Apat Na Uri Ng Damdamin Novels & Stories

May isang damdamin na pilit kong nilalangoy upang makarating sa pampang nang pagkakaunawa. Hindi ko na matandaan o marahil ay diko na pinahalagahan kung sumama ba ako sa araw ng libing ni Ina pero tanging malinaw lang sa akin at ng iba pang mga sandali ay nakaupo ako sa aming sala ng dumating ang ilang nilalang na taga gobyerno, may bitbit na mga papel at iniligay ng isa sa supot ang ilan sa aking mga damit. Pupunta daw kami sa isang bahay na puno ng mga bata at masaya, doon daw kami maglalaro ng aking mga laruan. Gaya ng dati, wala akong imik, ni walang pagtutol sa aking puso at damdamin, walang kahit anong panghihimasik at pagkabahala.

Sarcastic I slowly close my eyes i feel the peace in this kingdom, i fell like im home. I open my eyes where am i? Its so dark i cant see anything! I hear some voices whispering in my ears i hate it! "Wag kang mawawalan ng pag asa hija" i heard it, whats this? "Zuri wake up" ""What do you think my daughter you can have a happy life?" Im scared, im so scared Its look like an echo inside in my mind "Baby dont hate me okay? Uhmmm daddy loves you so much kaya gising ka na"

“Ano mukha ko?” “Parang hindi ka galit sa mundo.” Napatahimik ako roon. First time ko lang kasi maramdaman 'yung gano'n. 'Yung hindi defensive, hindi naguguluhan at hindi laging naghahanda sa possibility na iwan. Kay Sean kasi, hindi ko kailangang hulaan kung may pakialam ba siya kasi ramdam ko. Sa bawat text niyang "Have you eaten?"

Nahahalata kaya ng ama-amahan ang atraksiyon na ipinahahalata ni Gringo sa kanya? Panakaw siyang sumulyap kay Gringo. Hindi niya maintindihan kung ano ang dapat maramdaman sa pagpapakita ni Gringo ng lantarang pagkakagusto sa kanya. Parang nababastos siya pero nai-excite din. His eyes were promising unknown promises of sensual delights whenever he looked at her.

Napaigtad ako nang maramdaman kong umangat ako sa pagkakahiga. "Fuck," napamura ako sa gulat. Kumirot ang sugat ko sa may tiyan at pati na rin sa may braso ko sa biglaang pag ka angat ko. Naramdaman ko naman ang matipunong d****b ni Ephraim sa gilid ko na siyang may gawa kong bakit ako umangat. Binuhat ako nito. Malamig ko 'tong tiningnan. "Put me down,"

Dahil diyan kayo masaya. I just found myself one day in a cafe. I was in the corner while listening to a man’s spoken poetry. Mukha din na nakikisama ang panahon sa nararamdaman ko. It's raining outside, It's also dark inside the cafe even though there are plenty of colorful lights surrounding us. Ang iba ay napapahiyaw dahil sa mga katagang sinasabi ng poeter. Ang mga kababaihan naman sa kabilang table ay tinutukso ang isa sa mga kaibigan nila.

Nakakalimutan ko ang lahat ng kaguluhang nangyayari sa mundo at sa tuwing nagigising na lamang ako sa katotohanan ay nahihirapan akong pakiramdaman ulit ang bagay na iyon. Sa dami ng problema sa mundo ay mahirap manatili sa kung saan ka masaya at natatahimik. It's not as if we can't but we would feel bad if we do. People will tell you that you were running away and you were being selfish. I am glad Ena was not afraid to be told like that. She knows what keeps her at peace and she held it tight. Please do not let go of it. "Pumasok na kayo!" boses ni Athelia mula sa pintuan ng bahay.

Tuluyan na siyang dinedma nito. ¤¤¤¤¤¤ MAAGA siyang umuwi, bigla kasing sumama ang pakiramdam niya kanina sa nakita sa coffee shop. Ang daming bumabagabag sa isip niya at pakiramdam niya masisiraan siya ng bait. 'Bakit sila magkasama? Sila na ba? Nagsisimula na ba siyang magmove on dahil sa nangyari kagabi?'

Hindi nakaiwas sa akin ang sakit sa mata ni mama, parang dinurog ang puso ko. Nang maibaling ko ang tingin kay Ate Kela. Disappointment. Iyon ang nakikita ko sa kanyang mukha. Umiling iling pa siya kay mama. "Bakit ang dali naman para sa inyo mama? Alam ninyo ba ang ginawa ng lalaki na 'yan sa inyo!" Turo niya kay papa.

"Bakit mo natanong?" Biglang nagbago ang ekspresiyon niya, kaya nakuha ko na ang aking sagot. Affected pa rin siya sa babaeng huling nanakit sa kanya. "Wala lang. Alam ko naman kasing kahit may nararamdaman ka sa isang tao, hindi panandaliang nawawala ang sakit na natamo mo noong nakaraan," sabi ko. "Like may naiiwan na scar pa rin. Parang gano'n ang nararamdaman mo, 'di ba?"