Novel & Cerita Antas Ng Wika

, mataas na boses netong sabi sa akin na pero natatawa na lang ako deep in my mind. "Okay, okay. I understand, pero sabihin mo na ang gusto kong malaman hindi yong ang dami mo pang sinasabi dyan. Tagalog na yan baka hindi mo pa maintindihan", medyo nabubolol kong wika dito. Nasanay na kasi ako sa wikang english since bata pa ako pero maayos naman ang tagalog ko lalo na at tagalog ang mga linya ko madalas sa mga Movies and teleserye.

Nang makarating ako sa puno ay pinagbabato ko naman ang mga aso ng kapit bahay namin. “Bumaba ka na wala na sila.” wika ko sa kanya na umastang umiiyak. “Bakit mo ako hinayaang habulin ng mga askal?” “Ano ‘yon?” takang tanong ko dahil hindi ko siya naintindiha. “Askal means, asong kalye,” maarte pa niyang wika. “Bumama ka na nga dyan.” inis kong wika sa kanya.

Ang pangit naman ata nun gamitin kapag matutulog. Good night? Haaa? Grabe nakakadamage ng braincells! Ang hirap magtagalog!Kasalanan to nang DepEd e!Dapat mas nagfofocus kami sa sariling wika! hindi, kasalanan rin 'to ng mga tao! Masyado kasing bigdeal sakaniya pag dika marunong mag Emglish kaya 'yan nakakalimutan na ng iba ang sariling wika!

Ngiting wika ni Nathan, kaya agad akong ngumiti sa kanya. "Hangga’t nandito ako hindi ko kayo pababayaan.." Ngiting wika ko, habang tumingin sa akin si Mara. "Ako na rin ang pupunta sa lugar na 'yon." Wika ko, habang agad na napatingin sa akin si Angela. "At sa tingin mo papayag ako? Bakit hindi nalang si Mara at Nathan ang pa-puntahin mo ro'n?" galit na wika niya sa akin.

inis na wika Ni Angela Kay chester. " Oh bat parang Galit ka ?" Wika naman Niya dito habang natatawa. " Nanadya kaba chester! Gusto mong sapakin Kita!" Inis na wika ni Angela sakaniya. " Nanahimik nga ako dito" sambit Naman ni chester habang inaayus Ang kaniyang upo. " Wag niyo akong ginugulo namimili pa ako ng sosoutin ni Sebastian" sambit Naman nito kina chester.

inis kong wika sa kanya. “Ako naman kasi sana dapat ang d*dede nu’n,” “Sos, ayan ka na naman eh aagawan mo na naman ang anak natin,” “Bilhan ko na lang nang maraming gat*s si Nathalie,” nakangisi niyang wika. “S*ra manahimik ka nga.”

wika ng isip nya. Isang marahas ng pagbuga ng hangin bago sya tuluyang pumasok sa pinto. "Salamat sa paghatid sa kanya, Miguel pwede ka ng umalis!" Mahinang wika ni Angelo habang nakaupo sa sofa at nakaharap sa kanila.

"Heh, your still have the audacity to talk back at me like that, eh? What are the two of you talking about earlier? You even switch your language so that I wouldn't understand you, right?" 'Kinarya-a' ang lengguwahe'ng ginagamit ni marigold at ng driver nang nagkukuwentuhan ang mga ito kanina. Ang lengguwaheng ito ay tubo sa Antique. Itinulak palayo ni marigold ang mukha ng binata. "E ano kung nagki-kinaray-a kami? Hindi naman ikaw ang pinag-uusapan namin a!"

Mabuti na nga yun dahil nararamdaman ko kumakalam na sikmura ko. Nagtataka ba kayo kung bakit nagtatagalog kami eh mayayaman kami? Ganto kase yun may rules ( Mula pagkabata na dinala na namin sa pagtanda) kami na kapag nasa pilipinas kami magtatagalog lang kami pero pwede namang unting english basta hindi full pero kapag nasa ibang bansa kami ayun ding langguage gagamitin namin. Okay naba? Atsaka nasanay kami sa language na 'to. Hindi naman lahat ng mayayaman englishero, and we are one of them. "KAINAN NA!" patay gutom na sigaw ni Andrei.

Itinipa nito sa telepono ang numero ng isa sa malapit nitong kaibigan. "Hello?" "Lito." "Wrong timing ka, Pare. Ayoko muna ng istorbo. Tatawagan na lang kita." "Mas importante ang sasabihin ko kaysa sa kasama mong babae ngayon." "Bakit? Anong problema?" "Naalala mo ba ang Angeles Case?" "Nakalimutan ko na, pero pinaalala mo pa!" asik ni Lito. "Pumunta rito ang babaing 'yon." Narinig ni Anton na napatayo ang kaibigan dahil lumagabog sa sahig ang kandong nito. "At naalala niya pa ako."