayo,” sabi ni Mama. “Lumamig na ang pagkain. Initin n’yo na lang—” Pero biglang tumawa si Bart. Syempre, nag-iba ang aura ni Mama. “Anong nakakatawa, Barton?” Pinanliitan ko si Bart ng mata sabay kurot sa tagiliran niya. Hinawakan niya ang kamay ko, ngumisi. “Napainit na po kanina pa—”

“Amalthea, Lysithea. How are you kids?" “We're good daddy, how about you po?" Tanong ng mga bata sa kanilang ama pagkatapos itong magmano. Kitang-kita ko sa kinatatayuan ko ang lungkot sa kanyang mga mata, marahil doon sa balitang nalaman niya tungkol kay Jeniza, nagkita na kaya sila? Nagkausap?’

Kumalat ang napakaraming katawan sa malawak na bakuran. “Amara, apo.” Biglang lapit ng matanda sa kaniya, nilingon naman siya ni Amara pumaskil sa kaniyang mukha ang isang malaking ngisi. Mabilis namang tumakbo si Clayton upang iligtas ang matanda, ang isang apoy na tatama sana sa matanda ay nasalo iyun ng binata.