Beasts Of No Nation 소설 & 이야기

Magiging tipsy lang siya pero hinidi tuluyang hindi malalasing. Nakalatag na ang mga gamit nang makarating sila. Ayos na ayos na, talagang sila pala talaga ang huli. Agad silang binati ng mga kasama, siguro ay aabot sa bente ang grupo. May mga ibang taga ibang school rin, may mga iba rin na kanilang ka klase. Katamtaman lamang ang ihip ng hangin, pero hindi maipagkakailang malakas ang alon ng karagatan. Napatingin si Red sa lalaking pamilyar sa kanya. Hindi niya alam kung saan niya ito nakita, pero pamilyar ang mukha nito. Umiwas na rin ng tingin si Red, baka pag nahuling nakatingin siya e’ pagkamalan pa siyang bakla. Si Theo ay busy na sa pakikipagtawanan, as usual may mga iba rin mostly ba

Agad ko namang kinuha iyon at napatigil sa nakitang mensahe. From Beast: Welcome home mon lapin. I stared at it for a moment then his cold gaze suddenly flashback at me. I just turned off my phone before throwing it on my bed. Napatayo naman ako at naglakad papunta sa banyo. I striped all of my clothes as I went to shower. Wala akong pake kung nanonood siya. I just want to relax. Tutal nang malapit na ako mamatay wala rin naman siyang pake---

Millow's POV Nanlalaki ang mata ko nang sundan ko si Lake Monteverde, ang lalaking magiging dahilan ng pagiging homeless namin. Panay ang tago ko sa katawan ng niyog o kahit anong malagong halaman para hindi ako mahuli sa pagsunod ko sa kanila. Nasa loob na ng isang kubo ang lalake kasama ang isang babae na kasama rin nitong bumaba ng isang malaking bangka kanina. Dinaig ko pa ang bihasang stalker nang mapag-alaman kong pinapaalis na kami ng lalaking ito sa isla kung saan ako ipinanganak. Ang lupang akala ko'y amin pero pag-aari pala ito ng isang Monteverde. Simula noon, nang ituro ito ng kakilala ko na ito ang may-ari ng lupang kinatitirikan ng bahay namin, hindi ko na ito tinigilan ng kaka