Dear Crush Letters Novels & Stories

Nangingiti siya habang napapa-iling. "Happy crush lang po 'yon, Sir," depensa ko habang nakatakip pa rin ang mga palad sa mga pisngi ko. "What in the world is a happy crush?" Kumunot ang noo niya. "Ahmm...happy crush. Ano po..." Napa-iwas ako ng tingin kasi parang inaarok niya kung totoo ba ang sinasabi ko o hindi. "Ibig sabihin po, parang.. 'di niyo naman po inaasam na magkatuluyan kayo ng tao na 'yon. Kumbaga, crush niyo lang po siya talaga. Nakaka-inspire siya makita, hinahangaan niyo po kasi guwapo siya, or mabait, or may iba pa siyang qualities na gusto niyo. Gano'n po."

May usapan kami. Saglit palang akong nahiwalay sa kaniya pero parang na-miss ko siya. Parang ang weird sa pakiramdam na gusto ko na siyang makita agad. Hindi ko maintindihan kung bakit tila nadismaya ako nang hindi ko siya nadatnan na naghihintay sa akin. Para akong teenager na first time makaka-date ang crush niya kaso hindi siya sinipot kahit may usapan pa sila. Saglit akong nag-compose ng greetings para kay mommy, daddy, at Benny. Nang ma-click ko na ang send button ay napabuntong-hininga nalang ako. "Merry Christmas, guys. I miss you," bulong ko.

“Paano ka nyan makakaboyfriend eh sa paraan ng paglamon mo nakakaturn-off na. Eww.” Nilagok ko ang natirang coke ko bago ako nagsalita. “Heh!Kinausap kaya ako ni Crush kanina." Pagmayabang ko. Totoo naman. Nabasa niyo naman na binigyan ako ng bottle of watah. British accent yan. “Sino ba dun?Ang dami mo kayang crush pati lower grades meron ka. Grabe!” Umirap ako. Paki ba nila huh! Kesa naman magfocus sa taong mahal mo pero walang pakialam sayo. Mas mabuti pang damihan ang crush sasaya buhay mo. Daming inspiration.

"Dear Diary," Tama ba ang ginagawa ko? Umiwas ako buong maghapon para hindi makita ang taong iyon, dahil sa sakit na naramdaman ko kagabi ay natakot akong muling maramdaman iyon. Biniro ako ng crush ko kanina pero hindi ako kinilig, hindi ako napangiti. Bakit ganon hindi katulad dati na isang tingin palang para na akong mahihimatay. Sabi ng kaibigan ko kanina siguro daw iba na ang crush ko kaya ganon. Ibig bang sabihin may crush na ako kay Enemy? Kaya ba ako naiinis dun sa babae kahapon at kaya ba ako nasaktan at umiyak kagabi? Ano ba itong nararamdaman ko, bata pa ako para sa mga ganitong bagay kaya siguro mas mabuting umiwas nalamang ako sa katangah*n kong ito."

Napahagikgik na lamang siya at tila may naalalang nagpapakilig sa kaniya. "O, mukhang masaya ka ngayon, a?! Dulot ba iyan ng kilig? About kay Crush? Share naman d’yan," pambubuska ni Jubelle na halatang excited ng malaman ang ikukwento ng kaibigan.. "Oo, bes! Si crush nga! Ganito kasi iyon…" aniya sabay lahad sa pangyayari. ---

“Siguro okay na muna na crush ko lang siya.” Ngumiti siya. “Temporary crush?” “Anong temporary crush?” “Yung pwede pang i-upgrade.” Napatawa na naman ako. “Hindi. Crush lang.” “Sige po.” “Talaga.” “Sige po.” “Mayee.” “Opo?” “Bakit parang hindi ka naniniwala?” “Dahil Ate, sa tuwing sinasabi mong crush lang, mas lalo kang kinikilig.”

Napairap ako sa hangin. "Alam mo namang masama sa katawan, tapos ginagawa mo pa. Tss, bobong kuya." Inilingan nalang ako nito pero bakas ang pang-aasar sa labi nito. "'Wag mo nalang pakialaman, ikaw ba pinakialaman ko ang pangs-stalk mo sa crush mo? 'Yung pag-akyat mo sa bakod ng mansion nila kahit may gate naman, 'yung pagpapadala mo ng mga sulat sa crush mo, 'yung pagsunod sunod mo sa mga gala niya, 'yung ginawa mo noong birth---"

Binuklat ko pa ang ibang mga pamaypa at naglaglagan ang mga nakatuping papel. “Sana’y makatulog ka ng mahimbing, binibini. Napakasaya ng araw na ito dahil nasilayan kong muli ang kislap sa iyong mga ngiti. Huwag na ka muling tatangis dahil hindi kaya ng puso kong pagmasdan ang iyong mukha sa ganoong estado. Nadudurog ako. Sana ay napasaya kita.” -Crisanto.

Anito pa sa tono na kunwariang bakla sabay himas sa braso ko kaya humagalpak ng tawa si Jerry at naiiling nalang din akong napangisi. 'Crush ng campus' Iyon nga ang bansag ng lahat sa akin ngunit hindi ko naman binigyan ng kakaibang kahulugan dahil nasa pag aaral ang pokus ko. Katunayan, maraming mga estudyante ang nagpapadala ng love letter sa akin na ang dalawang ito lang naman ang tumatanggap at kilig na kilig na binabasa ang mga mensahe.

Inayos ko ang damit na iyon at agad na nakita ang maliit na sulat sa kanang gilid ng damit. Troy I was shocked, agad agad ko iyong tinago namumula na rin ang pisngi ko, grr, patay ka sakin bukas ng umaga Misha! Mas lalo pa nga lang namula noong magtinginan sakin ang ibang estudyante. “Ate, kay kuya Troy po ba 'yang t-shirt?” mahinang bulong sa akin ng isang estudyante, mukhang 1st year palang' to ah.