Novel & Cerita Attitude Respect Quotes

Sa reception, simple lang ang pagkain, pero masaya ang usapan. Tumabi si Mateo sa akin. “May regrets ka ba?” Umiling ako. “Meron akong natutunan.” “Like?” tanong niya. “Na ang pagmamahal, hindi dapat ikinukulong sa takot,” sagot ko. “At ang respeto sa sarili, nagsisimula sa pagpili ng tamang tao.” Hinawakan niya ang kamay ko. “Salamat sa pagpili sa akin.”

"Can you refrain that kind of atittude, Amber? Masyado kang palaban kaya hindi kayo magkakasundo ni Tita Aloha. Kahit ganoon ang ugali ni tita ay maaasahan ko siya sa pagma-manage sa bahay so please, give her some respect." Natawa ako ng mapakla sa kanyang sinabi. "Ano ang gusto mo, Mr. Salvatore? Maging submissive ako sa'yo at sa mga kamag-anakan mo? Malabo yatang mangyari iyon. Mabait ako sa taong mabait sa akin at magalang ako sa taong marunong din gumalang sa akin bilang tao. And besides, wala naman sa pinirmahan kong kontrata na kailangan kong maging submissive sa'yo at sa pamilya mo. Ikaw na rin ang nagsabi kanina na prangka akong tao. Kaya gagawin ko kung ano ang gusto kong gawin at s

Kinakabahang sabi ni Editha dito. “Don't you know that your names are even more stale compared to her?” He sarcastically smirked. “If you don’t work for my company now, do you think you can buy expensive things? Probably not either. So, do not belittle others based on what you see in their appearance. Why? Did you know the woman earlier? You don’t, right? You are nothing compared to her…” “Lawson, stop it,” saway ni Clea. “No. Dapat nilang matutunan ang salitang respeto at huwag maging mapagmataas.” Nag-igting ang panga nito.

aniya, "Pero dapat alam niya ang kahalagahan ng responsibilidad at respeto." Tumayo ako mula sa pagkakayakap kay Amara at humarap sa babae, na ngayo’y halos lumuhod na sa takot. "Bibigyan ka namin ng pagkakataon," sabi ko, "Pero siguraduhin mong hinding-hindi na mauulit ito. Pag-respetuhan mo ang bawat tao sa paligid mo, lalo na ang mga mas nakababata sa’yo." Napasalampak sa sahig ang babae, umiiyak sa pasasalamat. "Salamat po, Ma’am Anne! Salamat po, Sir Dixon! Hindi ko po kayo bibiguin."

napatayo na ako sa harapan nito. “We must respect everyone kahit na ano mang laki, liit, kakayahan, kahinaan, kulay, amoy, edad, sukat, ang mayroon sa isang tao o nilalang,” punto ko rito na ikinatulala niya lang sa akin na ikinabalik ko sa diwa ko. Tss, napataas ata ang boses ko.

Nagkatinginan ang mga bisita, nanginginig sa hiya ang ilan. "Gusto ko lang pong ipaalala," dagdag niya, "na bago kayo magsalita tungkol sa buhay ng iba, siguraduhin ninyong malinis ang sarili ninyo." “Kung may nahulog man sa akin, iyon ay dahil nakita nila ang totoo kong halaga. Hindi ko kailangang gumamit ng paninira o umasa sa kayamanan para igalang. Ang respeto, hindi hinihingi. Iyon ay ibinibigay sa mga taong karapat-dapat.”

“Naiintindihan ko naman po kayo. Gano’n din po siguro ang magiging reaksyon ko kung si Atticus ang nasa kahina-hinalang sitwasyon. Maraming salamat po sa pagmamahal ninyo sa anak ko.” Saglit na sumulyap ang matanda sa dalawang bata bago muling nagsalita, may lambing ang tinig. “Wala kang dapat ipagpasalamat, hija. Si Atlas ay laman ng aking laman—natural lamang na mahalin ko siya. At gano’n din si Atticus.” Parang may kung anong humaplos sa puso ni Yvee sa mga salitang iyon. Bahagya siyang napayuko. “S-Salamat po.”

“Excuse me?" Tumango ako. "Tama ang narinig mo. Kung makapang-insulto ka, akala mo naman perpekto ka. Eh sa totoo lang..." Sinulyapan ko siya mula ulo hanggang paa. "Maganda nga ang suit mo. Pero sayang kasi hindi pala nabibili ang respeto." Biglang natahimik ang buong silid. Maging si Attorney Castillo ay bahagyang napakurap na lang sa pinagsasabi ko.

puno ng pagmamahal kong sabi. "L-lazarus, what's wrong? Why are you saying those things?" There was still a trace of confusion on her face. I gave her a warm smile. "I just want to take this moment to tell you how much I love you, and to thank you for consistently being nice to me and showing respect to me above all else. In a world where respecting people is rare, thank you for never failing to see my worth and for never, ever taking me for granted."