Antas Ng Wika นิยาย & เรื่องราว

BYEONGYUN’S POV “Ayon sa tala ng United Nations Educational Scientific, and Cultural Organization o UNESCO, 2 268 wika ng daigdig ang maaaring maglaho na sa hinaharap kung hindi magkakaroon ng konkretong pagpaplano at aksiyon sa pagsagip dito,” usal ni Deborah habang hawak ang isang yellow paper na pinagsusulatan niya ng draft ng kaniyang essay para bukas.

Hindi lang ang mga panauhin ng Country N ang nagulat at namangha sa kanyang mga kinikilos maging si Heidi ay nagulat din. Ang wika ng Country N ay hindi katulad ng Ingles o mga wika ng ibang bansa. Kailangang pilipitin ng isa ang kanilang dila para magsalita ito. Bukod dito, ang bansa ay nasa malayong lugar at hindi mayaman. Samakatuwid, maraming mga bansa ang hindi nag abala sa pag aaral ng kanilang wika, lalo na ang pagpapakilala ng mga pangalan ng mga pagkain sa kanilang wika dahil ito ay isang mahirap na gawain.

=Lumi Anastasia’s Point Of View= Napahinga ako ng malalim nang malanghap ko ang sariwang hangin na mayroon ang Pilipinas. “Mommy! Let’s go! I’m excited about this new city!” at ang englishero kong anak na sana ay tinagalog ko na lang. Madalas ay mas fluent pa siya sa akin sa wikang engles dahil iyon ang kanyang kinalakihan.

“And why is that?” “She tell me she..she..” “You can speak in Tagalog, Marissa.” “Ay, naku! Pwede naman pala, pinahirapan pa ako,” nagrereklamong wika ng babae. “Kasi sir, gusto ka raw niya makausap. Mukhang importante kasi kahit anong pilit namin ni manang Anita na ipagpabukas na lamang kung ano ang sasabihin niya, ayaw niyang pumayag.”

biglang wika ni Eiden. Tumingin si Kiara kay Kara. “Ano ‘yon, baby?” “Gusto ko rin pong subuan niyo ako, Mommy. Please?” malambing na wika ng batang babae. Halos mapuknat ang labi ni Kiara sa pagngiti. “Sus. Iyon lang naman pala. Akala ko kung ano na. Hindi ka dapat mahiya magsabi sa akin no’n, baby. Lalo na kung kaya ko naman gawin.”

ALANA SAMONTE POV Hindi alam ni Alana kung gaano katagal silang nagyakap ni Eros. Sa mga sandaling iyon, nawala ang lahat, ang takot, ang pag-aalinlangan, ang boses sa kanyang isip na nagsasabing hindi ito totoo. Naramdaman lang niya ang init ng yakap nito, ang tibok ng puso nito na tila ba kumakanta na tanging siya lang ang nakakarinig.

tawag niya sa'kin at bahagyang lumapit pa, "Ano bang ginagawa mo d'yan?" Napa-iling naman ako, "Wala naman. Tinitignan at hinihintay ko lang kung kalian talaga babagsak ang ulan. As you can see, makulimlim na nga siya at medyo maambon na," I said and sighed, "Siguro ay mamaya pa talaga babagsak 'to."

Tumitindi ang pagnanasa ko sa kanya. I could feel the thing in between my thighs grow big and hard Trouble… trouble! I know this is trouble. “Touch me more…” anas niya sa paos na boses. “Kiss me. Kiss me now. I want your lips. I want all of you… Feel me, baby. Fuck me.”

naka ngiting turan ko rito "Mas mabuti na yung nakakasigurado, Angel alam mo naman na ayaw namin ng Mama niyo na nakikita at nalalaman naming nasasaktan at sinasaktan kayo diba?"naka ngiting tumango tango Ako kay,Papa saka siya niyakap "Alam na alam po naming yun, Pa kaya nga ang swerte namin sainyo eh."ngiting ngiting wika ko rito habang mashinigpitan ang yakap ko sakanya

Tango lang ang isinagot nito. Siya naman ay nawe weirduhan sa inaasal nito. Parang timang din tong isang to eh. Bakit ko nga ba tinawag na hot 'to? Naiiling na ti-nype niya ang number. He seems friendly kahit weirdo tsaka gwapo at hot pa rin naman ang loko. There's nothing wrong with being friends naman siguro. After all si Martina lang ang kaibigan niya bukod sa barkada.