Attitude Respect Quotes Novels & Stories

Bahagya siyang lumapit, tikom ang labi, ngunit nang magsalita ay magaan at malumanay ang tono, dala ang kanyang natural na karisma. “Pssst…” ani niya, sabay kaway ng daliri na parang kuya na naninita. “Kahit gaano pa kainis o kasama ang isang tao sa’yo, hindi mo dapat siya sinasabihan ng ganyan. Tandaan niyo, respeto lang ang puhunan natin dito.”

Hindi lang dapat matatanda ang nakakatanggap noon, kung hindi lahat ng tao. I had experience many disrespectful things from those ages. Kahit pa simpleng pag-sipol lang sa tuwing may dadaan na babae ay pagkawalang respeto pa ring matatawag. Mga pabirong pagtawag na akala mo nakakatuwa ay nakakawala rin ng respeto, even winking in strangers just because they look good can be a disrespectful act. Also looking maliciously at people can be called as disrespect. At halos lahat ng gumagawa noon ay may mga edad na, kung sino pa ang dapat na may utak, iyon pa ang madalas na umaakto ng ganoon. (correct me if I'm wrong, this are all my perspective, sorry in advance.)

Binakbakan ko ng maraming open-ended questions ang magtiyuhin na sinagot naman nila. Kapwa silang dalawa natahimik ng naginject ako ng mga respect quotations at maikseng sermon patungkol sa mabuting pag-uugali katulad ng respeto sa kapwa. Para talaga akong pari sa lagay namin ngayon dahil mukhang nagmuni-muni rin naman ang magtiyuhin. Hindi ko na tinaasan pa ang pagsesermon at pagpapaalala sa kanila ng kabutihan dahil baka mahahalata nila na patungkol sa kanila ang mga pinagsasabi ko.

sabi nya na parang kinakausap ang sarili "Ganito po ba?" Napatawa ako dahil halatang praktisado ang huling sinabi nya. "Improve it a little more," komento ko. Nagkibit-balikat sya. "Oh well, when I'm using English I can speak without using that po and opo right?" Tumango-tango ako. May point ang batang to. "When you are speaking in English, you should show your respect through your voice tone and a polite smile." "What if I'm annoyed?"

Sa reception, simple lang ang pagkain, pero masaya ang usapan. Tumabi si Mateo sa akin. “May regrets ka ba?” Umiling ako. “Meron akong natutunan.” “Like?” tanong niya. “Na ang pagmamahal, hindi dapat ikinukulong sa takot,” sagot ko. “At ang respeto sa sarili, nagsisimula sa pagpili ng tamang tao.” Hinawakan niya ang kamay ko. “Salamat sa pagpili sa akin.”

"Can you refrain that kind of atittude, Amber? Masyado kang palaban kaya hindi kayo magkakasundo ni Tita Aloha. Kahit ganoon ang ugali ni tita ay maaasahan ko siya sa pagma-manage sa bahay so please, give her some respect." Natawa ako ng mapakla sa kanyang sinabi. "Ano ang gusto mo, Mr. Salvatore? Maging submissive ako sa'yo at sa mga kamag-anakan mo? Malabo yatang mangyari iyon. Mabait ako sa taong mabait sa akin at magalang ako sa taong marunong din gumalang sa akin bilang tao. And besides, wala naman sa pinirmahan kong kontrata na kailangan kong maging submissive sa'yo at sa pamilya mo. Ikaw na rin ang nagsabi kanina na prangka akong tao. Kaya gagawin ko kung ano ang gusto kong gawin at s

Kinakabahang sabi ni Editha dito. “Don't you know that your names are even more stale compared to her?” He sarcastically smirked. “If you don’t work for my company now, do you think you can buy expensive things? Probably not either. So, do not belittle others based on what you see in their appearance. Why? Did you know the woman earlier? You don’t, right? You are nothing compared to her…” “Lawson, stop it,” saway ni Clea. “No. Dapat nilang matutunan ang salitang respeto at huwag maging mapagmataas.” Nag-igting ang panga nito.

aniya, "Pero dapat alam niya ang kahalagahan ng responsibilidad at respeto." Tumayo ako mula sa pagkakayakap kay Amara at humarap sa babae, na ngayo’y halos lumuhod na sa takot. "Bibigyan ka namin ng pagkakataon," sabi ko, "Pero siguraduhin mong hinding-hindi na mauulit ito. Pag-respetuhan mo ang bawat tao sa paligid mo, lalo na ang mga mas nakababata sa’yo." Napasalampak sa sahig ang babae, umiiyak sa pasasalamat. "Salamat po, Ma’am Anne! Salamat po, Sir Dixon! Hindi ko po kayo bibiguin."

napatayo na ako sa harapan nito. “We must respect everyone kahit na ano mang laki, liit, kakayahan, kahinaan, kulay, amoy, edad, sukat, ang mayroon sa isang tao o nilalang,” punto ko rito na ikinatulala niya lang sa akin na ikinabalik ko sa diwa ko. Tss, napataas ata ang boses ko.

Nagkatinginan ang mga bisita, nanginginig sa hiya ang ilan. "Gusto ko lang pong ipaalala," dagdag niya, "na bago kayo magsalita tungkol sa buhay ng iba, siguraduhin ninyong malinis ang sarili ninyo." “Kung may nahulog man sa akin, iyon ay dahil nakita nila ang totoo kong halaga. Hindi ko kailangang gumamit ng paninira o umasa sa kayamanan para igalang. Ang respeto, hindi hinihingi. Iyon ay ibinibigay sa mga taong karapat-dapat.”