Filter By
Updating status
AllOngoingCompleted
Sort By
AllPopularRecommendationRatesUpdated
Quédate Con Tu Luna Podrida

Quédate Con Tu Luna Podrida

Fui la compañera secreta de Kade, el Alfa de la manada durante cuatro años. La noche que me llamó, en un arrebato de pasión, me miró fijamente a los ojos durante mucho, mucho tiempo. Su voz sonaba ronca. —¿Sabes, Anya? Lo que más me fascina de ti son tus ojos preciosos. Para proteger su derecho al título de Alfa, acepté quedarme a su lado, haciéndome pasar por una guerrera Beta. Hasta que, radiante de orgullo, lo vi abrazar a mi media hermana por la cintura frente a todos. Solo cuando los rumores crecieron y todos empezaron a decir que la hermosa loba que el Alfa había llevado a casa tenía mis mismos ojos, comprendí la devastadora verdad. Nunca me amó a mí en realidad. Encaré a Kade y le exigí una explicación. Su expresión era de desprecio. —¿Que te dé una explicación? ¿Pues qué te imaginabas? Solo fue una marca temporal, nada más. Para mí, nunca has sido más que una amiga. No lloré. No hice una escena. Abrí un enlace mental con mi amigo de la infancia. —Acepto la invitación para convertirme en la jefa guerrera de la manada Silver Crest. Más tarde, cuando Kade descubrió que yo había captado la atención de su mayor rival, enloqueció.
Short Story · Hombres Lobo
2.9K viewsCompleted
Read
Add to library
Veneno Silencioso

Veneno Silencioso

No quinto ano de casamento, Virgínia Prado reclamou que o suplemento de vitamina C que o marido havia comprado era amargo demais. Ela decidiu levar o frasco ao hospital. O médico, após examinar o conteúdo, ergueu os olhos e disse que aquilo não era vitamina C. — Doutor, pode repetir o que disse? — Perguntou Virgínia. — Repetir quantas vezes não vai mudar nada. — Respondeu o médico, apontando para o frasco. — Isto aqui é mifepristona. Se for ingerido em excesso, não só causa infertilidade, como também prejudica seriamente o corpo. Virgínia sentiu a garganta apertar, como se algo a estivesse sufocando. A mão dela que segurava o frasco ficou pálida de tanto que ela o apertava. — Isso é impossível. Foi o meu marido que preparou isso para mim. Ele se chama Marcus Mello. Ele também é médico aqui no hospital. O médico ergueu a cabeça e olhou para Virgínia com um olhar estranho, carregado de algo difícil de decifrar. Por fim, ele sorriu de forma enigmática e disse: — Senhora, é melhor você procurar o setor de psiquiatria. Todos aqui conhecem a esposa do Dr. Marcus. Há dois meses ela deu à luz. Não perca seu tempo, querida. Você não tem chance.
Short Story · Romance
13.1K viewsCompleted
Read
Add to library
Quando Eu Não Era a Prioridade do Meu Companheiro Alfa

Quando Eu Não Era a Prioridade do Meu Companheiro Alfa

Depois de terminar o treinamento de Luna que toda loba sonhava, fui até meu Alfa, Damien, com um pedido. Para romper nosso vínculo de companheiros. — Tudo isso, só porque perdi sua cerimônia para ajudar a companheira do meu falecido irmão, Lilith, com os renegados no território dela? Ele deu um sorrisinho de desdém e falou baixinho, com a voz rouca. Assenti, em silêncio. — Dei minha palavra ao meu irmão antes dele morrer. Jurei que protegeria Lilith. Não posso quebrar esse juramento! Por que você não consegue entender? — ele sussurrou, suspirando pesadamente. — Pare de ser tão infantil! Por que você não pode ser razoável, como Lilith é? Eu o empurrei com uma calma gélida. Dez anos. Por dez anos depois que nosso vínculo foi confirmado, abri mão de tudo. Cada passatempo, cada sonho… tudo para aprender a ser a Luna dele. Todos na alcateia achavam que eu era indefesa sem ele. Que eu não conseguiria nem sobreviver sem a proteção dele. Mas dessa vez, eu estava farta. Ele não sabia que eu já tinha contatado as alcateias neutras em outra terra. Eu estava indo para algum lugar onde o cheiro Alfa dele nunca poderia me alcançar.
Short Story · Lobisomen
9.2K viewsCompleted
Read
Add to library
El Precio De Traicionar A La Reina

El Precio De Traicionar A La Reina

Riven, mi compañero destinado, era el Alfa de una manada patética al borde del colapso. Durante cinco años fui su sombra, su estratega. Levanté su manada de la nada hasta que la Alianza nos reconoció, y estábamos listos para trasladarnos a las tierras fértiles. Riven prometió que celebraríamos nuestra ceremonia de unión en cuanto nos instaláramos en el nuevo territorio. Sin embargo, durante el banquete de celebración, la noche anterior a la mudanza, me arrojó a una celda. Anunció públicamente que Jenna, la loba que llevaba a su cachorro en el vientre, sería la Luna de la manada. No podía dar crédito. Le grité, pero él me hizo una mueca de desprecio y señaló un cristal que vibraba con magia oscura. —¡Jenna ya tiene pruebas de tu traición! Te acostaste con otros Alfas para conseguir su apoyo. ¡Me das asco! Le supliqué. Pero él me cortó la mejilla con el borde de plata de la carta de disolución de vínculo, apartándome formalmente de su lado. Pero él no sabía quién era yo en realidad. Soy la hija del Rey Alfa. Las estrategias, el poder, las alianzas... nada de eso era suyo. Todo era mío. Así que lo recuperé todo.
Short Story · Hombres Lobo
1.6K viewsCompleted
Read
Add to library
Hide and Seek (TAGLISH)

Hide and Seek (TAGLISH)

Synopsis Bata pa lang si Katana ay mulat na s'ya maraming bagay, tulad ng kailangan n'yang malayo sa kan'ya ng mga magulang upang makapag trabaho sila para sa ikakabuti ni Katana. Lumaki s'ya sa puder ng kaniyang lolo at lola na magulang ng kaniyang ina. Namulat rin siya sa mundong hilig siyang i-chismiss kung saan-saan. Nang tumungtong siya sa edad na sampu ay do'n niya napagtanto na wala s'yang dapat pag katiwalaan kung hindi ang sarili n'ya lang at ang mga taong kilalang-kilala na n'ya. Grade 7 siya ng muling nalapit sa mga taong nakapaligid sa kaniya , si Trace ay isa sa taong nakilala niya at naging kaibigan–boyfriend niya no'ng grade 9. Si Vivian ang akala niya ay totoong kaibigan. Akala niya totoong kaibigan ang mga nakapalibot sa kaniya 'yon pala ay hindi. Grade 10 s'ya no'ng maakusahang gusto niyang patayin si Vivian ang akala n'yang kaibigan niya pero nag kamali s'ya, sobra-sobra ang pasakit na nangyari sa batang Katana at pinili na lang lumayo kasama ang taong hindi niya aakalain kakampihan siya at iintindihin siya. Akala niya ay ayos na ang lahat, ayos na ang bata niyang puso. Akala niya kaya na niyang muling makita ang mga taong pilit niyang pinapatawad no'ng nasa New York siya ngunit hindi pala gano'n kadali mag patawad, masakit pala. Gustong-gusto niyang mag patawad ngunit nasasaktan siya. Sabi nga niya ang bawat buhay natin ay may kasalanan tayong nagagawa at ang Diyos ay kaya tayong patawarin tayo pa kayang tao lamang? She found the forgiveness in her hearts. Napatawad niya ang lahat ngunit muli nilang wawasakin ang bagong Katana. Kaya n'ya bang muling mag patawad? kaya niya bang patawarin uli ang mga taong nagkasala sa kaniya ng paulit-ulit
Other
107.5K viewsCompleted
Read
Add to library
La niñera virgen y el viudo que no sabe amar

La niñera virgen y el viudo que no sabe amar

A los 19 años, Isabella no esperaba mucho de la vida. Con los sueños guardados en el bolsillo y una valentía recién descubierta, acepta un trabajo como niñera en una mansión que parece más un castillo sin alma. Su misión: cuidar de Aurora, una niña de cinco años, silenciosa, brillante… y profundamente sola. El padre de la niña, Lorenzo Vellardi, es todo lo que Isabella debería evitar: un magnate multimillonario, viudo, frío como el mármol de la casa en la que vive, e inaccesible como el cielo en los días nublados. Desde el accidente de coche que mató a su esposa, Lorenzo se esconde detrás de contratos, relojes caros y paredes heladas, seguro de que merece pagar, solo, por un error que lo consume. Pero la llegada de Isabella pone su rutina patas arriba. Ella sonríe cuando debería mantener la boca cerrada. Es audaz cuando todos guardan silencio. Ríe a carcajadas, incluso en los días grises. Y lo peor, o lo mejor, es que empieza a hacer sonreír a Aurora otra vez. Y eso, Lorenzo no puede ignorarlo. Entre tardes en el jardín, cenas silenciadas por miradas largas y encuentros inesperados en los pasillos de la casa, la joven niñera empieza a desatar, con dulzura y valentía, cada nudo del hombre que juró no volver a amar. Pero Lorenzo aún conlleva el peso de un pasado que sangra. E Isabella, con un corazón nuevo y lleno de esperanza, puede ser el huracán que él jamás se permitió vivir. Entre promesas no dichas, caricias contenidas y la inocencia de una niña que solo quiere ver feliz a su padre, esta historia habla de dos mundos que se chocan, y de un amor que quizá sea la única salvación. Porque a veces, quien menos esperamos… es quien más poder tiene para curarnos.
Romance
1073.4K viewsCompleted
Read
Add to library
Bonheur, prochaine destination

Bonheur, prochaine destination

Lorsque je suis allée refaire le certificat de liaison conjugale, l'agent du service administratif m'a annoncé : « Votre ancien certificat de liaison est un faux. Nous n'avons aucune trace de votre enregistrement ici. » Je n'en croyais pas mes oreilles et j'ai insisté : « Sébastien et moi sommes pourtant officiellement liés depuis cinq ans… Comment est-ce possible ? Pouvez-vous vérifier à nouveau, s'il vous plaît ? » Cyrille a compulsé une seconde fois nos dossiers et a conclu : « Les documents de l'Alpha Sébastien sont bien là… Mais selon nos archives, son partenaire officiel n'est pas vous. » Ma voix s'est brisée : « Qui, alors ? » « Lorie. » Sa réponse était nette. À ce nom, j'ai serré le dossier de la chaise jusqu'à blêmir, luttant pour ne pas m'effondrer. Avant que Cyrille ne prononce le nom de Lorie, j'espérais encore une erreur. Mais maintenant, tout prenait un sens terriblement cohérent. Lorie… n'était autre que l'amie d'enfance de Sébastien ! À cet instant, tant de choses trouvaient enfin une explication : ces cinq années passées comme son partenaire, sans qu'il ne me marque jamais. Notre cérémonie de liaison, cinq ans plus tôt, n'avait été qu'une mascarade. J'avais tout abandonné pour lui, croyant à un bonheur possible. Mais ces cinq années de « félicité » n'étaient qu'une illusion, soigneusement fabriquée par lui. Puisque rien de tout cela ne m'appartenait vraiment… il était temps de partir...
Short Story · Loup-garou
2.9K viewsCompleted
Read
Add to library
Morí Por Su traición, Volví Por Justicia

Morí Por Su traición, Volví Por Justicia

Durante una delicada operación de trasplante de corazón, mi esposo insistió en que su amiga de la infancia, Sofía Sánchez, una simple estudiante en prácticas, fuera su asistente. Solo porque la reprendí por llevar las uñas artificiales durante la cirugía, salió furiosa del quirófano. Mi esposo, sin importarle el paciente en cirugía, la siguió para consolarla. Le supliqué que volviera para terminar la operación, pero me respondió: —Sofi está triste. ¿Puedes no hacer un escándalo en este momento? La operación puede esperar. ¿Qué importa eso comparado con Sofi? Al final, el paciente fue abandonado en la mesa de operaciones durante cuarenta interminables minutos, muriendo de dolor. Después descubrimos que el paciente era nada menos que el alcalde de nuestra ciudad, un hombre muy respetado. Mi esposo y Sofía decidieron echarme la culpa del accidente médico: —¡Si no hubieras hecho un escándalo en el quirófano y nos hubieras echado, el alcalde no habría muerto desangrado! ¡Todo es culpa tuya! Al final, no pude defenderme. Fui condenada a cadena perpetua sufriendo en prisión hasta morir en prisión. Mientras tanto, mi esposo y su amante caminaron hacia el altar y se casaron. Al abrir los ojos de nuevo, me encontré de regreso en el día de la operación del alcalde en nuestro hospital.
Read
Add to library
MULHER AMADA

MULHER AMADA

Lemadas
A nossa existência e aquilo que nós fizemos, de certa forma, não agradam a todos. O livro MULHER AMADA, trata-se de uma história de amor fictício, inspirado em amigos. O livro retrata o viver de uma relação amorosa feliz, relação sonhada por muitos apaixonados, desde que os personagens se conhecem, até casarem e juntamente viverem felizes.
5.1K viewsCompleted
Read
Add to library
A Loteria do Destino

A Loteria do Destino

Toda véspera de Natal, o herdeiro da família mafiosa Marco, Adrian Marco, deve seguir a tradição da família: sortear um nome para decidir se pode se casar comigo ou não. Porque eu, Irene Cast, não nasci na máfia. A menos que ele tire o papel com o meu nome, ele não pode me tomar como esposa. Por quatro anos, Adrian sorteou quatro vezes. E nenhuma vez saiu o meu nome. Sempre acreditei que ele brigava com a família por minha causa, que estava disposto a arriscar perder o posto de Don só para me escolher. Toda vez que falhava, ele me abraçava com força e sussurrava: – Tudo bem. Sempre tem o ano que vem. E eu o amava tanto que doía. Doía a ponto de eu aceitar esperar, ano após ano. Este ano, eu disse a mim mesma: Se ele ainda não tirar meu nome… vou trocar o resultado em segredo. Cheguei de mansinho à porta do escritório de Adrian e ouvi seu irmão mais novo perguntar: – Don… todo ano você tira o nome da Irene. Por que finge que não saiu? É porque você ainda não conseguiu deixar a Sera ir? E ele apenas respondeu, com a voz fria: – A Sera precisa de mim para algo urgente. Faça como sempre: troque o nome da Irene por um papel em branco. Ele saiu sem olhar para trás. Em vez de trocar, o irmão jogou o papel em branco no lixo, deixou o papel com meu nome sobre a mesa e saiu apressado atrás de Adrian. Entrei no escritório, peguei o papel em branco do lixo e substituí pelo que tinha meu nome. Observei meu próprio nome cair na lixeira. Adrian… eu não quero mais esperar e casar com você. Vou te conceder a sua escolha.
Short Story · Máfia
3.0K viewsCompleted
Read
Add to library
PREV
1
...
3839404142
...
50
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status