Platonic Novels & Stories

Umirap siya, gumanti si Calista, "Hoy, bakit mo sila sinisiraan bigla? Nataranta ba ang mga matatandang lalaki?" Nagpatuloy siya, "Hindi mo ba narinig kung ano ang isang platonic na relasyon? Nagkasama sila noong una dahil sa pag-ibig. Lucian, bakit ang likot ng iniisip mo? Hindi ka ba nahihiya sa iyong sarili, kung ang iyong isip ay okupado lamang. sa mga masasamang pag-iisip na ito bilang CEO ng isang multinasyunal na korporasyon? Kahit isang dummy ay pwedeng gumawa ng mas mahusay kaysa sa iyo."

Marahil posible nga ang isang platonikong pagkakaibigan. Isang samahang tumatagal ng maraming taon. Walang label. Walang pag-amin. Walang obligasyon. Pero puno ng pag-aalaga at pag-unawa. Katulad nila Tito Arthur at Nanay. Magkaibigan sa loob ng napakahabang panahon. Laging nandiyan para sa isa't isa. At kung nagawa nila iyon... Siguro posible rin para sa akin at kay Enrico.

Muli niya akong pinutol. "What you said made Damian extremely uncomfortable. You need to understand that our relationship with you is strictly platonic, and that is not going to change." Tumingin siya sa akin. Platonic—iyon din ang salitang ginamit ko upang ilarawan ang relasyon ko kay Kier. P*****a siya.

Anong karapatan niyang panghimasukan ang kaibigan? Natural lang sa mga katulad ni Leon ang humanga sa maganda at kahali-halinang tulad ni Thalia. Bukod sa magandang lalaki ito ay may maipagmamalaki sa altasiyudad. He owned the biggest pharmaceutical in the country and in some part of asia. But the fuck he cares? He has his own billion dollar$. Ano ngayon sa kanya? Anong pakialam niya sa bagay na iyon? So what kung magkagusto ito kay Thalia? Dalaga naman ito—oh Shit! Muli ay lihim na napamura si Michael. He hates the thoughts of losing his private nurse. Damn it!