Novel & Cerita Antas Ng Wika

sabik ko na sinabi sa puso ko. Si Angela, na paakyat na ng hagdan at malinaw na handa ng matulog sa kuwarto niya, ay bigla tumalikod. Naglaho ang pagod niya at napalitan ito ng sabik. “Yunice, naparami ang kain ko sa dinner, bloated ang pakiramdam ko. Ano kaya kung maglakad tayo sandali sa labas?”

ulong niyang wika, napangiti ako ng patago dahil sa sinabi niya, pero nag kunwari akong hindi narinig, kasi dikodin alam kung tama ba ang narinig ko o nabungol lang ako "a-ano ang sabi mo?" kunwari kung tanung "ah dimo narinig?" pagtatanung niya na ikinatango ko naman "mabuti naman" napa simangut ako sa sinabi niya "ano ngayun?" pagtatanung ko "w-wala, siguro masarap ang pagkain sa Sixias restaurant" sagot niya na marahil dahilan niya lang para baguhin ang usapan "di iyon ang narinig ko kanina" pag sasagut ko naman "akala koba dimo narinig" pagtatanung niya kaya lumaki nalang ang mata ko "diko gaanong narinig" mabilis kong sagut dahil gusto kong marinig ng malinaw mula sa kanya ang salitang

nakangiting wika neto habang sinasandok ng kanyang kutsara ang sabaw "Sana po ay Balang araw ay Bumalik sila Para po bumalik ang kapayapaan dito sa Sunrise p "Mangyayare yan Remo Maniwala ka Kay Bathala "Wika niya "oho inang Tapos na po ako Mag agahan siyang tunay Malasa po ang inyong hinandang Agahan Salamat po sa Pag tanggap Ninyo sa akin dito sa inyong tahanan siyang tunay ang tinuran ng aking ina sa Inyo Maganda po ang inyong kalooban " nakangiting wika neto

seryoso nitong wika Kaagad din namang nagsalubong ang kilay ko "Natural, alam mo naman na wala akong work eh. Umaasa lang din ako sa allowance na bigay ni Lolo at may mga pangangailangan din ako, Kuya Carlos." muli nitong wika. Hindi ko naman mapigilan ang mapabuntonghininga.

seryoso niyang wika “Ano ang sabi mo?” kunot noo kong muling bigkas. “Teka lang, ano ang gagawin mo? Saan ito? Saan mo ako dadalhin?” yamot kong wika at hindi maiwasan na kabahan dahil ang tinatahak naming daan ay hindi ito ang way pauwi sa bahay. Kasalungat iyun kaya naman, kaagad akong nakaramdam ng pagpapanic “Teka lang, teka lang, ano ito? Saan mo ako dadalhin? Mr. Fulgencio,kung ano man ang iniisip mo, huwag mo nang ituloy ha?” kinakabahan kong bigkas.

(Translation: I don't know) Napangiti ako. It's fascinating how a person can know so many different languages. Napapamangha ako sa talastasan nilang magsalita ng Mandarin, Filipino at English. I bet marunong din silang magsalita ng dialect na Sugbuhanon. "Do you mind if I take your socks off, Madam?" I asked so softly that only she could hear me.

“Why so serious?” “Ewan ko sayo. Paghilom diha.” Aniyang naging mataray ang ekspresiyon ng mukha. *** Natawa si Jake nang makarinig ng Bisaya mula sa babae. Ibig sabihin kasi noon ay ‘tumahimik.’ “Aba, aba at may alam ka ng word na Bisaya ha?” wika niya na tawang-tawa pa rin. “Tawa ka diyan? What of it? Eh hindi naman masamang magaral ng ibang linggwahe.” Maktol nito.

mapait ang ngiting wika nito "Kinuha nila tayo para mag nakaw at sa oras na wala tayong naibigay sa kanila wala tayong pagkaing makukuha at sasaktan nila tayo." "Pero masama ang magnakaw.."mahinang wika ko "Wala na tayong magagawa kaysa naman saktan nila tayo diba?" "Bakit hindi na lang tayo tumakas?"umaasang wika ko malungkot itong ngumiti saka umiling "Hindi pwede eh bantay sarado tayo saka mas sasaktan at ikukulong nila tayo sa kwartong sobrang dilim at hindi papa kainin."

Namuo ang isang nagagalak na ngiti sa mukha ni Vahlia, “Yes, I do understand you. It feels so great to have someone to talk to. I mean, someone I can speak with another language a—” “Are you saying it isn’t convenient to speak with each other using tagalog?” “Hindi naman sa ganoon,” sagot ni Vahlia sa bata. Nagpakawala ng isang ngiti bago muling nagsalita, “Iba ang sitwasyong aking kinasasadlakan, taliwas sa iyong iniisip kung ano man iyan. Hindi ko na nga alam kung nabibilang ba ako sa mundong ito.”

At nang tatalikod na ako para umalis nakabangga ako ng tao. "What the hell! So, careless.." wika ng maarteng babae na 'di sinasadyang nabangga ko. "Hmmm! You're blocking my way. So, could you.." wika ko kaso mukhang nang iinis yata 'to at humarang pa lalo sa dinaraanan ko "Gosh! Bobo ka ba o sadyang tanga ka!!" pasigaw na tanong nito. Pa english english pa marunong naman palang mag tagalog.