Speak To Yourself Novels & Stories

Nagbakasakali lang kasi ako makakuha ng tamang kasagutan. 'Ay, tama ba iyong sinabi ko? Naku, self. Palpak ka talaga kahit kailan.' Kastigo ko sa aking sarili sa isipan. "You also want to go inside? " Pag-aanyaya nitong wika pa sa akin. "O-okay lang ba?" medyo nauutal ko pang saad dito. 'Nakakainis! Bakit ba ako laging nauutal sa harapan nito?'

Kung hindi ko magagawang palayain ang sarili ko mula sa posas, ay malulunod ako. Ang tanging naisip ko, ay ang mga bobby pin sa aking buhok. Kahit nilalamig na ako sa ibabaw ng kama ay nag-isip pa rin ako ng mabuti. "Self focuss..you can do it!" ang sabi ko sa sarili. Alam kong may isang paraan lamang para makalabas sa kulungan na ito. Huminga ako ng malalim, at binali ko ang hinlalaki ng kaliwang kamay ko.

Leona sarcastically asked hindi na ako nagsalita, tumulungan ko nalang siya. I can't understand her! Kanina mabait nag-offered panga ng pizza. Tapos naging weird. Ngayon naman sarcastic. Hai! Grabe na 'to! Did I really talk to myself? Bulong kasi ako ng bulong sa sarili ko. Teka! Kailan ko pa ba kinausap ang sarili ko. Never mind maybe I'm so tried for this day.

Bago ako makaramdam ng dahan dahang panghihina at paninikip ng dibdib, ay narinig ko siyang magsalita sa huling pagkakataon. "Help yourself, swimmer." TO BE CONTINUED

Napahinto siya nang tumunog ang kanyang tiyan. "Please, not now! Kailangan ko munang makalabas dito bago kumain," problemadong wika niya habang napahawak sa kanyang tiyan. “Why are you talking to yourself?” Marahas siyang napalingon. “Ano ba! Nakakagulat ka naman!” Sa sobrang pokus niya sa pag-iisip, hindi na niya namalayan ang pagpasok ni Rozein.

"We grow fearless when we do things we fear...pero don't kill yourself." Tumingin ako sa kanya at ibinaba ang headphone ko. "May...sinasabi ka?" "Wala." "Ahh sige pagpatuloy mo lang pagkausap d'yan sa sarili mo, hindi na kita iistorbohin." "Sabi nga, talk to yourself like someone you love. I love myself kaya I do that!" "Okay, sabi mo eh!"

Handa niyang ialay ang buong buhay niya upang ingatan at protektahan ito. Hinigpitan ni Theodore ang kanyang yakap, at sa huli ay nagsalita sa mahinang boses, “You belong only to yourself, no one else gets to decide that for you.” Lahat ng kanyang ginagawa ay may iisang hangad, na sana ay magkaroon ito ng lakas ng loob na maging totoo sa kanyang sarili, nang walang kinatatakutan at nakagagapos sa kanya.

sabi ng aking isang bahagi ng aking isipan. "Hey Jam, are you still there? " Pahayag ng nasa kabilang linya, napa ubo ako kunyari para mawala ang aking pagkapahiyang nararamdaman. Natulala na naman kasi ako sa tuwing siya ang kausap ko nawawala ako sa aking sarili. "Ahhheeemmm, yeah sorry about that...ano na nga ulit sinasabi mo?" Sabi ko habang pumirmi at nakinig sa kanya ng maayos.

I can’t believe this! “Bago mo ‘yan sabihin sa akin dapat sabihin mo muna ‘yan sa sarili mo. If you want to talk to me you can ask in a nice way,” mas malamig niyang sinabi. “I was asking you in a nice way!” I argued.

r dahil pinauna Niya naman akong mag bihis, agad agad naman akong nag bihis, at inayus Ang sarili ko. Tiningnan ko Naman Ang sarili ko sa salamin, gusto kung umiyak ng makita ko ang sarili ko na miserable at Hindi alam kung anong gagawin, ayuko na maging ganito ako. " Makakaalis ka dito! Aalis Tayo dito" wika ko Naman habang kinakausap Ang sarili ko. Tumulo Naman Ang luha ko at agad naman itong pinunasan.