Novel & Cerita Asawa Mo Kalaguyo Ko

Habang tumatagal nag-iiba yung taglay niyang ganda. Ako lang ba nakakapansin nun?! "Call me love.." Asus.. Yun lang pala. Parang ngayon lang nag sink in sa kanya na tinatawag ko na siyang love. "Love.." Malambing na bigkas ko, nangungusap ang mga mata. Di ko din mapigil ang pag ngiti kaya nag-iwas ako ng tingin. Sakto naman ang pagkuha niya sa dalawang kamay ko hanggang mapunta ang isa sa labi niya.

Hindi pa rin mawala sa isip ko ang text sa akin. Napapadalas ang pagkawala ng Malay ko. I need to see a doctor. " This baby is kinda cute, Hindi ako mag-sasawang alagaan 'to!" masigla kong saad pero biglang sumabat si Ayesha. "Ate You should make one too. Diba Kuya?" natatawa ito habang nakatingin sa akin ng nakakaloko.. Nagtawanan lang sila lahat. Pero ako ito umiikot ang paningin ko.

At ang magaling kong Asawa ay masarap ang tulog. "Nasa work na may kasamang pangungunsumi! Tsk! Sarap mong lamutakin ng halik talaga!!" inis na na-ibulas ko. "I'm willing Mine and it's free!" nakakalokong sabi nito. "Ano matutulog ka lang ba diyan o tutulungan Ako?" "I'll help baka mahawakan ka pa nila!" Napa-irap na lang ang aking mata dahil sa sinabi nito."Akala ko pa naman concern!"

sigaw niya — at bago pa ako makapaghanda, dumapo ang isang mabilis at matalim na sampal sa aking pisngi. Napatigil ako saglit; nanginginig ang panga, pero hindi ako umiling. Hinaplos ko nang dahan-dahan ang namumula kong pisngi at ngumiti nang sarkastiko. “Ako ang walang kwenta? Excuse me, hindi ba’t kayo ang dapat sinasabihan niyan? Hindi ba’t kayo ang umalis at nang-iwan sa amin? Don’t you dare throw that word at me!”

hindi ako nagpapigil, dali-dali akong tumayo at nagtungo sa pinto. "nagsasayang ka lang ng lakas. Hindi ka makakalabas." kalmado nyang sabi. kuhang-kuha nya talaga ang gigil ko. kung makaarte sya ngayon sa harap ko ay parang wala syang nagawang malaking kasalanan sa akin.

“Bakit, may mga tropa namang nagkakatuluyan, ah!” “Hindi tayo sila. Hindi tayo talo, ano ka ba?” “Sa mahal kita. Anong magagawa ko?” “Wala kasing nanliligaw sa ‘yo kaya ako ang pinagti-tripan mo!” “Makoy --- ?” “Umuwi ka na. Kulang ka lang sa pahinga kaya gan’yan ka. Itulog mo ‘yan. Naghahalusinasyon ka lang!”

Hindi ako nakapagsalita, tangina. Tumango lang ako, mahina pero sapat para ngumiti siya ulit. “Good.” Hinapit niya ang braso ko para maglakad kami ulit. “Asawa mo ako. Tandaan mo.” Asawa. ASAWA. ASAWA KO RAW. Narinig ko na naman ang puso ko. ‘Yung tipo ng tibok na hindi na normal—parang nag-drum solo, piano solo, fireworks show, at lindol ng intensity 10 sabay-sabay.

Ano ba tong pinapasok ko. Kung pwede ko lang bawiin ang kaninang katangahan ko ay gagawin ko. Malamang iisipin ng mokong na to na may pag asa pa siya. Na pwede pang maging kami. "AHHHH!!!" Bigla akong napasigaw.

Kinasal ba talaga kami? Shit! Nagawa ko pa siyang hamunin! Parang gusto kong sabunutan ang aking sarili, dahil sa katangahang nagawa ko kagabi! Hindi ko naman alam na lalabas ‘yon sa bibig ko! I swear!

Nakakahiya. “A-asa ka! Assuming mo masiyado. Ako pa talaga ang nagmolestiya sa’yo ha?” Pagdepensa ko sa sarili at pilit na inaalala ang mga pangyayari kagabi ngunit wala talaga akong ibang matandaan.