The Broken Ring : This Marriage Will Fail Anyway の小説・ストーリー

Basag na basag na iyon kaiiyak at kasisigaw, pero pinilit niya pa rin. “I won’t marry him!” umiiyak niyang sigaw. “Kahit mamatay pa ako, hindi na ako babalik sa kaniya!” Tumawa si Riley. The sound echoed inside the warehouse. Malamig. Nakakabaliw. Para bang natutuwa siyang nakikita silang parehong naghihirap. “Ang sweet ninyong dalawa,” nakangising sabi ni Riley habang nilalaro pa rin ang remote ng bomba. “Nakakaiyak talaga.”

“What if they’re right? What if I fail, Hunter?” He squeezed my hand, firm, grounding. “Then you fail with me. And we rise again together. But you will not fail alone. Never again.” Tears pricked my eyes, but this time, I didn’t fight them. I leaned against him, letting his certainty carry me when mine faltered. And in that quiet moment, I couldn’t stop the thought that pressed against my chest. We only married to save the company. A deal. A lifeline. Nothing more.

Isa pala itong pares ng wedding rings. Naalala ni Eloise ang naging usapan nila noon ni Tania tungkol sa kasal, pero simula noon, hindi na niya ulit pinag-isipan iyon. Kaya't laking gulat niya na may inihanda na palang singsing si Cosmo. "Kailan mo pa ito pinagawa?" tanong ni Eloise, habang nagniningning ang mga mata sa tuwa. "Mga ilang buwan na rin," sagot ni Cosmo. "Pero matagal gawin, kaya ngayon lang natapos."

Marielle—sana, sana ay sumagot. Isa… Dalawa… Tatlong ring… Walang sagot. Napakagat siya ng labi, pinigil ang pagkabigo. Inulit niya ang pagtawag, mas mariin ang pindot, nanginginig na ang daliri niya sa nerbiyos. Hindi siya makapaniwalang sa ganitong oras pa talaga nangyaring hindi niya makontak ang tanging taong pinanghahawakan niya sa ganitong sitwasyon.

She can't even identify if the wetness in her face was because of the rain pouring or because of her fucking tears. Naroon siya sa labas, suot-suot ang dress na iniregalo nito sa kanya. Basang-basa ng ulan at hinihintay ang asawa niyang manloloko pala. Napakasakit. He broke his promise na hindi siya nito sasaktan at lolokohin. He broker her marriage vow. Mas matimbang pa rin pala sa puso nito ang ex-girlfriend nito, kaysa sa kanya. Nanatili si Sandra sa labas. Hihintayin niya ang asawa niya. Kailangan niya marinig mula sa bibig nito kung bakit nito nagawa ang mga bagay na iyon.

Dahil sa sobrang excited ko ay nakalimutan kong meron nga pala nito. "They say promises are meant to be broken, well, I don't agree with that. The person who have broken the promise is the one who is probably broke, and it's not the promise itself." Panimula ni Gavin at lahat kami ay tahimik lang na nakikinig sakanya.

seryosong sambit niya. Do'n ko lang naalala ulit ang lahat, 'yong nangyari sa amin, 'yong ilang araw niyang pag-aalaga sa 'kin. "Siguro ako lang talaga ang may problema, masyado kong na-misunderstood lahat." Paninisi ko sa sarili saka uminom muli. "Seems like you're chained in that marriage." Napailing ako dahil tama siya. Nakakulong na ako sa kasal na ito, kaya siguro gano'n na lang ang kagustuhan ko na maging maayos kami katulad ng iba.

“Dad. Gusto ko pong mabuhay nang payapa at walang iniisip na problema. Gusto ko lagi akong masaya at wala akong iisipin na ibang tao bukod sa inyo. Kung mag-aasawa ako, kung magkakapamilya ako... Paano ko magagawa 'yon? Gusto ko magagawa ko lahat ng gusto ko na walang pumipigil sa akin, gusto ko uuwi ako sa bahay na walang naghihintay para sermonan ako kasi nag-hang out kami ng mga kaibigan ko. Dad, gusto ko malaya ako. Kung kasal ako, may asawa at may pamilya... Malaya pa rin ba ako? Hindi na, “Okay! Sure! Let's say na ang magiging marriage namin ay hindi katulad nung iba. Yung sa amin without love and hindi namin kailangang pakielaman ang buhay ng isa't isa pero... Kailangan naming magpang

Ang mga mata ni Rohan ay puno ng kalungkutan—hindi dahil sa takot, kundi dahil sa katotohanang siya mismo ang dahilan ng sumpa. “I married you once, Ayesha,” mahinang sabi niya. “Not in this life… but in another. You promised you’d come back. And now you did.” “Then why does it feel like the mansion wants to kill me?” “Because you broke the vow. You left before the ritual was complete.” “Ritual?” Bumuntong-hininga si Rohan. “Our marriage wasn’t just a union—it was a sealing. Your soul was meant to bind the curse so it wouldn’t spread through the Villarreal bloodline. But when you died, the seal broke. Every generation since then suffered because of that broken vow.”

Biglang bumilis ang tibok ng puso ko. “Something that makes this… fair.” Tumayo siya mula sa likod ng mesa at lumapit nang kaunti. Iniabot niya sa akin ang folder. Nang buksan ko, bumungad sa akin ang makapal na mga pahina. …isang Marriage Contract. “If you really want to pay me back,” sabi niya, mababa ang boses, “marry me right now.”