Novelas y relatos de Antas Ng Wika

"Heh, your still have the audacity to talk back at me like that, eh? What are the two of you talking about earlier? You even switch your language so that I wouldn't understand you, right?" 'Kinarya-a' ang lengguwahe'ng ginagamit ni marigold at ng driver nang nagkukuwentuhan ang mga ito kanina. Ang lengguwaheng ito ay tubo sa Antique. Itinulak palayo ni marigold ang mukha ng binata. "E ano kung nagki-kinaray-a kami? Hindi naman ikaw ang pinag-uusapan namin a!"

Mabuti na nga yun dahil nararamdaman ko kumakalam na sikmura ko. Nagtataka ba kayo kung bakit nagtatagalog kami eh mayayaman kami? Ganto kase yun may rules ( Mula pagkabata na dinala na namin sa pagtanda) kami na kapag nasa pilipinas kami magtatagalog lang kami pero pwede namang unting english basta hindi full pero kapag nasa ibang bansa kami ayun ding langguage gagamitin namin. Okay naba? Atsaka nasanay kami sa language na 'to. Hindi naman lahat ng mayayaman englishero, and we are one of them. "KAINAN NA!" patay gutom na sigaw ni Andrei.

Itinipa nito sa telepono ang numero ng isa sa malapit nitong kaibigan. "Hello?" "Lito." "Wrong timing ka, Pare. Ayoko muna ng istorbo. Tatawagan na lang kita." "Mas importante ang sasabihin ko kaysa sa kasama mong babae ngayon." "Bakit? Anong problema?" "Naalala mo ba ang Angeles Case?" "Nakalimutan ko na, pero pinaalala mo pa!" asik ni Lito. "Pumunta rito ang babaing 'yon." Narinig ni Anton na napatayo ang kaibigan dahil lumagabog sa sahig ang kandong nito. "At naalala niya pa ako."

2 years ago "Take it easy, let's take it slowly..dahan dahan lang," dinig kong pahayag ng isang boses babae habang may mga kamay na dahan dahang tumanggal sa bandahe na nakataping sa buo kong mukha.

senserong paghingi niya ng patawad. "Kung totoong nagso-sorry ka, pwes patunayan mo. Sundin mo ako. Dapat ka na ngayong magpaganda kung ayaw mong mawala sa 'yo ang anak ko," madiin na wika ni Madam Angie sa kanya na wala man lang mababakas na galit o pagdadamdam sa tinig nito. “Pero—” angal pa rin sana niya.

Tanong ni Nat. "Ang bilis naman!" Kunwaring angal pa ni Emon. Nagkibit balikat ako. "Mahihirapan ng tumayo yan. Baka nga pagapang ng umuwi yan eh. Let's go!" Aya ko sa dalawa.

(Music) Come and lay here beside me I'll tell you how I feel Nang makapasok na kami ng simbahan, ay mas lalo bumilis ang tibok ng puso ko. (Music) There's a secret inside me I'm ready to reveal To have you close, embrace your heart With my love Over and over These are things that I promise My promise to you Halos lahat ng mga mata ng mga tao roon ay nasa amin. Ang mga masasayang mukha ng mga kaibigan at pamilya namin. (Music) For all of my life You are the one, I will love you faithfully forever Unti unti ay nasisilayan ko na ang aking mapapangasawa.

Nanatili na lang akong nakadungaw sa bintanang nasa likuran ko upang makita ko ang daan patungo sa destinasyon namin na sa totoo lang ay hindi ko alam. "Mama para ho!" pasigaw na wika ni inay sa mamang driver. Itinigil ng mamang driver ang jeep saka kami bumaba dala dala ang mga gamit namin. "Ikaw bata ka, alam mo ng natutulog ako bakit hindi mo agad pinara, ayan nakalagpas tuloy tayo" pagalit niya sa akin. Grabe hindi ko naman alam yung lugar paano ko ipapara? Si inay talaga oh!

nakangiti kong wika "Walang ano man. Isa pa, hindi na din naman ako sanay na malayo ka sa akin. At siguro, kung hindi mo ako isinama, uuwi nalang ako sa probensya at doon ko na lang hihintayin ang huling sandali ng buhay ko." nakangiti niyang wika Kaagad din naman akong napakalas sa pagkakayakap sa kanya "Ano ka ba? Ano po ba iyang sinasabi ninyo? Mabubuhay pa po kayo ng matagal at magsasama pa po tayo matagal, Manang." nakangiti kong wika