Ang Alalay Kong Astig Novels & Stories

Napapahigpit na rin ang paghawak ko sa kanyang buhok habang sinalubong ko na ang pag-labas-masok sa kanyang bibig. Nang nararamdaman ko nang malapit ko nang maabot ang r***k nang sukdulan ay hinawakan ko nang mahigpit ang kanyang ulo at diniin ito sa aking alaga. Napapapikit ako habang awang pa rin ang aking labi habang dinid*laan ni Abegail ang ulo nang aking alaga habang nilulunok ang t*mod na lumalabas sa akin.

Puno ng galit na kan'yang sagot. Nanlilisik ang mga mata nito at mas dinidiin ang pagkakahawak sa aking panga. Habang dumidiin ay nagagawa niya na rin akong paangatin sa sahig. "A-Ah..." "Alcair!" si Alistair. "Damn, Alcair! Mapapatay mo siya!" sigaw nito. "Alistair!" galit na galit na tawag ni Alcair.

Mukhang may audience sila agad na naisip ng babae. “Aling Gaying, Aling Ustang” Basag ko mukha kasing si Ally ay shock na shock baka iniisip nito na baka malaswa ang tumatakbo sa utak ng dalawa. Inakay ko si Ally ang dalawa naman ay nagkatitigan pa.

Inangat s'ya nito ng kaunti at ininguso ang ibabang bahagi ng katawan. Sumunod naman ang kan'yang mga mata doon at ganon na lang ang pag-awang ng kan'yang mga labi ng makita ang puting likido na nagkalat sa t'yan ni Allistair. "A-Ang dami," wala sa sariling sabi n'ya.

Buong pagnanasa saad nito na mas lalong nakapagpagana sa kanya na galingan pa ang kanyang ginagawa. Ang kanang kamay ni Alastair ay nanatili sa kanyang beywang at ang kaliwang kamay naman nito ay muli na namang nasa kanyang klitoris at marahas na kumikiskis habang patuloy pa rin ako siya sa pagtaas-baba sa pagkalalaki nito. Naging abala naman ang bibig nito sa salitang pagsipsip sa kanyang magkabilang dunggot.

Tunay nga na hindi siya makikilala kapag isinuot niya iyon, ngunit ang pinuno ng mga kawal ng Eirene ay tila isang mapanganib na hayop sa kagubatan, nakararamdam ito ng kaba o takot at maging ang mga pinaka maliit na galaw ay kaniyang napupuna. Alam niya, sapagkat hindi malilimutan ng kaniyang katawan at isip ang pagmamalupit nito sa mga alipin ng Eirene. Huminga nang malalim si Aster at saka isinuot ang kaniyang pang-ulong kalasag. Tanging ang mga itim niyang mata ang makikita ngunit pakiramdam pa rin ni Aster ay ang buong pagkatao niya ang nakalabas sa kalasag.

Althea Dumantal ang malamig na bagay sa aking pisngi sanhi ng pagkagising ko. Nalaman kong nakahiga ako sa matigas at basang sahig. Pumitik ang kirot sa sentido ko nang ako'y pumiglas, at namalayang nakatali ang dalawang kamay ko na nasa aking likuran. Naka-plaster ang aking bibig, ramdam ko ang malagkit na adhesive na humihila sa aking labi.

nabuhay ang excitement sa katawan ko habang kinukuwento kung gaano kamangha-mangha para sa akin yung aso. "Normal yun, lalo na kung may lahi yung aso. Baka yung lahi nung aso ay talagang malaki. Hindi mo ba naaalala nung bata ka pa, pumunta tayo sa Baguio kasama ang mama at papa mo, nagpa-picture tayo sa asong malaki. Mas malaki pa nga yata sayo yung aso" naaalala ko nga. Nakita ko iyon sa album namin nang minsan ko itong tignan.

paliwanag ko. “Oo nga pala” natampal nya ang noo sa naalala. “Basta gusto ko may eulogy ka sakin. Parang ang astig kasi tingnan” Napangiwi ako sa narinig. Anong astig don? Buti sana kung yung kabaong nya lumilipad, yon ang astig. Isa pa hindi rin naman nya yon maririnig kaya ano pang silbi ng eulogy? Minsan talaga ay hindi ko maintindihan ang takbo ng utak ni sari.