Quotes On Attitude Novels & Stories

Pagmamayabang nga ni Tatang. “Old Master Quinn, hindi naman yung appearance niya ang problema… Yung attitude niya. Kaya… Impossible na manirahan kami sa isang bubong… Baka kasi ano pa ang magawa niya sa akin. Baka di pa matapos ang dalawang buwan, malamig na akong bangkay na ihaharap sa inyo.” Sinabi ko ang katotohanan sa harapan nito, pero si Tatang… bigla na lang tumawa.

bigla niyang tanong. Napangiti ako at tinakpan ang aking bibig gamit ang glass ng aking juice, at tumawa ng mahinahon. "Oh, of course not. I rolled my eyes somewhere. I saw something I preferably dislike." And it's your attitude. "Oh, is that so?" Yes, it is. "Yes." "What is it that the beautiful woman like you saw and disliked?" You. "Oh, it's nothing of importance." Ikaw kasi iyon talaga e. Hindi ko lang masabi kasi mukha kang magiging kawawa kapag ginawa ko iyon. Bleh.

"They are not just anyone. Nang magising ka after your coma, una mong hinanap ang mga taong tumulong sa iyo. And it's disappointing. I was really drawn to the kind of person you are when you first approached them with sincerity." "Wala lang akong maalala," depensa ni Fate. "But I know I did it. I believe that there's still a little goodness left in me." "Little. So, the rest is being a bad person." "I told you I can change myself." "Not yourself, but your overall attitude." "Fine. Gagawin ko ang gusto mo." Napailing ulit si Ponce. "Huwag mong baguhin ang sarili mo nang dahil lang sa sinabi ko o nang ibang tao. Do it because you need it."

"Hindi ko ito magagawa nang mag-isa. Maraming salamat sa lahat ng nagtiwala sa akin, sa mga pumili ng tamang daan at nakakita ng kabutihan sa bawat hakbang ko." Ang simpleng mga salita ni Antonette ay nagbigay ng lakas at pag-asa sa lahat ng naroroon. Natutunan nilang lahat na hindi hadlang ang mga pagsubok at mga pagsasabwatan ng iba upang makamit ang tagumpay. Ang pagiging totoo sa sarili at ang hindi pagsuko sa maling mga paraan ay magdadala ng mas magandang bukas, hindi lamang para kay Antonette kundi para sa buong kumpanya.

Ngumiti s'ya sa 'kin at tinapik ako sa balikat. "you know what, jake? I like your attitude. Ikaw na ang ginawan ng masama, ikaw pa 'tong willing umunawa at magparaya." sabi n'ya. "deserve naman po nang sinuman ang patawarin, 'di po ba?" sabi ko. Tumango si prof.

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

Her eyes were judging me disdainfully like I am a piece of trash na pakalat-kalat. "Hi, nice to meet you, Hija," she said, forcing a smile on her lips. "N-Nice to meet you too, ma'am," I stretched out my arm for a handshake pero hindi n'ya iyon tinanggap. Tinitigan niya lang kaya inalis ko na. "Attitude, pota." "What did you say?" "Ah, wala po. Ang ganda po ng attitude n'yo," I sarcastically said. "I know."

Ang attitude! "Hoy, may problema ka? Bakit ang attitude mo? May nangyari bang hindi ko alam? Pwede mo namang sabihin sa akin! Magtsismisan tayo! Hindi naman ko judgmental na tao!" Tinanggal ko ang braso niya sa mukha niya, kitang-kita ko ang pagbusangot doon. "Ano ba kasing meron? Bakit bigla kang um-attitude ng ganyan! Masaya pa naman tayo kanina, ah!"

"Malamang? Hindi kasi talaga ako naniniwala sa past is past. Hindi ba at mayroon din ngang quote na don't do unto others what you don't want others to do unto you?" "Oh, loko. Nilapagan daw ba naman ako ng quote? Iba na talaga ang atake mo ngayon, 'no?" "Oo, mamaya ikaw na ang aatakihin ko, anteh. Itulak mo pa ako nang itulak sa buhangin, sige. Okay lang talaga sa akin."

bulong ko saka inayos ang magulo niyang kurbata. Naramdaman kong natigilan siya sa simpleng paghawak ko. “Hindi ka pa nga ganoon kakilala, may attitude ka na agad,” dagdag ko nang may malamig na ngiti. “Tandaan mo, ako ang kilala nila… hindi ikaw.” Bahagya akong tumingala upang magtama ang aming mga mata. “Kaya relax ka lang diyan,” pabulong kong dagdag. “Baka ma-stroke ka.”