Malay Mo Tayo Novels & Stories

speechless! "she even knelt down to your father inlaw makalaya ka lang sa mga Yu" wala na tuloyan nang bumagsak ang mga luha ko. Hindi na nagpapigil at nagmistulang bagyo na sabay sabay nang kumawala ang lahat ng emosyon sa kailaliman ng kaibuturan ko. Tila bagyo na ayaw nang papigil ang luha kong tuloy tuloy nang bumubuhos sa mga mata ko.

yumuko pa ako para hindi naman siya tingalang tingala sa akin. “Molla, hintayin na lang kita mommy.” Napatango naman ako sa kaniya. Translation: Molla means in Korea I don’t know. “Mauna na ako.” saka ako tumalikod sa kanila. “Take care mommy.” Kinawayan ko na lang siya patalikod saka dirediretsong lumabas ng building na yun.

Bumaba kana para makapag pamasyal naman tayo. Ay ganon ba sir! Sorry diko na pansin! Paano mo naman mapansin? Ang lalim ng iniisip mo? Ano ba yon? Wala sir!! Okay kakain mo na tayo. Sige po mukhang nagugutom na ako eh.

(Ipagpatawad mo) Aah minahal kita agad (Ipagpatawad mo) Aah minahal kita agad (Ipagpatawad mo) Aah, woh woh woh woh (Ipagpatawad mo) Ipagpatawad mo, Ipagpatawad mo, hoh (Minahal kita agad, aah) (Ipagpatawad mo) Aah (Ipagpatawad mo) Aah (Ipagpatawad mo) Aah Napakasaya ko sana wala ng makahadlang pa samin at ayoko ng isipin ang ibang tao oras naman para sa sarili ko. mahal ko si Diego at Masaya ako sa kanya.

Alam niyang may mali sa sinabi niya. “I just want to say I love you, but Natalie taught me that the Tagalog for I love you is p@tang ina mo.” inosente niyang wika, tiningnan ni Jaydon si Natalie na tumatawa pa rin. Tinaasan ni Natalie ng kilay si Jaydon saka siya tumayo. “Natalie,” tawag ni Jaydon sa kaniya.

Malayo rin itong Tagaytay at siguradong traffic pag-uwi namin kaya kailangan ay makaalis na agad kami. "Would you like to have coffee or juice while waiting Reese? Maaga pa naman." Parehas namin sinulyapan si Reese at Andrea na nag-uusap. "Juice po sa akin, Ma'am," sagot ni Malou. "Na walang lason." Sinamaan ko ng tingin si Malou at agad na siniko. "Excuse me?! Ano'ng sinabi mo?" "Ang ibig kong sabihin, iyong lason para sa mga peste. Iyong mga pakalat-kalat na peste na namemeste."

Justine Maya lang ay mabilis ko ng kinabig ito sa kanyang batok at pinag lapat ang labi namin na dalawa. Magka dikit lang naman ito habang pareho na patuloy na dumadaloy ang mga luha sa mga mata namin.

Anong tulong po mamo? "Malalaman mo nalang apo" Ilang araw nalang at matutulungan mo na ang kuya mo. Hindi ba maganda iyon, dahil makakatulong ka sa kapwa mo ,lalong lalo na at kuya mo pa siya. "Opo mamo,kaya lang nasaan po si mama? Bakit hindi po natin siya kasama? Ahh ang mama mo? Wag kang mag-alala dahil susunod na siya rito mamaya apo.

Kahit ako ay napapatawa na. "We are not in love, we're just malandi. Is that what you want, Ayen?" Tuloy pa niya. Muli ko siyang kinurot sa tagiliran kaya napaatras siya. Parehas pa rin kaming tumatawa sa kalokohan ng isa't-isa.

lumuluha niyang muling wika Hindi ko naman mapigilan ang maluha. Ayaw kong saktan si Mommy pero, talagang dumating sa punto noon na hindi ko na kaya. Wala naman sana akong balak na umalis noon kaya lang, feeling ko, nag-iisa ako. Walang kakampi...at kahit ang sarili kong Ina ay ayaw na sa akin "H'wag na po nating pahirapan ang mga sarili natin, Mom! Matagal na pong nangyari iyun at nakaraos na po ako." seryosong wika ko.