Novel & Cerita Beautiful Inside Out Quote

Sasagot naba ako ng oo? “You’re so beautiful, I am lucky because I have to most gorgeous, beautiful and sexy girl in the universe.” Nais kong matawa. Alam kong hindi iyon totoo, dahil marami akong hindi gusto sa katawan ko. I’m slim and also have small boobs and not so beautiful skin. But with Rexon every inch of my imperfections turns into a master piece when it comes to him.

Tiningnan din niya ang mga sugat at pasa sa kaniyang katawan. "Hindi ako m-maganda. Mataba ako. Samantalang ikaw... Guwapo ka at maganda pa ang pangangatawan mo." That made Ziyad flattered. Napangiti siya. Ang babae lang ang may kakayahan na pangitiin siya ng effortless. "Maganda ka din naman, Precious. You're beautiful inside and out."

“Saan mo naman nakuha iyan?” I shrugged. “Hula ko lang kasi hindi ba sa mga palabas sa TV, tinatawag nilang maganda iyong mga babae like you are so beautiful in my eyes. Kung gano'n anong ibig sabihin kapag sinasabi niyo na cute iyong isang babae?” “We find them adorable.” “But not beautiful enough?” I asked.

Ang boses niya kanina. PAKSHET KUNG DI LANG KASI ITO BAKLA, BAKA AKO PA ANG NANG AKIT SA KANIYA EH! Pero ang sakit ng ulo ko kaya saka ko na lang iyon iisipin. Nanatili kaming nagkatitigan. Walang emosyon kung titignan ang buong mukha ni Madam Zakira pero kung kikilatising mabuti ang kaniyang mga mata ay tila ba may kung anong bagay dito na hindi ko mawari pero pakiramdam ko ay malaking parte ito ng aking pagkatao.

Sometimes maybe yes, kapag needed or may occasion lang talaga, but most of the time I usually don’t wear makeup. Tumayo ako sa harapan ng malaking salamin sa kwarto ko, at manghang tinitigan ang sarili ko. Maarteng napahawak ako sa bibig at muling tinitigan ang kabuoan ko. I’m still surprised that I’m inborn gorgeous and beautiful like my lola. Humagikhik ako. “Wow so gorgeous talaga.” I smiled cutely.

Paramg may mga paru-parong naglalampungan sa loob ng tiyan ko. "You're so beautiful!" Mariin ko pang ipinikit ang pagkakasara ng mga mata ko. Nananaginip yata ako at kung ano-ano na ang naririnig ko. "Beautiful inside and out..." napamulagat ako. Sa aking pagmulat, nakasalubong ng mga mata ko ang itim na mga mata Ali. Nakatitig.

Tuliro kong paki-usap. Malamlam ang mga mata niyang umiling sa akin. Anak ni Beauty Queen! Paano ako makakawala nito? "Ano ba ang dapat kong gawin para pakawalan mo ako. This is kidnapping!" Nagpupuyos kong saad. Hindi ka nakuha sa pakiusap. Makikita mo ang bagsik ng diyosang kaharap mo. Imbes na patulan ako ay napangisi siya.

I can say that I'm gifted, basta hitsura ang labanan. My eyes, a deep shade of brown, which I inherited from my mother, are my most striking feature. They light up under the sun, radiating warmth and kindness. My lips, a gift from my father, are naturally rosy. Some say they're my most captivating feature, but to me, they're a reminder of my roots. My hair, a cascade of dark curls, falls down to my shoulders. It's soft and shiny, and when I tie it up in a ponytail, it gives me a polished look. My skin is a lovely shade of olive, smooth, and flawless. It's a testament to my meticulous skincare routine and my healthy lifestyle. Overall, I can confidently say that I'm beautiful. But my beauty i

Hindi ko tuloy maiwasang mag-isip din ng gano’n at madala sa mga sinasabi nila. “She’s naturally beautiful, ma’. Sa labas at loob, maganda si Zia. Ikaw lang naman ang hindi nakakakita noon,” wala sa sarili kong sabi na parehong nakapagpatigil sa amin. Matalim niya akong tiningnan at umismid.

I said huskily and I can see na mas lalo itong nailang sa sinabi ko lalo na't agad itong umiwas nang tingin. "Dahil lang sa make up yan saka sa biniling damit ni Tricia sa akin." patuloy pa din ito sa pag-iwas nang tingin sa akin kaya naman awtomatikong umangat ang kanang kamay ko at maingat na tinaas ang mukha nito para magtapas ang aming mga mukha. "With or without makeup you're the most beautiful woman that I have ever met," I said and when she smiled I felt the whole room brighten with that simple smile.