Apology Plato Novels & Stories

Hindi ito isang tanong, kundi isang pahayag. Bahagyang ngumiti si Apolo, tila ba aliw na aliw sa katatagan ng anak. Kumuyom ang kamao ni Primo. “Ano’ng sinabi mo sa kanya?” “Eksakto lang sa dapat niyang marinig,” sagot ni Apolo habang umiinom ng alak. “Na hindi siya kabilang sa mundong ito. At mas makakabuti kung lalayo siya sa’yo bago pa siya tuluyang masaktan.”

Isang halik na hindi mapilit, hindi mapang-angkin, kundi puno ng pag-alaga. Hindi siya umalis agad. Para kaming nakalimot sa mundo. Walang ibang ingay kundi ang tunog ng katahimikan namin. Nang kumalas siya, pareho kaming huminga ng malalim. “Sorry…” bulong niya. “Why are you apologizing?” tugon ko, nakangiti ng kaunti. “Hindi naman ako napipilitan.”

Ano pala ang pakialam ko? “Yeah. I just wanna say my apology for what I did that day,” nakangiting sabi ni… ni Ice. “I just saw you while I was strolling and I think I was bad that day and—” “Apology?” nagtatakang tanong ko agad na natawa. “Sorry…” bigla kong sabi kasi naputol ko ang sinasabi niya. “Pero para… para saan sana ang apology?” Nahihiya akong ngumiti.

“The world is ending—why can't we be friends? Let's forget all the anger between us and love each other instead.” “Pagkatapos ng nangyari, Marcus, sa tingin mo makukuha mo pa ang tiwala namin ni Zachary?” naiiling na sambit ni Nimfa. “Ikaw ang naglagay sa sarili mo sa sitwasyong ‘yan. Ikaw ang nauna, Marcus.” “Yes, I admit, that's why I'm here to apologize—to redeem myself. Alam kong naging masama ako, but—” Biglang bumaba ang tingin nito sa kamay niya. “Is that a passport?”

Isa-isang umalis ang mga may hawak na placard. Hanggang isang taong may hawak na placard na lang ang naiwan at dito nakasulat ang mga katagang... PLEASE FORGIVE ME... Unti-unting binaba ng may hawak nito ang kanyang placard. "I'm sorry, sana pakinggan mo na ako this time." Si Joaquin sa nakikiusap nitong tono. "Sa tingin mo ba sapat na ang ginawa mong ito para maniwala ako na hindi mo ako niloloko. Sana hindi ka na lang nag-aksaya ng panahon." Aniya sa mariing salita at tinalikuran na ito.

Sacred, painful scars that I possess, it might be painless but my life turn upside down and torn into tiny pieces Pyshology say's that you can unlearned to love someone, but how can I know If I already unlearned to love that someone? "It seems like you are in a deep thoughts, mind sharing" napakurap ako sa kawalan ng marinig ko ang boses ni Apollo. He was sipping on his coffee while directly looking at my eyes. I let a heavy sigh, he has been coming up in my mind for no reason tsk. "Wala it just that i'm thinking of something. So what are you going to tell me you said it was necessary. Hindi na natin kailangan patagalin pa, tell me now Apollo and please don't waste my time"

Kinuha ni Athena ang isang note na nakalagay sa mga bulaklak at ilang salita lang ang nakasulat dun. {I’m sorry, I didn’t mean it. I am sincerely sorry. I’m sorry Athena,} basa niya sa note, ibinaba niya na rin kaagad at hinayaan dun ang mga bulaklak. Wala mang pangalang nakalagay, alam niya na kung kanino ito galing pero kailan pa siya natutong magsorry? Kailan pa niya inamin ang pagkakamali niya? Hilaw na natawa si Athena, pakiramdam niya pinaglalaruan na lang siya ni Xavier.

“Because you said it yourself that you hurt her feelings. The rightest thing to do is to apologize sincerely to her and before you reasoned out to me na hindi iyon ang turo ng Papá mo sa iyo. You should know that Domenico’s pride and ego won’t allow him to show any weakness and apologizing was not part of his dictionary and, honestly I don’t want you to adapt that kind of trait and way of thinking.” “You hurt Gloria’s feelings, then you apologize to her but only when you mean it dahil kung napipilitan ka lang naman na mag-sorry just because sinabi ko or because Gloria demanded your apology, then huwag na lang. A half-baked apology is an insincere one and she doesn’t deserve that. No one dese

Him, kissing the back of my palm send shivers down to my spine. "I'm sorry, baby. May kinausap pa akong tauhan. Importante iyon kaya kinausap ko na siya. I'm so sorry kung pinag-alala kita" he apologized sincerely. "Hindi lang naman ako ang nag-alala sa'yo," tinignan ko si Theo saglit bago binalik ang tingin kay Alex, "... pati na rin si Theo." He looked at his son, "I'll apologize and explain it to him tomorrow."