Romans & histoires Banat Sa Crush

"Come on... Gusto kong malaman. Sino itong crush mo? Is he someone from your class? That tall, Chinese kid maybe? Ang cute no'n, eh. Or the one who always had a bandana around his head? 'Di ba bad boy 'yon? But girls your age may find someone like him attractive, so I wouldn't be so surprised. So... alin sa kanila?" Umikot paitaas ang mga mata ni Trini. Nilunok muna ang nasa bibig bago sumagot, "None of them, Mom. Kung pwede ngang sa dalawang iyon na lang ako nagka-crush, eh, 'di sana may napala ako."

“Crush is just... For just the teenagers. He’s not a teenager.” “He’s an idiot and childish so he can still crush on you. And stop defending him, love. I’m really jealous.” Minsan talaga, dapat iniunti-unti nalang ni God ang pagbalik ng ala-ala niya at mukhang nababaliw na naman siya.

Tumigil ako sa paglalakad at naghanap na mauupuan. I am graduating high school student from all girls school. Mahilig ako magbasa at sabi nga ng mga kaibigan ko ang libro ang aking boyfriend. Ang normal na babae raw ay may crush na sa edad ko pero pinagkibit-balikat ko lamang iyon. Siguro kasi wala pa akong panahon sa ganoong bagay at saka puro babae ang nakakasama ko kaya hindi ko alam ang salitang crush pagdating sa lalaki.

Bakit parang galit din ito sa kanya? “Ha?!” gulat na bulalas ni Julie. Kaaamin lang kasi ni Rome sa kanya sa labas ng classroom at pagkatapos ng klase nila nang mismong araw din na iyon. "Crush kita," pag-uulit pa ni Rome. "Akala ko ba bakla ka?" "Oo... pero crush kita, e." "Akala ko ba si Prince ang crush mo?" "Oo pero mas crush kita..." mahinhing sagot ni Rome.

Bumalik na sa dati ang tinig at kilos nito. “Ako naman ang mai-issue nito.” Pumalatak siya pero hinayaan na lang niya ito. Ikinuwento niya rito ang lahat ng gusto nitong malaman. “Huwag mong ipagkakalat ang tungkol doon dahil ipapaalam ko sa lahat na crush mo sina—” Tinakpan nito ang bibig aniya gamit ang palad nito. “I’ll zip my mouth,” anito bago tinanggal ang kamay sa bibig niya.

"Aha! Finally, you learn to bake cookies, too. Plus points ka crush mo." "Crush? Wala nga ako noon." Tumawa siya. "Akala ko ba ang class president ng kabilang section ang crush mo?" "Por que binigyan ko lang ng rubber band bracelet ko dahil may picture ng kpop na BTS, crush ko na kaagad. Ang malisyosa mo. Hmp!" Pakiwari niya ay napikon ako kaya umusog siya. Sandali s'ya nag-isip ng mga salitang hindi magpapa-offend sa akin.

Bumuntong hininga na lang ako dahil hindi yata ako mananalo sakanya. Nagsimula na kaming kumain ng tahimik. Hindi ko maiwasang mapatingin sa kagwapuhan niya habang kumakain. Ang gwapo niya talaga, kaya crush na crush ko siya noon eh. Kinagat ko ang kutsara habang nakatingin sakaniya.

Napatawa ako ng kunti ng makita ang reaksiyon ni Chris. "Wow! Kung makaasta kala mo walang crush! Kapag nakita mo nga crush mo kaagad mong kinuha ang maliit mong mirror sa bag mo. Titingin at magpapaganda tsaka magpapacute eh di naman cute. Mas cute pa kalabaw nina Bryan kaysa sa iyo!" nawala ang ngiti ko ng sambitin ni Chris ang name ni Bryan. Natahimik naman sila.

Muntik na akong mapasimangot dahil nakaramdam ako ng selos nung sinabi niyang crush, pero pinigilan ko ang sarili ko at kunwaring ngumiti nalang. "Wow, ang swerte naman po ng crush nyo. Parang napaka-boyfriend material n'yo po kasi," pinilit kong ngumiti para itago ang selos na nararamdaman ko. Kaya napangiti uli siya. "Tsk, marunong ka na mambola ha?" pagdududa niya habang naghihiwa ng sibuyas. "Opo, parang kahit sinong babae eh gugustuhin kayong maging boyfriend po," sabi ko.

Hindi ko siya nasagot ng deretso. "Oh let me change the question. May crush ka ba sa kanya?" Saka ko dahan dahang inangat ang ulo ko at tinignan siya sa mukha niya. Hindi ko kasi kayang tignan siya deretso sa mga mata niya. "Crush is paghanga diba?" Tumango naman siya. "Uhmm..Oo..Parang ganun pa nga. Pero ang weird lang kasi dahil isang beses ko palang siya nakita non pero iba na agad iyong naramdaman ko sa kanya.."