I Hear Your Voice Novels & Stories

Napapalunok ito na tahimik lang sa harapan ko. "What is the meaning of that?" anito na iritado pa riñ. "O-own me S-sir" mahinang saad ko na halos pabulong na ang pagkakasabi dala ng kaba, tensyon at takot. "I didn't hear you. Louder your voice" unti-unti akong napadilat ng mga mata na sinalubong ang mga mata nitong matiim ngang nakatitig sa akin.

I said in a faint voice. "Is that more important than us?" a serious voice uttered behind my back. Natigalan na lang ako sa pwesto ko nang marinig ang pamilyar na boses na 'yon. My eyes dilated and my heart started racing like a train, I could only hear the sound pounding loudly in my ears.

What should I do first? "You grab." Naubo ako sa biglang narinig sa loob ng aking isipan. Where did that voice came from? Kinakausap ba ako ng isipan ko? May sariling boses ang utak ko? At kanino ko nga ba ulit narinig iyon? Sino nga ulit ang nagsabi sa akin no'n?

Batid ko ang mas malakas na presensya na aking nararamdaman. Tila kinikilabutan ako sa aking nararamdaman. Agad akong natigilan dahil sa nag-uumapaw na enerhiya na aking nararamdaman sa aking paligid. Batid kong tila mas malakas sa akin ang kung sino man ang naririto. "Tell me what you're dreams are all about," an old and raspy voice stated, causing me to alert myself and look around sharply. Who's that? His voice, his presence, his power, all of that is unfamiliar to me.

Ha, hindi pa pala ito tapos! "Pa'no mo alam na hindi iyon kung hindi mo naman narinig?" "I heard it, just a little bit. And let me tell you, hindi ako natutuwa na gano'n ang iniisip mo sa akin," seryoso ngang pahayag nito. She could hear it in his voice kahit na hindi niya nakikita ang mukha nito. Pero imbes umamin, she softly chuckled.

usisa ko sakanya. “Nothing cause I end up the call already. I was shock with his voice!” aniya na medyo nagpabawas sa kaba ko. Mabuti naman pala at di sila nakapag usap. “Did he hear your voice?” tanong ko pa. “I guess so because I called you mommy and he answered who am I.”

" Seriously? I better find Rhinaya. " Napatingin ako sa may pinto nang marinig ang boses na iyon. I know it's Jeush voice. Lumapit ako sa pinto at idinikit doon ang tainga ko upang pakinggan ito. Siguro may kausap ito sa labas.

Agad ko namang tinugon ito sa kaparehong intesidad. Napuno ng ingay ng pag-iisa ang aking silid. We groaned and moans are love for each other 'til dawn. I heard someone's voice. A man's voice. And it's very familiar.

Itinaas niya ang gitnang daliri niya at tumawa. "Fvck you!" I heard a voice on the intercom. Hindi naman ganoon kalinaw ang tinig at nagmumula pa sa intercom, pero pakiramdam ko ay parang may gumapang na kung anong sensasyon sa sistema ko nang maisip ko na familiar ang tinig na 'yun.

“Huh? Oh, right. Kay Yaya Lyana nga ‘yan! See, Jarvis? Sabi ko naman sa ‘yo, I’m not hallucinating, e. I really heard Yaya Lyana’s voice a while ago. Baka she’s in the bathroom.” Kinakabahan akong lumunok at hinawakan ang doorknob ng pintuan para masigurong hindi iyon mabubuksan. Pakiramdam ko ay lalabas na ang puso ko mula sa aking dibdib dahil sa labis na kaba. Sinubukan kong mag-isip nang maaaring palusot kapag nahuli nilang narito ako pero kahit na ano man ang gawin ko, wala pa ring pumapasok sa isip ko.