Batang Ama 소설 & 이야기

"Nand'yan ba siya?" Umiling si Sab, "Pipi ka ba?" kunot-noong tanong nito. Kinikilatis ang kabuuan ng dalaga. "Magandang bata ka pa naman, sayang hindi ka nakakapagsalita." opinyon nito. Kiming ngumiti si Sab, "H-hindi ho ako pipi," Nagulat man ay ngumiti ito. "Ako si Amanda, pinsan ni Marsha."

Ang Mount Samat. Kilala ang lugar na ito bilang Dambana ng Kagitingan para sa ating mga namayapang bayani ng ikalawang digmaang pandaigdig. Ito ay sinasabing isang tulog na bulkan at may kataasan na 545 metro. Masasabing lubos na naalagaan ang pook na ito dahil lamang ang luntiang kulay ng kapaligiran at preskong hangin. Sa pakiwari ko, ito ang unang beses na masasabi kong napakaganda ng Pilipinas at napakamabiyaya ng Maykapal sa ating lahat.

Chapter 110 Amara POV Bata pa lang ako, alam ko na espesyal si Mom. Hindi lang dahil sa palaging mainit ang mga yakap niya o masarap siyang magluto—iba siya. Palagi niyang pinaparamdam sa amin na mahalaga kami, na kahit anong mangyari, andiyan siya para sa amin. Pero habang lumalaki ako, napansin kong unti-unti siyang nagbabago—ang mga ngiti niya, kahit totoo, ay may halong lungkot. Ngayon, alam ko na ang dahilan.

May isang taohan na nagbabantay sa labas ng pinto ng pumasok sila. "Ate Inday," umiiyak na tawag ni Amelia kay JM ng makita ito ng bata. Agad namang lumapit si JM sa nakakaawang bata at niyakap ito ng mahigpit. Ganon din si Amelia na napahikbi pa habang mahigpit na nakayakap sa tiyahin nito. Hanggang ngayon ay hindi pa rin s'ya makapaniwala na magkadugo ang mga ito. At wala ding malinaw na detalye tungkol sa kapatid ni JM na ama ng dalawang bata kung paano na ito ang ama ng mga anak ni Amera.

malumanay at may pag-aalalang sambit niya, ramdam ang pagkabahala sa bawat titik. “Tumigil ka, Beth!” utos ni Master Ama, ang boses ay matibay at walang puwang para sa argumento. “Umalis ka na, at kunin ang apo ko nang hindi nalalaman ng mga Villamonte!” utos ni Ama .

banggit niya sa apilido ng dating Alpha. “Siya na nga, siya ang Ama ni Amara. Siguro alam mo na ring tatlong dugo ang dumadaloy sa kaniyang katawan.” Wika ng matanda saka tumalikod sa binata at nagtimpla ng kape. “Isa lang ang pakiusap ni Amara sayo iho, gusto niya munang maghanap ng mga kasagutan sa mga katanungan niya, gusto niyang makilala ang mga magulang niya at gusto niyang maghanap ng makakatulong sa kaniya para maalis ang kung ano man ang magiging dahilan para siya ang makasira sa maraming kaharian at kung sakali mang hindi siya naging matagumpay, gusto niyang ikaw ang papatay sa kaniya.” hindi naman nakapagsalita ang binata, ang hilingin ng mahal niyang siya ang papatay sa kaniya ay

Tila ba may pumunit sa kanyang puso, na nag-iwan ng isang nag-aapoy na kawalan. Ang maliit na bata naman ay tila walang kamuwang-muwang. Dahil nakabalot sa isang makapal na jacket, mukha siyang isang maliit na siopao. Napaka-cute niya. Iniisip na aksidente lamang ang lahat, tumalikod si Amara upang magpatuloy sa paglalakad patungo sa mansyon. Biglang—isang agos na naman ng napakalamig na tubig ang tumama sa kanya.

“Pasensya. Hindi ko sinasadyang magsinungaling sayo, ngunit kumukuha ka lamang ng mga bulag na masahista dito. Wala akong magawa kundi ang…” Magpapaliwanag na sana ako nang sinenyasan niya akong huminto. Tumingin siya sa akin at makahulugang sinabi, "Alam mo ba kung bakit bulag na masahista lang ang kinukuha ko?" Natigilan ako. Tinanong ko, "Hindi ba ito isang blind massage center?" Tumawa siya. “Market strategy lang yan. Ang dahilan kung bakit bulag na masahista lang ang gusto ko ay ang mga VIP na bumibisita sa itaas na palapag ay napakayaman.”

May mga batuk rin si Ama sa kanyang katawan na siyang sumisimbulo sa kanyang kagitingan at katapangan. Ang batuk ay nilalagay sa mga kalalakihang nagpakita ng tapang sa laban at ito rin ay bilang inisasyon sa pagkalalaki. Maraming batuk si Ama sa kanyang katawan at doon pa lang ay alam ko ng marami na siyang napanalong laban. Pero mas kapansin-pansin ang kanyang sugat na natama noong nakaraang taon nang makipaglaban sila sa mga Kastila. Nag-iwan na ito ng peklat sa kanyang balat. Isang sugat na pighati rin ang dulot sa amin.

PAGKAMANGHA ang mababakas sa mukha ni Agata habang pinagmamasdan ang malawak at malinis na batong daan. May iilang bahay na rin na gawa sa bato ang abot-tanaw niya. Malakas na hiyawan ng mga paslit at maingay na busina ng sasakyan.