Batang Pulubi Novels & Stories

“Binubungkal niya ang lupa para mabilis makapagtanim ang mga magsasaka. Pero pinataas nila at pinahabaan ang mga talim para umabot ito sa tao.” May lima pa kaming nilapitan. Ang dalawang ‘Halukay’ na kayang magbutas ng bundok na yari sa bato. Ang huli naman ay ang tatlong ‘Lipad-Ulap’ na gumagamit ng mainit na hangin para lumipad sa himpapawid kung saan pwedeng maghulog ng tubig ang sasakyan na may tangke na nakakabit sa ilalim.

Tinanong ni Esteban ang maliit na pulubi. "Ako ......" Ang mga mata ng maliit na pulubi ay parang lila at itim na ubas, tumutulo at gumugulong, at pagkatapos ay sinabi: "Ang pangalan ko ay Harieth, matatawag mo akong Hariya, salamat sa pagkuha sa akin."

Ramdam din niya ang init na siyang nagpapaliyab sa buong katawan, maging ang patuloy na pagtulo ng pawis habang dala sa isipan ang panaginip na nagpapagulo ng kamalayan. “Sino naman kaya ang dalawang batang ’yon?” Ginalaw-galaw pa niya ang kulay simbolika na lubid sa dalawang kamay at paa. Base na rin sa pagkakaalam niya, Rope of Bluestone ang tawag sa uri ng batong-lubid; kung saan katumbas ay pagkakatulog at pagkakakulong.

Khaliyah POV Hindi talaga boring ang bahay kapag kasama ko si Beranichi. Habang si Tito Larkin naman ay nakatambay sa labas, kami naman ni Beranichi ay abala sa paggawa ng strawberry jam. Inalok niya kasi ako na bumili ng strawberries mula sa Baguio. May lupa raw sila roon at marami silang tanim na strawberries, kaya naman nag-alok siya sa mga kapitbahay namin dito. Siyempre, ako ang pinakamadaming binili dahil sobrang hilig ko talaga sa strawberry jam.

I can't take this anymore. Bigla nitong ibinaba ang kubyertos na hawak at nagpakawala ng malalim na buntong-hininga. Agad rin nitong inabot ang baso ng tubig at ininom iyon nang deretsahan na animo'y uhaw na uhaw sa tubig. Saka may karahasan na ibinaba ang baso. "Hindi mo ba talaga ako kakausapin?!" anito. Mababakas sa mukha nito ang galit ngunit tila may pagtitimpi pa rin sa sarili.

May isang babae na gumabay sa kanila patungo sa isang lamesa. "Dito ang puwesto ng mga kasambahay at mga trabahador ni Mr. Montenegro." Hinawakan siya ni Maribel at saka naupo sa upuan. Tahimik niyang pinalibot ang kaniyang paningin sa paligid. May isang lamesa na napakaraming pagkain. May limang letchong baboy ang naroroon. Iba't-ibang putahe ang nakahain sa lamesa. Maraming prutas din ang nakahanda. Ang mga bisita ay may kaniya-kaniyang hawak na goblet kung saan may laman itong wine.

Nakangiti siyang tinignan ng lalaki. "Sa tingin mo ba talaga may magagawa ang pagpulot mo ng dalawang maliliit na bato?" Malamig na ngumiti si Ruben. "Ito ang unang beses na nakakita ako ng ganito. Nakatutok na ang baril ko sa'yo, tapos pumulot ka ng dalawang bato. Para saan yan?" "Syempre magagamit ko to!"