Apat Na Sikat Novels & Stories

Pangunguna ni Axie. "That's right, Lady Liel!" Sabat naman nila na nakiki-ayon habang natatawa. -- And there we had a feast under the dazzling moon.

I texted Ford again but he did not replied. “Baka nandiyan lang ‘yan. Hahanapin ka rin niyan.” “Ena!” Hinampas ni Athelia sa balikat si Ena. Iritado siya nitong nilingon. Napalingon na rin ako dahil mukhang excited si Athelia. “Baka gusto mong lagyan ng ngiti ang labi mo,” may pagkamakata nitong sabi. She said it with feelings to tease Ena even more. Nagtaas-baba pa ang kilay nito.

] "Oh eh bakit sabi ni Nanay kinukulit mo raw siyang tawagan ako? Nag papasaway ka na naman ba Sebiala?" ["Hala si Ate pabida. Syempre miss lang kita kaya ako tumawag at saka tatanungin ko lang naman sa'yo kung nabili mo na ba si SpongeBob eh."] ["Ayan ka na naman Seb ah, sabi ko sayong wag mong pag gagastahin ang ate mo, Tumigil ka."] Panenermon sa kanya ni Nanay. "Hindi ko pa nabibili Seb pero bago ako umuwi diyan bibilhin ko na."

Sumiklab ang sakit sa dibdib ko. Why can’t you smile like this now when you’re with me Papa? Bakit pinagkakaitan mo ako ng sobrang gandang ngiti na katulad nito? Bakit ipinagdadamot mo sa akin na masilayan ang kahali-halinang ngiting ito? Kailan ko ito pwedeng makita, Papa? Kailan ko ulit mararamdaman na safe and secured na secured ako sa ‘yo?

sabi ko habang pinipigilan ko ang aking luha na tumulo mula sa aking mga mata. "Hindi pwede! Kasi babae ka at ang babae ay mahina! Kapag nasasaktan ay umiiyak!" singhal ni Nate na pinsan ko. Tumawa sila pagkatapos. Pinagtatawanan nila ako na parang isang pusa na kawawa sa paningin nila. Ayaw nila sa babae kasi mahina ako.

Nasa may bench sila at magkatabing nakaupo kaya doon ako sa may water fountain nagtago para mas marinig ko sila. "I hope she can wait. I really can't be wih her right now even if I want to." Tsss... Ang drama naman. Tignan natin kong may mahihintay pa ang sinasabi mong babaeng gusto mo. Akala mo naman papakawalan kita agad? No way! Saka lang kita papakawalan kapag nakita kong gumagapang ka na sa konsumisyon saakin. Pero depende pa kong nasaang level ka na ng pagka konsumisiyon.

Nalunok ko yata lahat ng sasabihin ko nang makita siya at bigla kong naitanong ang 'Bakit'? Bakit wala siyang kasing gwapo kahit na white t-shirt at blue jogger pants lang ang suot niya? Bakit ang hot niya sobra kahit na naka sandal lang siya sa pinto at nakahalukipkip ang mga braso? Bakit ang bango-bango niyang tingnan kahit may ilang butil ng pawis akong nakita sa noo niya? Bakit may bakas ng galit at pag babanta ang tono nito nang bitawan ang mga sinabi kanina? At bakit ako apektado sa mga titig niya palagi?

sigaw n'ya "Ready ka na ba?" dugtong pa n'ya na hindi man lang kinakabahan. "Go!" maikli kong sagot. Sinimulan n'ya ng mag drive. Nung una ay medyo may pa gewang gewang pa kami pero kalaunan ay nagamay n'ya na ang pagmamaneho. Mabagal lang s'yang mag-drive dahil sinasanay n'ya pa ang sarili n'ya pero matapos ang ilang minuto ay pabilis na s'ya ng pabilis.

Pinanood niya itong hubarin ang sapatos at tanggalin ang polo. "Ikaw? Baka nagpagod ka? May nabili ka naman ba? Sana ginamit mo ang ATM ko." Tahimik niya itong pinakinggan. Sa totoo lang wala naman kasi talaga siyang napili para sa kaniyang sarili. Inuna niya ang mga posibleng magamit ni Queen. Kung noon, sarili lang niya ang kaniyang iniisip, ngayonnaman ay kailangan pangalawa na lang. May anak na siya.

Napairap ako. “Feelingera.” Tumawa siya. “Konti lang?” “Grace.” “Mamatay?” Napangiti ako at napailing. “Maybe a little.” Natahimik siya sandali bago tumango. “Darating din ’yan.” Hindi ako sumagot. Hindi dahil hindi ako naniniwala. Kundi dahil hindi ko alam kung naniniwala pa ba ako. Minsan kasi, kapag nasaktan ka nang sobra, nagiging maingat ka na sa mga bagay na dati ay madali mong pinapangarap.