Novel & Cerita Bedroom Voice

Ano ba 'tong tatlong 'to? Sa guestroom na nga lang ako. Bumangon ako. "I'll sleep in the guestroom." "What? Don't leave us, Mommy!" "Okay. But behave. My head's starting to hurt because you are so noisy." "We'll behave now, Mommy." "Sorry, Mommy!" "Shorry!" "Stop talking. Just sleep." Pabagsak akong nahiga sa kama.

pakiusap pa nito na tila nahihirapan mas lalo siyang n*********n sa bedroom voice nito. “As you wish my lady!,” anas niya naman kinontrol ang sarili. Sapat na ang ginawa niya sa dalaga ngayon. Hindi niya ito bibiglain. She is not like the other women he bedded. Ea is quite innocent and fragile.

Ganun kabilis itong nakapulupot sa kanya. Balak niya sanang tumayo kaso-- "Fuck! His hard right now." Damang dama niya ang katigasan ng ari nito kahit nasa loob pa ng khaki pants na suot nito. Pinagpala talaga sa lahat ang kanyang mapapangasawa. "D-Damian." nauutal na wika niya. "Yes!" sagot naman nito na may pagka husky ang boses. Napaka ganda sa pandinig niya ang bed room voice nito.

I walked over to the window in my bedroom. "Ibigay mo kay aling Lus ang phone, kakausapin ko siya." I said in my authority voice, medyo uminit ng bahagya ang aking ulo dahil sa narinig kong hinahagis ang mga damit ng best friend ko. Ano ba ang nangyayari?

paos na sabi ni Zack na nagbigay nag init ng katawa kaya amy, dahil sa bedroom voice niya. " Aahmm.. I'm good Zack," sabi niya kay Zack. " That's good to know," pagka sabi ni Zack noon nanatili lang silang tahimik sa mga oras na iyon. Walang gustong mag salita pero tanging tunog lang ng aircon ang maririnig sa makabilang linya.

, the usual morning lineup Start on the chores and sweep 'till the floor's all clean Polish and wax, do laundry, and mop and shine up Sweep again, and by then it's like 7:15 "Ylona! Bumaba ka muna riyan sa k'warto mo at isalin mo itong kare-kare at pansit sa pinggan n'yo. Mainit pa, p'wedeng-p'wede para sa tanghalian." Mula sa pinakamababang palapag ng bahay ay narinig ko ang pagtawag ni tita Vina, ang matagal nang mayordoma ng aming kapitbahay. Saglit pa akong napaisip kung paano siya nakapasok samantalang isinara ko naman ang pinto kanina.

I closed the bedroom door slowly, careful not to make a sound, so I wouldn't wake Luther. Pagkalabas ko ay napaikot ang mga mata ko. Talagang yari ako sa 'every corner' kasi kagabi ko lang rin narealize na ang daming corner nitong suite. You'd think it was just a living room, bedroom, and bathrooms. But there's also a balcony, a mini bar, an exercise room, and a private pool. I honestly don't know how all of this fits here. Nagulat rin ako, eh.

Malakas na sigaw niya na halos masira ang seradura pero hindi niya pa din magawang mabuksan. “Aha! I forgot to tell that this room is built-in soundproof. Mamaos ka man kasisigaw rito, walang makakatulong sa iyo dahil you are in my domain!” Narinig niyang pahayag ni Mr. Chingson na hindi pa din siya tumigil sa kakapilit sa seradura ng pinto na bumukas.

My breathing hitched. “Good morning,” he said in a husky voice. Wait... Husky? Heck, no! Bedroom voice niya 'yon, 'di ba? But they were just the same. Argh! Umiwas ako ng tingin. “G-Good morning.” Tumikhim ako at tinulak ang aking katawan palayo sa kanya sa kabila ng higpit ng kanyang pagkakayapos. “I-Ihahanda ko lang breakfast n-natin...”

Na-iimagine ko pa ang pag-iling niya at narinig ko na lang ang mga yabag niya patungo sa pintuan ng kwarto ko. "Next time you scream, I will make sure you'll be screaming my name. So if you don't want that, suck your tongue, bite your lip, and sleep. Don't let me hear your voice, or you'll wake up voiceless tomorrow." Kasunod ng sinabi niyang iyon ay ang tunog ng pagsara ng aking pinto. W-What?!