Antas Ng Wika Novels & Stories

Mahabang wika ko dito " Naku Senyorito wala pong problema yun. Mas mabuti nga ang ganoong set-up na lng muna kasi ayaw talaga ni Senyora na may iba na humahawak sa kambal. " nakangiti na wika ni Aling Marta

umiiyak na wika niya at humagulhol sa kanyang mga palad. "Mula pagkabata kasama mo na ako, magkasama na tayo pero bakit hindi mo pa rin ako kilala? Bakit ganoon mo lang ako kadaling husgahan? Mahirap bang paniwalaan ang mga ipinapakita at ipinaparamdam ko sa'yo? Hindi ba totoo na action speaks louder than words? O nasa paniniwala mo lang ang action is meaningless without words dahil nga manhid ka?" medyo malumanay nang wika ni Angelo at basag ang boses nito dahil sa pag-iyak. Nasasaktan ito sa mga maling akala niya. Nasasaktan ito dahil sa panghuhusga niya.

tila nabulol naman si Athena dahil sa pagkapahiya. "Grabe ka makatitig sakin ah? Don't worry.. Alam ko namang naga-gwapuhan ka sakin e. Sa'tin sa'tin lang 'to. 'Di ko ipagsasabi sa iba na patay na patay ka sakin." Mayabang at tila nang-aasar pang wika ni Angelo. "Ang kapal mo!" Kunwari'y naiinis na wika ng dalaga at hinampas ang matitipunong katawan ng lalaki.

Anito sa dalaga na ikinatango lang nang dalaga. "Thank you" "My pleasure tot" natatawang wika nito na ikinakunot nang noo nang dalaga "Anong tot?" takang tanong nito na ikinatawa naman nang huli. "Tot...payatot duh"

(Queen, don't worry, we will guide you to the exploitative people, and I myself will tell you who they are. "Mayroon pa rin? Hindi ba nawawala ang ganyang tao lalo sa business nila grandma at grandpa?" aniko nagbago ang language na ginagamit ko. "Kahit kailan yata hindi nawawala worldwide ang ganitong nangyayari sa iba't-ibang panig ng bansa culture lang ang pinagkaiba, queen." wika sa akin ng pinsan ko tumango na lang ako bago ito iwanan para bumalik sa pwesto ko.

Naiiling niyang wika. "Sweetheart kung ano man ang iniisipi mong kakaiba diyan.Dismissed it, iyong dati kasi na tinitirahan na dampa nina Mama Dhalia. Pinatayuan ko na i ng malaking bahay, hinihintay ko lang bumalik si Lola Ofen doon. kaso, ayaw na niyang iwan sina Lola Devi at Lino, naiintindihan ko naman iyon. Mas nasanay na siya rito kasama si Zeki. Sana maikunsidera mo bago ka sana bumalik sa Maynila na mapasyalan mo iyon kasama ka at ng anak natin."

Sabi ng voice prompt. "Ano ba 'tong nangyayari, Kara?" Lalo pang naguguluhan si Clark...

“O, ano pa’ng itinatayo-tayo mo riyan? Alis na!” Tumango si Mama kay Roan at bahagyang ngumiti. Mayroon pang isinenyas na sila lang naman ang nagkakaintindihan dahil hindi ako marunong ng sign language. At wala akong balak aralin iyon. Ngumiti naman si Roan at tuluyan nang umalis si Mama. “Elyne, hindi ka ba nakokonsensya? Masakit ang mga binitiwan mong salita sa Mama mo,” seryosong sabi ni Roan.

ANGELA'S POV LINGGO, busy ang araw na ito para sa kanila. Ngayon kasi sila nakatakdang maglipat ng bahay sa bayan. Inalok sya ng kaibigan na tutulong ito sa kanila sa gagawing paglilipat, kaya hindi na rin sya nakatanggi rito ng sabihin nitong sa sasakyan nalang nila isasakay ang mga gamit. Kaunti lang naman ang mga gamit nilang dadalhin kasya naman sana sa tricycle ni mang mario, kaya lang mapilit pa rin ito para hindi raw gipit. Hindi na rin sya nakatanggi. Maaga silang dumalo ng misa para hindi rin sila hapunin sa paglilipat- bahay.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗