Batang Pulubi Novels & Stories

aniya ko naman sa kanya. "Ang tanging alam ko lang sa batong ito ay kulay asul ito na may lumalagablab na parang apoy sa loob, kaya tinawag rin itong batong Fuego, batong apoy" "Ano naman ang kilalaman ng isang bato sa punong bampira?" tanung ni Agapito sa akin. "Dahil sa batong Fuego nakasalalay ang lahat, Agapito, nakasalalay sa isang bato ang tadhana ng buong Santa Barbara,"

Habang nag-lalakad ako papuntang burol biglang may dumamba sakin tsk, sino? Ang pinaka annoying kong kababata na si Missy. Kainis nakalimutan ko, patay na patay sakin to kaya twing umuuwi ako dito sa probinsya pinagtataguan ko, kaya nga lagi akong nasa burol... 'Cause Missy hate putek so much.' Maarte nya laging sinasabi yon.

Bulong niya. Hapon na ng makarating sila sa Isla. Isa itong private island. Para lang itong lugar na nasa gitna ng dagat dahil napapalibutan ito ng tubig tinatawag nila ito floating Island. May iilang kubo dito at may bangka may ilang tindahan din at dalawang Bata, ito siguro ang nag babantay sa Isla?

"Don't say something funny remarks on me, Brandon. Bakit ko naman kinakailangang bumili ng lupa? Kung lupa lang naman ang pinag-uusapan ay m-" "Marami ka non," putol niya sa mga sinasabi ko. I just look at him. Mukhang pati si Zackeriel ay naging interesado na sa usapan. "May malaking lupang ibinebenta sa Batangas. The area is greet! May mga tanim ng mga niyog at mangga. All you have to do is to purchase it and hire some men to harvest the crafts. Maalam ka naman sa pamamahala ng mga lupa diba. And-"

ALIYAH'S POV Banayad na hampas ng mga alon sa naglalakihang mga bato, sariwa't malamig na ihip ng hanging dala ang amoy tubig alat na halimuyak na halos yumayakap sa buo kong katawan, ang mga naglalakihang kulay berdeng burol at mga bahay na gawa sa purong mga brickstone. Mga naunang halimbawa na nagpamangha sa akin nang makarating ako rito sa Batanes.

Sa isip-isip niya, basta mapahiya ang lalakeng ito ngayon at maging maganda ang kalalabasan ng batong binili niya sa halagang 500,000 pesos, tiyak na mas aangat pa ang karera at negosyo niya sa tulong ng pamilya ni Sayuri. Sa mga sandaling iyon, tinitingnan lang ni Basilio si Pierre bilang isang tuntungan para magpasikat. Habang ang lahat ay nag-aabang sa magiging eksena at abala naman si Sayuri sa patuloy na pag-alipusta kay Pierre, biglang may sumulpot na kakaibang kulay sa ibabaw ng batong kinukuskos ng matanda. Isang malinaw at translucent na kulay dilaw—kasing-ganda at kasing-tingkad ng isang lemon!

Tahimik nang muli ang buong lalawigan nang Cavite tila nawala ang ingay ng mga naghihimagsik na mga rebelde. Nalalapit na rin ang araw na pag-iisang d****b nina heneral Edilberto at Polina. Marami na rin ang nagpaabot ng pagbati nang malaman nila ang balita. Tulala si Polonya habang pinagmamasdan ang traje de boda(damit pangkasal) na kaniyang isusuot sa araw ng kanila ng kasal. Isa itong masamang bangungot para sa kaniya na tila hinding hindi na niya matatakasan pa. Napalingon siya sa pinto ng kaniyang silid nang bumukas iyon.

Yung tipong slow-motion na para bang silang dalawa lang ang nasa kasalukuyang sitwasyon. Maya-maya pa, Miko intentionally shuts Veron's open mouth na halatang naglalaway sa bagong boylet. Dahil duo'y, tiningnan nya ito ng napakasama habang nag-iisip ng mga paraan kung pano ito etotorture ng matindi. "Class, Lance Rivera is from Cebu and I hope," tinapik ng guro ang kanyang balikat sabay sabing, "You will adjust instantly. Well, lahat naman ng classmates mo eh, friendly, hehehe..."

Magkalapit na magkalapit ang mga ito at maya-maya kung maghalikan. "Sugurin at bugbugin na lang natin ano?" Nang mailapag ko ang baso, kalmado kong dinukot ang panyo sa bulsa. "Yes, let's do that," ani ni George na seryosong nakatitig kay Luis. Si Luis Castillo ang boss- no, ang dati kong boss. He possess both Filipino and Indian blood, who owns a clothing business. Si George naman ay kaibigan ni Luis na sumama sa amin pauwing Pilipinas.

Palagay ko’y matagal ng magkasama ang dalawang kabayong ito. Malayo-layo na ang aming nalakbay puro puno at matataas na damo lang ang aking natatanaw. Hanggang sa nakita ko ang pulang bakuran napakalawak ng sakop nito. “Naririto na tayo, iwan mo na ang kabayo sila na ang bahala d’yan.” imik ni Pablo. Tumuloy na siya sumunod na lamang ako. Namamangha ako sa aking nakikita ang kuwadra ang malawak na lupaing tabas ang damo. Hindi ko mapigilang ngumiti ng matagpuan ng aking mga mata ang taniman ng mga bulaklak.