Antas Ng Wika Mga Nobela at Kwento

2 years ago "Take it easy, let's take it slowly..dahan dahan lang," dinig kong pahayag ng isang boses babae habang may mga kamay na dahan dahang tumanggal sa bandahe na nakataping sa buo kong mukha.

senserong paghingi niya ng patawad. "Kung totoong nagso-sorry ka, pwes patunayan mo. Sundin mo ako. Dapat ka na ngayong magpaganda kung ayaw mong mawala sa 'yo ang anak ko," madiin na wika ni Madam Angie sa kanya na wala man lang mababakas na galit o pagdadamdam sa tinig nito. “Pero—” angal pa rin sana niya.

May lambing na sabi nito. I sighed. "Fine. Why did you call?" Tinignan ko ang asawang kong seryosong nakatingin at nakikinig sa usapan namin ni Alex. He wanted to put it on the loudspeaker but I refused. " I already told you." Sabi nito. "Alex." May banta sa tono ko. I heard him chuckled. "Fine fine. I'm here in the Philippines. And I'm just wondering if you are free today? Just want to hangout and catch up with my best friend after you rejected me." May tampo sa boses nito.

Nanatili na lang akong nakadungaw sa bintanang nasa likuran ko upang makita ko ang daan patungo sa destinasyon namin na sa totoo lang ay hindi ko alam. "Mama para ho!" pasigaw na wika ni inay sa mamang driver. Itinigil ng mamang driver ang jeep saka kami bumaba dala dala ang mga gamit namin. "Ikaw bata ka, alam mo ng natutulog ako bakit hindi mo agad pinara, ayan nakalagpas tuloy tayo" pagalit niya sa akin. Grabe hindi ko naman alam yung lugar paano ko ipapara? Si inay talaga oh!

Ang galing mong magtagalog hindi halatang sa ibang bansa ka isinilang. "Because mom and dad always teach us Filipino dialect and even bisaya we also learn it. Like, gahi man kag ulo!(Matigas ang ulo mo), dili man ka kasabot( Hindi ka nakakaintindi). Asa man Ka padulong?(Saan ka pupunta?). And as her expression mom said "Ambot sa langaw pilay edad sa lamok" instead 'of I don't know.'

Umiling ako at bumalik ang attention kay mayang. "Mayang, Hindi iyan alien language, bisaya iyan. Nasa parte tayo ng Visayas kaya bisaya ang lengguwahe nila." bulong ko pero sigurado akong rinig iyon ni gwapong driver dahil bigla itong tumawa. "Ah bisaya... okay, kaya pala ang tigas ng pagkasambit."

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"

seryoso kong wika Mas lalo namang nag-uunahan sa pagpatak ng luha sa kanyang mga mata. "Hindi na kita mahal. Hindi na kita gusto...bakit napakahirap para sa iyo na maintindihan ang bagay na iyan?" umiiyak niyang wika. Ang mga katagang iyon ay parang isang matalim ng punyal na unti-unting humihiwa sa puso ko Tulala akong napatitig sa kanya

Napahinga ako ng malalim. "Fine, ano bang sasabihin mo? Shoot it," tumayo siya nang deretso, huminga nang malalim at bumulong ng alien words. "Gustokongmagsorrykasiangtangamo," napasimangot ako sa sinabi niya. "What the hell was that?" Huminga siya nang malalim na tila hirap na hirap at tumingin ng matalim sa akin.

nakangiti kong wika "Walang ano man. Isa pa, hindi na din naman ako sanay na malayo ka sa akin. At siguro, kung hindi mo ako isinama, uuwi nalang ako sa probensya at doon ko na lang hihintayin ang huling sandali ng buhay ko." nakangiti niyang wika Kaagad din naman akong napakalas sa pagkakayakap sa kanya "Ano ka ba? Ano po ba iyang sinasabi ninyo? Mabubuhay pa po kayo ng matagal at magsasama pa po tayo matagal, Manang." nakangiti kong wika