Animal Cartoon Drawings Novels & Stories

Sa loob nito ay isang drawing. Ipinakita ng drawing ang isang matangkad na lalaki at maliit na babae, malinaw na sila ito ni Lillian. Talagang pambata ang drawing ni Lillian; ang hugis ng mga tao ay halatang guhit ng isang bata at pati ang mga kulay ay hindi gaanong maayos.

He didn't answer, he clicked again. I saw Danielle's baby pictures and it made me cry even more. And then there's a video. It was an animation. I think, he was the one who drew it. I remember this, it was an ad for the airlines , iyong ad rin na iyon, nanalo sa isang international ad contest. It a three minute fast animation and it was Kairos who drew it.

Pagkatapos ay naglakad-lakad siya sa maliit na park sa loob ng paaralan. May exhibition doon ng mga drawing ng mga bata. Isa-isang tiningnan ni Clint ang mga naka-display. Hanggang sa nakita niya ang drawing ni Bailey. Isang kagubatan. Malawak na luntiang damuhan. May Deer Auntie. May Antelope Uncle. May Mommy Rabbit. At may Baby Rabbit. Masaya silang kumakain ng damo. Pero walang Daddy Rabbit. Matagal na napatitig si Clint sa drawing.

May hawak siyang lumang notebook—sketchpad ito ni Callyx mula pa noong apat na taon siya. Binuklat niya ito. Karamihan ay drawing lang ng mga ulap, puso, at superhero. Pero sa isang pahina, may drawing ng isang lalaking nakaupo sa couch. Katabi ang isang batang lalaking may hawak na toy car. Hindi niya maalala kung kailan ito iginuhit ng anak. Pero ang caption sa ilalim ng crayon drawing ay—“I dream of him.”

Miro laughed so hard he almost fell from his chair. I pressed my lips together para hindi ako matawa. Caelan looked like he wanted to walk into traffic. “Homework,” he told Nica. “Draw mo muna ako ng cat.” “No.” “Please.” “No.” She stared at him with big eyes. Caelan lasted three seconds. “Fine.” He grabbed a receipt, flipped it over, and drew a tiny cat in less than ten seconds. Nica gasped like he just performed actual magic. Honestly? Same.

"I drew all of us!" Tinanggap iyon ni Graziel at agad siyang napangiti nang makita niya ang sinasabi nitong ginuhit nito. Simple lang naman ang drawing ni Junie, kasi nga bata. Pati ang drawing nito ay simpleng crayola drawing lang. May tatlong malalaking stick figure lang na magkakahawak-kamay. Agad siyang napangiti. May isa pang maliit na pigura sa tabi ng isang kuneho.

Mga simpleng drawing ng isang bata. Mga dinosaur. Mga kotse. Mga superheroes. Bahagyang napangiti si Daveron. Ngunit habang isa-isang binubuklat ang mga pahina ay may kakaiba siyang napansin. Sa halos lahat ng drawing ay may isang babaeng may mahabang buhok. Nakangiti at may nakasulat na, Mommy. Napahinto siya. Hindi niya alam kung bakit. Ngunit pamilyar ang mukha ng babaeng iginuhit.

Doon niya tinuruan itong iguhit ang isang maliit na puting kalapati. “Walang pangit o maganda sa drawing. May abstract, may realistic, may sariling style. Ang mahalaga, gusto mong idrawing ‘yan.” “Really mommy?” namamangha ang bata. “Gusto mo ba matutong magdrawing ng animals?” tanong ni Margaret. “Opo. Para ido-drawing ko po ulit ‘yung lantern animal kay mommy.” Napangiti si Margaret. “Okay. Turuan kita.” ---

Alam ni Liam na mahilig mag-drawing ang bata, pero laking gulat niya nang buklatin niya ang mga pahina. Sa unang ilang pahina, nandoon ang mga tipikal na drawing ng isang bata—mga stick figures ng isang pamilya, mga bahay na tabingi ang bubong, at makukulay na araw sa gilid ng papel. Pero habang binubuklat ni Liam ang mga huling pahina, biglang tumigil ang mundo niya.