Novel & Cerita Asawa Mo Kalaguyo Ko

Kinasal ba talaga kami? Shit! Nagawa ko pa siyang hamunin! Parang gusto kong sabunutan ang aking sarili, dahil sa katangahang nagawa ko kagabi! Hindi ko naman alam na lalabas ‘yon sa bibig ko! I swear!

Nakakahiya. “A-asa ka! Assuming mo masiyado. Ako pa talaga ang nagmolestiya sa’yo ha?” Pagdepensa ko sa sarili at pilit na inaalala ang mga pangyayari kagabi ngunit wala talaga akong ibang matandaan.

Kung hindi nga lang talaga seryoso ang sitwasyong kinahaharap namin ngayon talagang hahagalpak ako ng tawa. "And you!" Napatingin ako kay kuya at bahagya pang kumunot ang kilay ko ng bigla niya akong ituro. "Makapaghihintay naman siguro yang lintek na ASAWA mo right?!" Napatango na lang ako sa takot na baka bigla niya akong masapak dahil sa galit na nakikita ko sa mukha niya. "Pwes mag impake ka na dahil bukas na bukas din aalis na tayo," dagdag niya pa bago kami iniwang tatlo ng nakatulala at pinakikiramdaman ang isa't-isa.

Nasapo ako ang noo ko, paano nga naman ako makakakalas dito? Gusto ko pang magka-asawa, iyung mamahalin ko naman! Para kasing ang hirap-hirap nitong mahalin at pakisamahan. He is f*cking possessive! "Kulang na lang asawahin mo na 'ko ah!" asar kong bulyaw sa kanya nang makaramdaman na 'ko ng inis dahil hindi ko na maintindihan ang ipinakikita at ipinararamdam niya sa 'kin!

"Okay ka lang ba, asawa ko? Mukhang napatahimik ka na." "Excitement is engulfing myself, asawa ko. Mahigit dalawang buwan na ring puro kadiliman ang aking nakikita. Excited akong muling makita kayong lahat kahit pa sabihing mata ito ng yumao kong tauhan. Ah, by the way, maayos ba ang pagkalibing nila sa kaniya, asawa ko? Ang himlayan niya ang unang-una kong pupuntahan oras na makakita akong muli."

Sandali lang naman iyun pero kakaibang saya sa puso ko ang aking naramdaman. "I really miss you asawa ko! Gustong gusto ko ang paglalambing mo ngayun. Parang gusto ko tuloy sundan na ang kambal." wika nito. Agad naman akong napadilat at napatitig dito. Kita ko ang nakakalukong ngiti sa labi nito. Hindi ko napigilan na hampasin ito sa balikat. Talaga naman, masyadong mapagbiro ang asawa ko.

roseannemsb: Nakauwi ka na? Message ko sa kanya. Hinintay ko ang reply niya. kalixjhdv: Yes. Napangisi ako ng may pumasok na kalokohan sa isip ko. Hehehe, sorry crush ko pagti-trip-an muna kita ngayon. roseannemsb: So, pwede ba kitang guluhin? kalixjhdv: Matulog ka na lang.

Kagaya ng lagi kong ginagawa ay hinayaan ko muna siyang makarating sa gusto niyang marating bago ko siya binayo ng binayo hanggang sa sabay na naming isinigaw ang, “Asawa ko…”

“No need love. I love the way you are. Saka isa pa, hindi ko yata kaya tagalan ang mga kalokohan ni kuya Aris kaya huwag mo na siya gayahin at masaya ako sa ano ka ngayon.” Mahina siyang natawa at pinanggigilan ang ulo ko.

Kinikilig pa ito. “Asawa? I’m sick of that word. Akala ko ba gusto mo maging masaya ang buhay mo? Bakit ka naghahanap ng asawa? Sakit lang ibibigay sa’yo non!” sabay turo sa ulo “diyan!” at turo sa puso “at diyan din!”