Hugot Para Kay Crush Tagalog Novels & Stories

"Hindi naman po totoong crush niyo si Lance, 'di ba? Uhm. Hindi po ako naniniwala!" "Eh paano naman, kung talagang crush ko nga siya?" "Ma'am, paano na po si Chris?", tanong nito na may kasama pang crying emojis sa dulo ng message. "Hay, ewan ko sa 'yo anak. Hindi ko alam kung maiiinis ako o matutuwa sa iyo. Kasi ilang beses ko ng sinabi di ba, imposible 'yan! Kaya please stop it, at baka mag-ooverthink na naman ako."

Napairap ako "Crush lang naman. Crush na hindi pagkakagusto. Hinahangaan ko yung kuya nyu noon kasi naging professor sya sa murang edad. You know gustong gusto ko na kasi noon na magkaroon ng profession. Kating kati na akong grumaduate at magkaroon ng trabaho. Your brother is really smart, akalain nyu yun kakagraduate nya lang nakuha agad sya na professor sa university natin sa sobrang talino nya. Isa sa mga kilala ang school natin noon kaya nakakahanga talaga para sa mga kakagraduate pa lang ang matanggap sa school natin." Mahabang paliwanag ko.

Crush lang yata niya ako. Natutop ko pa ang bibig ko habang ang laki laki ng ngiti ko dahil sa kilig. Crush ako ni sungit! Ulit pa ng utak ko. "Stop acting crazy." kaagad na saway niya sa akin kaya napapormal ako. Ngumingiti lang, crazy agad di ba pwedeng nalipasan lang gutom? Tumikhim din ako. Ayaw niya palang pahahawakan ako, hahawakan ko tuloy ang kaibigan niya mamaya.

“Marami ngang may crush sa akin, wala namang crush iyong crush ko sa akin.” Nanlaki ang mga mata ni Hanni sa narinig. May crush si Yves? Sino iyon? Lagi niyang kasama si Yves kaya paano nangyaring may crush ito? May nakalusot ba sa radar niya? The heck?! “Who's your crush?” pinananatili ni Hanni ang kalma sa boses pero sa loob-loob, napipika siya dahil may gustong iba si Yves. Hindi pwede iyon!

biglang bawi ko, pero mukhang hindi na iyon bumenta sa kanila. Mas lalo silang lumapit sa akin. Nakagat ko ang aking ibabang labi. "O siya ganito kasi iyon," saad ko para matapos na nga sila sa pag gigisa sa akin. Umayos sila sa pagkakatayo ngunit pareho naman silang nakapamewang na nakatingin sa akin. Huminga ulit ako ng malalim. "Ganito kasi 'yun, meron itong si guy na... o sige sabihin na lang nating crush ko, pero hindi ko sure kung crush niya rin ako..."

“How about your friends? O baka naman... busy ka sa pakikipag-usap sa mga crush mo kaya hindi mo na napapansin ang paligid?” Mabilis akong umiling. “Wala po akong crush! At lalong wala pong lumalapit sa akin para maging crush nila. Tulad po ng naririnig mo, tingin nila sa akin ay… manananggal at anak ng aswang.”

Grabe 'note the sarcasm please' "Eh asan na siya?" Wala sa sarili kong tanong kahit na nasasaktan na ako. Bakit ba ako nasasaktan eh crush ko lang naman. Oo nga crush pero masakit pa rin. "Hindi na niya na ako maalala at ang mas masakit pa kaibigan lang ang turing niya." Malungkot niyang sabi. "Hindi nyo po ba siya ipinaglaban or gumawa ng paraan para maalala niya kayo?" Interesado kong sabi.

"Huminto ka? Kinilig?" "Sorry, pero hindi ako marunong kiligin." INirapan ko siya at nagpatuloy sa paglalakad. "Ano bang sasabihin mo? Gusto ko nang umuwi!" "Gusto ba talaga?" Sinamaan ko siya ng tingin. "Sino muna crush mo?" "Ikaw-- wala nga!" Hinampas ko siya sa inis ko. His lips twisted sexily with a ghost of a smile. I immediately looked away. "Crush din kita."

Tumayo na kami at naglibot pa ulit. “Grabe, hindi mo man lang ba ako ika-crush back?” Napatawa siya sa sinabi ko. “Tignan mo panay tawa ka sa akin ngayong araw. Ibig sabihin ba niyan happiness mo na ako.” Lalo siyang natawa sa sinabi ko, sobrang sarap sa feeling na kahit papaano napapagaan ko ang loob niya. “Pagi-isipan ko kung crush naba kita.” Grabe ka talaga Kael, pagi-isipan pa talaga.

Napahagikgik na lamang siya at tila may naalalang nagpapakilig sa kaniya. "O, mukhang masaya ka ngayon, a?! Dulot ba iyan ng kilig? About kay Crush? Share naman d’yan," pambubuska ni Jubelle na halatang excited ng malaman ang ikukwento ng kaibigan.. "Oo, bes! Si crush nga! Ganito kasi iyon…" aniya sabay lahad sa pangyayari. ---