Assassin Ml Mga Nobela at Kwento

"I'm Lady Caroline MacKenzie. Isa ako sa mag tuturo sa inyo ng martial arts, combat, guns at pag hack ng computer. Dalawa lang ang pipiliin namin para maging assassin ng Royal Mafia" Royal Mafia? Narinig ko na ang mafia na iyon! Ibig sabihin gagawin nila kaming assassin?! "Sa loob ng anim na buwan sasabak kayo sa pag sasanay dito sa loob ng Isla Del Fuego. Dalawang tao lang ang maaaring maging assassin ng Royal Mafia. Gawin n'yo ang lahat para mabuhay. Lahat ng matatalo papatayin at ipapakain sa piranha kaya masasabi ko. Good luck and may the best woman win!" Nag taasan ang balahibo ko sa narinig. Ang iba nag iyakan at sinabing gusto ng umuwi sa kanilang tahanan.

Mariin niyang kinuyom ang kanyang mga kamao. "Pagbabayaran mo ito." Sa isang madilim na underground hideout. Tumayo si Michelle— ang assassin na hinubaran ni Anton noon sa kagubatan, sa harap ng berdeng-matang halimaw at nag-ulat. "Boss, naipadala ko na nang hindi nagpapakilala ang video kay Sophia."

Pero sa ganitong laro, laging may hindi inaasahang twist. At handa akong harapin kahit ano pa ang susunod na mangyari. Apat na oras ang lumipas nang marinig ko ang pag-vibrate ng aking telepono. Kalmado kong sinagot ang tawag. "It’s done," malamig na sabi ng assassin sa kabilang linya. "No traces, no witnesses. Exactly how you wanted it." Napangisi ako. "Good. I’ll send your payment."

"I think, galing sila Assassination group." "Assassination? That's impossible to happen! 'Ni kailan ay di ko naririnig na ang grupo ng mga assassin ay bumaling sa pagiging isang drug sellers." takang tanong ni Ming. Umiling naman si Lin. "People change, Ming. Sa bawat oras at araw, may posibilidad na ang isang tao ay liliko ng landas na kasalukuyan pa niyang tinatahak. Desisyon nila ang mapunta sa mundo ng mga droga." saad ni Lin.

Si Ramil, kalmado lang pero mabagsik, tinatamaan niya ang bawat kalabang lalapit. At doon ko nakita ang mga assassin. Nagsisilabasan sila mula sa dilim. Nakaitim, naka-gear, may mga automatic weapon at kutsilyo. Hindi bababa sa limampu. “GIAPSON!” sigaw ko sa isip ko, sabay putok ng baril ko. Isang assassin ang bumagsak. Hindi ako huminto. Ibubuhos ko ang galit ko sa mga pinadala ni Giapson dito ngayon.

"Report." "According po sa nakikita namin sa assassin na ito ay bago lang po siya nawalan ng malay at ang pinag-tataka po namin ay ang parang circle sa noo po nito na parang tinamaan ng isang bato pero perpekto ang pagkacircle na parang bullet ball ang tumama sa noo niya." Dahan-dahan namang napatango si Mike at tiningnan niya iyon.

No mercy and ready to kill. Sa pakikipag laban mas lamang ang mga assassin kumpara sa mga Mafia. Magagaling sila sa paghawak ng baril, magagaling din sila sa pakikipag laban pero ang mga katulad kong assassin ay hindi lang armas ang kaya naming hawakan. Katana, Samurai, baril. Ang kilos naman ay sobrang bilis na halos hindi niyo na makikita. Matataas kung tumalon at kahit sa dilim ay gamay ang lahat ng galaw.

"Pinili ko kayo dahil may mahalaga kayong misyon na gagawin sa takdang panahon. Sa ngayon, magpalakas kayo, at hindi option ang pagkakamali. Bilang kapalit, mararanasan ninyo ang buhay na sunod sa luho, ang buhay na hindi problema ang pera, ang buhay na marangya. Dalagang mayaman sa umaga, assassin sa gabi." Assassin... Kailangang pumatay para mabuhay. "Yzrah, ang lakwatsera." Ha? Kailan pa ako naging lakwatsera? "Zereena, ang daldalera." "Luh? Paano niya nalaman?" Gusto kong matawa sa sinabing iyon ni Zereena. "Xena, ang chismosa." "Aba, ang lupet," bulong naman ni Xena. "Medyo lang naman. Grabe siya."