As Mentiras, Armadilhas E Amor Dele

Quando eu tinha sete anos, o papai trouxe pra casa uma mulher bonita. Ela me deu uma caixa de mangas. Naquele dia, enquanto eu comia as mangas toda feliz, a mamãe assinou o acordo de divórcio e se jogou do prédio. Desde então, manga virou o meu pesadelo. Por isso, no dia do meu casamento, eu disse pro meu marido, Ivan Ribeiro: — Se algum dia quiser se divorciar de mim, basta me dar uma manga. Ele me abraçou em silêncio. Desde então, manga também virou o tabu dele. No quinto ano de casamento, na véspera de Natal, a amiguinha de infância dele, Rafaela Lima, deixou uma manga em cima da mesa do escritório. No mesmo dia, Ivan anunciou o fim da amizade com Rafaela e a demitiu da empresa. Naquele momento, eu achei que ele era o homem da minha vida. Mas meio ano depois, voltei do exterior com um contrato de um bilhão fechado. Na festa de comemoração, Ivan me entregou um copo de bebida. Depois de meio copo, Rafaela, a mulher que ele havia expulsado da empresa, apareceu atrás de mim, sorrindo: — Tá gostoso o suco de manga? Olhei pro meu marido, incrédula, enquanto Ivan tentava segurar o riso: — Não fica brava, a Rafaela insistiu pra eu fazer uma brincadeira com você. — Eu nem te dei uma manga de verdade, só um suco de manga. — Mas olha, acho que ela tem razão, o seu problema com manga é exagero! — Você estava bebendo toda animada agora há pouco! De cara fechada, levantei a mão e joguei o resto do suco no rosto dele. Depois, virei as costas e fui embora. Algumas coisas nunca são brincadeira. Manga não é. E o meu pedido de divórcio também não.

Implorei ao meu marido trezentas e quatro vezes até que ele finalmente concordasse em me acompanhar para levar meu pai ao mar, em sua última jornada nesta vida. Mas, enquanto eu estava na praia e o calor do corpo do meu pai esvaía-se pouco a pouco na cadeira de rodas. Não vi nem sinal do meu marido. A amada dele publicou uma foto nas redes sociais. Era uma imagem dos dois olhando as nuvens nos vales. [Longe do mundo, basta ter você.] Meu dedo escorregou e acabei curtindo a foto. Imediatamente, recebi uma mensagem dele me questionando: — Quantas vezes já te disse para não incomodar a Rita? Se não consegue controlar as próprias mãos, nós vamos nos divorciar! Já nem me lembro de quantas vezes ele usou o divórcio para me ameaçar. Eu, Laura Souza, já estava farta de escutar aquilo. — Tudo bem, vamos nos divorciar.

Synopsis.  "Don't you ever, in your lifetime; mention that word "MATE" to me again, or else, I wouldn't hesitate to slit your throat open." Amora growled, with her little dagger positioned at the dying boy's neck. After Amora, her mother and pack members went through the worst torture in the hands of a man that was supposed to act as a father, a husband, and an Alpha, Amora  knew that it was time to make a decision and stop his father from further destroying them. She would become Alpha and liberate her people. She would never have a mate, given what her father had put them through.  Would her decision last long as she found this boy in the forest proclaiming her as his mate?

" Kapag nasa kakahuyan ka na, tumakbo ka lang. Huwag kang hihinto at higit sa lahat huwag kang lilingon." Ang nagbabadyang luha ni Estella ay tuluyan ng kumawala na sa kanyang mga mata nang bitawan ni Lucas ang mga salitang iyon. Pakiramdam niya mapupunit ang kanyang puso habang naiisip niyang hindi na niya ito makikita pa kailanman. Ito na ang huli at wala siyang magagawa. Hinaplos niya ang maamo nitong mukha. Kitang-kita niya ang lungkot at pait sa abuhin nitong mga mata.  " Ngunit paano ka?Natatakot ako sa gagawin nila sayo kapag nalaman nilang tinulungan mo akong makatakas. Ayokong mawala ka sakin, Lucas. Ayakong-" Hindi niya natapos ang sasabihin ng siniil siya ng binata ng matamis na halik. Ninamnam niya ang nitong labi. Tahimik niyang naipanalangin na hindi na matapos ang halik na iyon kahit na alam niyang impossible. " Mahal kita," anito at dinala kanyang mga kamay sa matipunong dibdib nito. Ramdam niya sa kaniyang palad ang ritmo ng pagtibok ng puso ng binata. "Makakalimutan ka man ng aking isip pero patuloy na titibok ang puso ko para sayo." " A-anong ibig mong sabihin?." Natigilan ang dalawa ng may marinig silang mga yabag mula sa di kalayuan. Umaalingawngaw di ang kanilang mga boses.   " Malapit na sila. Tumakbo ka na at iwan mo na ako dito. " " P-pero..." pagsusumamo ni Estella sa binata. " Lilituhin ko sila upang mabigyan ka ng oras na makatakas dito. Diretsuhin mo lang ang kakahuyan at igigiya ka nito sa pangpang kung nasaan naghihintay ang isang bangka. Gamitin mo iyon upang makatawid sa kabilang isla." Niyakap niya ang binata ng mahigpit  bago tuluyang tumakbo papunta sa madilim na kakahuyan. Tanging ang liwanag ng buwan ang nagpapaninag sa kanyang dinaraanan. Hindi siya tumigil kahit na narinig niya ang napagsigaw ni Lucas sa di kalayuan. 

Living in a luxury life and born in silver spoon. Nang makapagtapos ng pag-aaral ay akala ni Van Lennox matatapos na ang pangingialam ng mga magulang niya. Kahit nakabukod na at may sarili na siyang kompanya ay makakatakas na siya sa gusto ng mga magulang niya, yun ay ang mag-asawa na siya. His parents wants to have a grandchild from him. Kailangang siya mismo ang maghanap na mapapangasawa niya dahil kung hindi kung sino-sinu lang na babae ang pipiliin ng parents niya na hindi naman niya kilala. Should I take my friends advice that I should find someone to pretend to be my wife? If she agreed, hanggang kailan ang pagpapanggap namin? Is she willing to have my child? Paano kung mafall ako sa kanya? Sasaluin kaya niya ako?

La vie de Ruby bascule quand elle se découvre métamorphe alors qu'elle se rend à Forest Dawn, un camp pour surnaturels où elle vivra des vacances pour le moins mémorables. Ruby Anderson a tout sauf envie de passer ses vacances dans un camp de vacances perdu au milieu de la forêt ! À dix-sept ans, elle peut tout à fait se garder seule pendant que son père travaille ! Ce dernier, cependant, ne l'entend pas de cette oreille et la voici en route pour le camp de Forest Dawn. Là-bas, Ruby ne tarde pas à faire une découverte qui bouleversera sa vie à tout jamais : elle est une métamorphe, l'une des dernières de son espèce. Et cela tombe plutôt bien, car tous les autres adolescents du camp sont, eux aussi, des surnaturels ! Sorcières, loups-garous, vampires et autres créatures de légende se côtoient ici, dans le plus grand des secrets... Voici qui lui promet des vacances originales... et mouvementées ! Couverture par Gillian Goulet Histoire inspirée de Nés à minuit

Tres meses antes del divorcio, Celia Sánchez presentó su solicitud de traslado de trabajo. Un mes antes, le envió el acuerdo de divorcio a César Herrera. Tres días antes, sacó todas sus pertenencias de su casa compartida y se mudó de allí. *** Tuvieron un matrimonio de seis años, pero cuando César apareció ante ella con su primer amor y su hijo, pidiéndole que el niño lo llamara "papá", Celia finalmente comprendió la realidad: si él la había hecho sufrir una y otra vez a causa de su actitud parcial hacia esa mujer y a su hijo. Además, César la consideraba como la verdadera "amante" y eso le daba vergüenza, entonces debía poner fin a ese matrimonio para que él pudiera quedarse con su primer amor para siempre. Sin embargo, cuando ella desapareció de su vida, él se volvió loco. Ella creía que César se casaría con su amor, como había supuesto, sin saber que ese hombre poderoso lloraría frente a los medios, suplicándole humildemente su amor. —Nunca he sido infiel, ni tengo ningún hijo bastardo. Solo tengo una esposa que ya no me ama. Se llama Celia Sánchez, ¡y la extraño mucho!

[SEGERA TERBIT] Negeri ini terdiri dari beberapa kerajaan. Saling bekerja sama, saling merebut kekuasaan, atau mempertahankan apa yang ada. Negeri ini memiliki sesuatu yang menarik. Orang-orang yang memiliki kemampuan luar biasa, yang tidak tahu darimana asal mereka. Negeri ini sedang memperebutkan sebuah kerajaan dan seorang putri kerajaan. Kerajaan Mandelein, namanya. Putri Olivia yang menjadi rebutan mereka.

Me había enamorado del amigo de mi padre. El hombre al que se suponía que debía llamar "tío", Kael Viremont. Durante un tiempo, pensé que él también me amaba. Incluso teníamos esta pequeña y tonta promesa: que si cumplía veintisiete años y todavía quería estar con él, entonces podríamos estar juntos, públicamente. Cinco días antes de mi vigésimo séptimo cumpleaños, lo escuché decir que nunca le había gustado. Que se iba a casar con su novia de la infancia. Y por si eso no fuera suficientemente cruel, planeaba usar la boda para cortarme de su vida definitivamente. Así que hice lo único que debí haber hecho hace mucho tiempo: aceptar que él y yo nunca perteneceríamos al mismo mundo... y desaparecí de su vida para siempre.

Noong andito siya wala naman kaming naging espesyal na koneksyon, isang buwan ko siyang nakasama, inaruga at inintindi. Sa sobrang gwapo niya at di maikakailang dayuhan siya mula ulo hanggang paa, hanggang ngayon di ko alam kung ano ang dahilan ng kanyang pagkaligaw sa lugar namin at bakit ganoon ang kanyang naging sitwasyon ng mga oras na iyon at kung bakit sa dinami-daming tao sa mundo, ako ang pinagkatiwalaan niya.