Bedroom Voice Novels & Stories

sabi ko in a matter-of-fact tone of voice. "The master's bedroom," sagot niya habang nakatitig sa akin. "Wala tayong kasama sa bahay because I don't want to be with other people. Magluluto lang ng almusal ang kasambahay ko dito, maglilinis ng bahay and after that, umuuwi na siya. Babalik siya sa hapon para maglinis ulit at magluto ng hapunan and after that, uuwi na siya. So most of the time, tayong dalawa lang ang nandito sa bahay," mahabang paglilitanya ni Kallen.

saad niya sa malalim na boses. Napalunok ako. That voice... That voice used to send chills even in the smallest vein in my body. That voice used to be my greatest weakness. Narinig kong inilapag niya ang kung anumang dala niya sa bedside table na naroon. "Come on. Alam kong gising ka. You have to eat." sabi niya ulit. Naramdaman ko na rin ang pag upo niya sa gilid ng kama ko. But I chose to ignore.

Pero paglabas ko ng banyo ay bumungad sa akin ang gising nang si Valencia habang nakaupo sa kama, hindi yata ako napansin dahil abala pa ito sa paggulo ng kaniyang buhok na halatang tulog na tulog pa rin ang kaniyang diwa. Hindi na lamang ako nagsalita at tahimik na naglakad patungo sa pintuan palabas ng kwarto, nang bigla kong marinig ang malalim nitong boses na tinatawag ang pangalan ko. I got stiffened by the tone he used. His voice was to deep and husky unlike last night. I cleared my throat, "What?" I did my best to sound firm. "Ang aga mo namang nagising." But afterwards, his playful voice reverted. I heard him sleepily sighed, "Sinipa mo pa ako kanina." he added.

pagsagot ko sa mababang boses. Kahit na sementado naman ang pader na pagitan ng kwarto namin ni Tita Melinda, hininaan ko pa rin ang boses ko. Hindi ko pa kasi nasasabi sa kanya dahil naghahanap pa ako ng tamang tiyempo. "Are you going to sleep already?" he asked, his voice sounded husky. Umiling ako kahit na hindi naman niya kita iyon. "Hindi pa. Katatapos ko pa lang mag-aral..." Napabuntong hininga ako at nahiga sa aking kama. "Pwede namang mag-usap na muna tayo kasi hindi pa naman ako inaantok."

bahagya kong sinabunutan ang buhok niya para mas mabilis siyang magising. Umungot lang ito at mas hinigpitan ang yakap sa akin. “Let me sleep more.” he said using his husky morning voice. I barely hear his voice like this, no, this is the first time I heard his morning voice. And d*amn, when I say husky. It sounds sexy hot! I even wanted to hear his voice more because of that. Umiling ako at bahagya siyang tinulak papalayo sa akin. I shouldn’t be thinking of something like that. Yes, his voice gave a goozebump but that’s all. Nothinh more.

Sinubukan ko ulit igalaw ang aking mga kamay baka sakaling lumuwag ang pagkakatali nito pero wala talaga. Biglang bumukas ang ilaw. Ipinikit ko ang aking mga mata dahil nasisilaw ako sa sobrang liwanag. "Hi there Sapphira!"boses nang babae sa speaker. Pero kahit pa hindi ko nakikita ang nagsasalita alam at kilala ko kung sino ang nagmamay-ari nito. "How's your sleep my dear?" Tanong nito sa akin na may patuyang tawa."Did you like your neew room?"

Para akong hinang-hina. +++++ “You haven’t told me your name yet." Napakalambing naman ng bedroom voice nya. Bet nyang suklay-suklayin ng brush ang puro tangles kong buhok. Naisip kong ipunin ‘yung mga nalagas, baka mamaya kulamin pa ako nito.

hindi tama. "Take a fast shower then," aniya sa halos paos at maaligasgas na paraan. His bedroom voice made me turn on. Tangina! Bakit ako naaakit sa boses niya? Wala lang naman 'yon sa akin dati. Sa katunayan nga ay naiirita pa ako lalo na kapag feeling high and mighty siya. "Pero dis oras na ng gabi," sagot ko naman. "Ano ba kasing ginagawa mo dito sa kuwarto ko?!"

I know he can feel my gaze but he remained silent. "Matulog ka na." Damn! That voice... napalunok ako dahil sa timbre ng boses niya. Is that his bedroom voice? Umayos ito ng tayo. Akala ko ay aalis na siya pero muli itong nagsalita. "I'll wake you up at 5 AM. We'll going somewhere."

Day 5. Wala nang kontrata. Pero may multo pa rin. Vance Tower. Penthouse. 3:00 AM. Walang heels na tumutunog. Walang utos na "Strip." Tanging ugong lang ng aircon at hininga nilang dalawa ang maririnig sa loob ng silid.