Hugot Para Kay Crush Tagalog Novels & Stories

ZACH Sa wakas ay nalaman ko na nga ang nais kong malaman mula kay Cassy. Sinagot na niya ang katanungan kong 'yon sa kanya kung crush niya ako. Inamin ko rin sa kanya na crush ko nga siya. Masayang-masaya ako matapos kong marinig 'yon sa kanya. Hindi ko nga siya tinigilan hanggang sa mapaamin ko siya ng totoo. Inamin niya sa akin ang totoo na crush nga niya ako. Hindi nga lang niya ako crush kundi mahal na niya ako. Parehas pala kaming dalawa ng nararamdaman para sa isa't isa. Matapos nga niyang sabihin 'yon sa akin ay sinabi ko na mahal ko rin siya.

Tanong nito Sakin. Umiling Naman ako dahil Hindi na ako interesado sakaniya nalaman ko Kasi na bading siya at kahit ipipilit ko ay di parin ako magugustuhan nun. “ Sayang ano, beki siya” wika naman niya habang nakasimangot. “Hayaan mo na, crush ko lang Naman yun” wika ko Naman at kinuha Ang cellphone ko. “Teh, Hindi kana Bata para sa crush crush Jusko. Gusto ko na nga magka love life ka habang Wala pang nangyayaring kaguluhan. What if mag pogi hunting tayo Mamaya sa mall?”

"Huminto ka? Kinilig?" "Sorry, pero hindi ako marunong kiligin." INirapan ko siya at nagpatuloy sa paglalakad. "Ano bang sasabihin mo? Gusto ko nang umuwi!" "Gusto ba talaga?" Sinamaan ko siya ng tingin. "Sino muna crush mo?" "Ikaw-- wala nga!" Hinampas ko siya sa inis ko. His lips twisted sexily with a ghost of a smile. I immediately looked away. "Crush din kita."

"Talaga lang huh?" “Ayaw mong maniwala, mahal? Try natin sabihin mo sa Papa Greg. Pero sa kasal na gusto ni Tito, kung papayag ka lang. Pabor 'yun sa akin ang gusto ni tito Greg,” saad pa nito kaya naging seryoso ako. “Hey, seneryoso mo naman. Sabi ko naman sa ‘yo mag-aantay ako. Kung noon nga na kayo pa ng ex mo. Nagtiyaga ako. Ngayon pa kaya na ako na ang crush mo,” saad nito. Napangiti ako dahil nagbibiro na naman sa akin. Crush talaga ano ‘yun bata lang kami?

posted 13 min ago, 35 😮, 28 😡, 26 😂, 12 ❤, 20 comments Kaagad kong c-in-lick 'yong comment section at doon ko nabasa ang masasakit na salitang nagpasikip sa'king d****b. "ay bading pala siya? sayang naman." "hala for real? crush ko pa naman 'to dati pa! Uwaaaa!" "shet, kaya pala iba makatingin to sakin kapag nakakasabay ko sa cr." "amoy na amoy naman, sis." "paminta ang pota!" "Yuck! Kafederasyon pala si crush!" "wampiti lang oh."

Tanong ko "Prof na crush mo dati girl! Yung hot na prof na kahit ikaw na mataas ang standards sa lalake nagka crush dun. Napaka yummy naman kasi, matalino at gwapo na mayaman pa." Crush ko? So hindi naman pala sobrang boring ang buhay ko dahil nagkaka crush naman pala ko. Ngayon kasi feeling ko hindi ako magkakagusto sa kahit sino. Parang wala akong maramdamang emosyon kapag may mga lalakeng nagpapalipad-hangin. Parang may hinahanap ako na wala sa kanila pero di ko alam kung ano yun. Kagaya na lang ngayon, may mga lalake sa di kalayuan na nakatingin sa amin. Palaging ganito, kung hindi tingin ng tingin ay may mga naglalakas talaga ng loob na lumapit sa amin at tanungin ako kung pwede ba akon

"Hindi naman po totoong crush niyo si Lance, 'di ba? Uhm. Hindi po ako naniniwala!" "Eh paano naman, kung talagang crush ko nga siya?" "Ma'am, paano na po si Chris?", tanong nito na may kasama pang crying emojis sa dulo ng message. "Hay, ewan ko sa 'yo anak. Hindi ko alam kung maiiinis ako o matutuwa sa iyo. Kasi ilang beses ko ng sinabi di ba, imposible 'yan! Kaya please stop it, at baka mag-ooverthink na naman ako."

Napairap ako "Crush lang naman. Crush na hindi pagkakagusto. Hinahangaan ko yung kuya nyu noon kasi naging professor sya sa murang edad. You know gustong gusto ko na kasi noon na magkaroon ng profession. Kating kati na akong grumaduate at magkaroon ng trabaho. Your brother is really smart, akalain nyu yun kakagraduate nya lang nakuha agad sya na professor sa university natin sa sobrang talino nya. Isa sa mga kilala ang school natin noon kaya nakakahanga talaga para sa mga kakagraduate pa lang ang matanggap sa school natin." Mahabang paliwanag ko.

Crush lang yata niya ako. Natutop ko pa ang bibig ko habang ang laki laki ng ngiti ko dahil sa kilig. Crush ako ni sungit! Ulit pa ng utak ko. "Stop acting crazy." kaagad na saway niya sa akin kaya napapormal ako. Ngumingiti lang, crazy agad di ba pwedeng nalipasan lang gutom? Tumikhim din ako. Ayaw niya palang pahahawakan ako, hahawakan ko tuloy ang kaibigan niya mamaya.

Grabe 'note the sarcasm please' "Eh asan na siya?" Wala sa sarili kong tanong kahit na nasasaktan na ako. Bakit ba ako nasasaktan eh crush ko lang naman. Oo nga crush pero masakit pa rin. "Hindi na niya na ako maalala at ang mas masakit pa kaibigan lang ang turing niya." Malungkot niyang sabi. "Hindi nyo po ba siya ipinaglaban or gumawa ng paraan para maalala niya kayo?" Interesado kong sabi.