Astig Na Pangalan Novels & Stories

Napalingon ako sa kanya napakaseryoso ng mukha nito hindi tulad kanina na tumatawa at binaling ulit ag tinigin ko sa lalake sa harapan. The man in front of me groaned. "Don't tell me Mr, Austin ipagdadamot mo siyang ipakilala sa akin?" May mapaglarong ngisi ito sa mukha niya na kinairita ko. Inilahad niya ang kamay niya sa aking harapan. "I'm Cristian Oceano ang may ari ng cruise na ito," pagpapakilala niya.

Lumapit ako kay Aria. "Aria" sabi ko sa kapatid kong may sakit. wala naman kasing pera sila mama para ipa-check up si Aria, tapos nadisgrasya pa si papa sa ibang bansa kanya hindi muna sya pwede magtrabaho. kaya nga umoo ako sa Alok ni---Err Ano nga pala name nya? Speaking of name? Am I rude? for not introducing my beautiful name I'm Aia Hera Castro short for Aia.

Napakasikip ng palda niya, kitang-kita ko ang mga linya ng pantalon niya mula sa palda. “Saaaaaaaaaammmmmmmmm,” hinila niya ang pangalan ko at sumimangot. “Ano ang kailangan mo?” tanong ko, alam kong may kahulugan ang paraan ng pagbanggit niya ng pangalan ko. “Sobrang stressed ko at kailangan ko ng pampawala ng stress, alam mo?” Tiningnan niya ako sa upuan ko, ang mga mata niya ay namumula sa pagnanasa.

Hindi ko pa alam ang pangalan niya. “What’s your name?” She smiled at me and advanced her hand for a handshake. “I am Veron, how about you?” “Anastasia” “What a pretty name, Anastasia,” Bago pa ako maka sagot ay may biglang dumamba sa lamesa ni Veron, isang matangkad at gwapong lalaki. Sinamaan naman ito nang tingin ni Veron dahil sa ginawa nito. “What the hell Kai?! Para kang bata!” saway ni Veron dito. Hindi naman sumagot iyong Kai dahil nasa akin ang atensyon nito.

I mean, meeting someone this gorgeous on the bus. His name was Gem, short for Gemini. Hindi niya raw gusto ang pangalan niya. Tunog-bakla raw, but I didn’t think so. Hindi siya regular commuter; nag-bus lang siya ngayon dahil nasira daw ang kotse niya. God, I knew right there and then—I was damned to love everything about him. Iyon ang first time na hindi ako nanood ng view sa labas mula sa bus window. Mas na-enjoy kong makipagkuwentuhan at makipagtawanan kay Gem hanggang sa kailangan ko nang bumaba ng bus.

Pinatabi ng nanay ni Iana si Hustzy kaya walang nagawa ito kundi ang maupo na rin at hindi na tumuloy sa CR. "Hi Zhia, you can call me Hustle." Magiliw niyang sabi and he even offered his hand for a shake hands "It's Zheyn Iana not Zhia." Ngumiti uli si Hustzy and sapilitang kinuha ang kamay ni Zheyn. He shook their hands, still smiling brightly. "It's short for Zheyn Iana, you can call me Hustle, short for Hustzy Lest." Zheyn blink and again her eyes unconsciously drifted away and it landed on that boy again.

Principal ba namin? Bumaba ang bintana sa driver's seat at sa ngalan ng pangit naming Prof sa math, bakit nakita ko na naman ang lapastangang lalaki na ito? "You look like a homeless school girl na napalayas sa bahay," patawa niyang sabi. Nagdidilim ang paningin ko. Pigilan niyo ako, kung hindi babasagin ko ang mukha ng artistang ito.

Napahawak sila sa puso nila dahil ang bilis ng tibok ng mga puso nila. "May I know your names? Bago lang ako dito at wala pa akong masyadong nakikilala dito." "Call me Katana and my friend is Nyx." "Ohh... Code name?" Tumango naman silang dalawa. "I'm Astraea." "Wow, it means daughter of stars? Ang cool nun." Ngumiti naman si Gerry at dahan-dahan na tumango. "Pansamantala lang ang name ko dahil may umagaw ng code name ko. But nevermind they will face consequences later."

Ang kanyang pangalan ay may dala-dalang bigat, hindi lamang dahil siya ang asawa ni Dave Santiago at ang ina ni Blue, kundi dahil siya rin ang Agent C, ang assassin na nagligtas sa akin sa isang kapahamakan noong nakaraan. Agent C—isang pangalan na sa kabila ng madilim na mundo ng mga assassin ay naging simbolo ng kaligtasan para sa akin. Hindi ko akalain na siya ang magiging bahagi ng buhay ko, at mas lalong hindi ko akalain na siya rin pala ang nagbigay sa akin ng pangalawang pagkakataon. Sa kabila ng kanyang pagiging assassin, si Anastasia—o Agent C—ay hindi tulad ng iba. Hindi siya isang kalaban, kundi isang tagapagligtas, isang mabuting tao sa ilalim ng madilim na maskara ng pagiging as

Ang maliit niyang labi ay dapat may nakapaskil na isang tunay na ngiti. “Nakikinig ka ba? Para kang tangang nakangiti diyan.” Bumaba ang tingin ko sa pangalan niyang tinapalan ko ang apelyedo ng alpelyedo ko. Engr. Anastasia Veda Monteverde. “Oh? Tumatawa ka naman ngayon?” Hindi ko siya pinansin at binalik ang atensyon sa ID ni Anastasia na hawak-hawak ko.