Apology Plato Mga Nobela at Kwento

“Really? An explanation? You still have something to say to justify what you did to me?” Umiling ito at tumayo. “I admit I was wrong. Mali ako sa kahit anong anggulo. It was my mistake and I apologize.” Parang may kung anong kumurot sa kanyang dibdib matapos marinig ang sinabi ng binata. “Apologize? You really think apology can fix everything? You think apology will heal the wounds you caused me?” “I—”

Kinlick niya iyon at nakitang nag-issue na nga ng statement si Noah ngunit ang nakasulat ay: “I’m sorry. I’m sorry everyone, because my private matters have taken up public resources, and I have brought a negative impact to society. Hereby, I sincerely apologize to everyone. At the same time, gusto ko ring mag-sorry sa asawa ko. I’m sorry, binigo kita sa loob ng maraming taon, and I am willing to accept any punishment. All the mistakes are caused by me alone. Sila ang biktima dito, mga inosente sila.” Natigilan si Ryan. matapos basahin ng tatlong beses para masigurong hindi siya nagkamali, bigla siyang sumigaw, “nababaliw na ba si Noah?”

Dalawang linggo na ang nakararaan simula noong mag walk out ako mula sa mga nagrereklamo sa akin, kay Judge Tamayo, Nate, at si Zion. Because when I heard the word 'public apology' I know na hindi ko kayang gawin iyon. At kung ano man ang rason, dahil iyon sa mga magulang ko. I don't want them na pagtawanan ako pag nakita nila ang public apology ko dahil baka ang isipin nila ay isa akong malaking disappointment at hindi ko kayang bumuo ng matinong buhay nang wala ako sa puder nila.

“But can you forgive me? I was too foolish back then. I admit I used to be so spoiled before. But I am a better person now. Though there are still things and behaviors or attitudes that I might still have from before, but I’m trying to be a better person now.” Napataas ang kanyang kilay. “Woah? Did you practice this speech beforehand?” Bahagya itong natawa sa kanyang sinabi. “Why would I practice something like that? Well, isa rin ito sa rason kung bakit ako pumayag sa sitwasyong ito. I wanted to apologize to you personally. Ni hindi ko naisip na magkikita pa tayo. I mean, you were already living in London, as I’ve heard. And I know Tita Marcella has some unfixed feud with your grandparents.

"I'm sorry, kung na-offend kita kanina. I didn't mean it that way. Next time mag-i-ingat na ako para hindi mo na ako pag-isipan na arogante at mamaya makaisip ka na layuan ulit ako." Tumango ako. Napatingin ako sa plato n'ya halos hindi pa na kalahati ang pagkain n'ya dahil sa pag-aasikaso kay Apollo. Kaya naisip ko kunin sa kaniya ang anak ko. "Ako na naman ang maghawak kay Apollo, para makakain ka," alok ko sa kanya ngunit ngumiti siya. "Lihim mo pala ako binabantayan—"

“You're not even genuine about this apology of yours!” He chuckled. “I'm genuinely apologizing, Jessica. I know what I've done was wrong.” Now he seemed genuine. Tumango ako. Wala na rin namang saysay iyon sa akin. Kung hindi ko na-meet si Darius at nag-a-apology siya sa akin, baka ngumingiti na ako ngayon. Baka iniisip ko na kung paano kami magbabalikan at kailan magpapakasal.

May iilang patak na rin ng luha sa mesa. "Don't cry. Save that for a time when you will have the face to visit him. At kapag nagkaroon ka na ng lakas, at least apologize to him. Apologize for letting his murderer go." Mabigat ang dibdib at mga paa na tumalikod na ako.

"What’s done has been done, Serene, and all I can say to you is that I am sorry." "Why are you apologizing to me? Ako ba ang nasaktan mo?" "I know that what I did was wrong. I know that what I did is something that you don’t approve of, but I don't have any justification for my actions except for the fact that that’s the way that I am; I can end the life of whoever it is, especially when they hurt the people who are important to me." Patuloy ang asawa niya na iniiwasan na magtama ang paningin nila kaya siya na mismo ang nagharap ng mukha nito sa kan’ya. "Zane, talk to me."

Hindi talaga niya sinasadyang sampalin ito kanina dala ng matinding emosyon niya kung bakit niya nagawa 'yon. Pag angat niya ng ulo niya nakita niay si Apollo sa labas at pinahid nito ang mga luha na pumatak sa kan'yang mga mata sabay sabi na; "I sorry love, hindi na mauulit." usal niya habang yakap yakap ito. Lahat ng inis nila sa bawat isa ay napawi na lamang at nagtapos ito sa isang mainit na halik na kanilang pinagsaluhan at humantong sa hindi naman pinagsisihan ni Sol sa tanang buhay niya.

Sagot nito kaya napabuntong-hininga nalang siya tsaka ngumiti “I understand.” Sagot niya at nagulat siya nang isandal ni YESHUA ang ulo sa kan'yang balikat tsaka ito pumikit. “I want to apologize for denying that I know you. I'm sorry if that hurts you.” May tinig ng pag-sisi na sabi nito kaya napangiti nalang siya “Nah, you don't have to apologies. Ako nga dapat ang nag-sasabi n'yan e. Sorry dahil hindi ko agad na realized kung bakit mo 'yon ginawa.” Nahihiyang sabi niya naman