Aristotle On Death Novels & Stories

sa ilalim ng banta ng pagdurusa mula sa mga kapansanan sa pag-iisip sa buong buhay niya, sa oras na iyon. Samantala, si Aristotle, na nakasuot ng naka-istilong tuxedo, ay nakatayo sa gitna ng mga panauhin habang tinatanggap at inaaliw sila sa hangin ng composed grace. Ang kanyang kilos ay isang deadringer lamang sa kanyang ama.

RUAN'S P. O. V “Thea… she didn’t simply die,” Thea—or Ariadne, rather, began. Her gaze distant, lost in the swirling embers. “Her death… it was… a shedding. A leaving.” I shifted uneasily. This wasn’t the straightforward explanation I’d expected. Thea’s death had been declared a tragic accident. At oo, masakit. Pero parang mas pipiliin ko pang maramdaman ang sakit ng pagkawala n'ya—sa kaluluwa at katawan—kaysa patuloy kong makasama ang katawan n'ya pero hindi na s'ya ang nandoon.

Na-trap sa loob ng salamin ang mga kaluluwang nagwala kanina. “Masyado kang pakialamero, Fool. Ako dapat ang nagongolekta ng mga kaluluwa hindi ikaw,” ang inis na sambit ni Death. Sinamaan siya ng tingin ni Fool. Mukhang iritado si Fool sa sinabi ni Death. “Masyado kang sugapa, Death. Isa pa prayoridad nating protektahan si Arius. Nalimutan mo na ba iyon, Death?” ang sambit ni Fool.